Σάββατο, 11 Ιουνίου 2016

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος - Γραπτό Κήρυγμα (Κυριακή Ζ' από του Πάσχα, Των Αγίων Πατέρων)

εφημέριος του Ι.Ν. αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης
Για τον "Στύλο Ορθοδοξίας" (Μάϊος 2016, αρ.φ. 178)
Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος
Εορτάζουμε σήμερα μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Ορθοδοξίας, διότι χωρίς αυτή την ιστορική περίοδο δε θα υπήρχε Ορθοδοξία. Είναι η εορτή των Αγίων και Θεοφόρων 318 Πατέρων της Α΄ ἐν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου.
Ένας φοβερός πνευματικός πόλεμος υπήρχε εκείνη την εποχή. Ο διάβολος ηχούσε τα τύμπανα και έβαλε το όργανό του, τον μέχρι προσφάτως μεγαλύτερο αιρετικό Άρειο, να αμφισβητήσει την θεότητα του Χριστού.
Ο Άρειος, υποστήριζε ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός, δεν είναι το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, αλλά είναι κτίσμα. Γνωρίζετε ότι ο Άρειος είναι ο πατέρας της φοβεράς αιρέσεως των Μαρτύρων του Ιεχωβά, οι οποίοι τα ίδια λένε για το Χριστό μας; Τέτοια βλασφημία είχε δηλητηριάσει τότε πάρα πολύ την Εκκλησία. Μεγαλόσχημοι Αρχιερείς και Ιερείς είχαν παρασυρθεί και είχαν ακολουθήσει τον Αρειανισμό. Ο Άρειος ήταν ένας από τους σημαντικότερους ιερείς της Αλεξάνδρειας. Παρόλο που είχε αυτό το αξίωμα και είχε φοβερές γνώσεις, από τον τύφο, την υπερηφάνειά του, άρχισε να κηρύττει πράγματα αιρετικά.
Η Α΄ Οἰκουμενικὴ σύνοδος συνεκλήθη υπό του Αυτοκράτορος Μεγάλου Κωνσταντίνου, μετά από πολλούς αγώνες, διωγμούς και ταλαιπωρίες, και σε αυτήν διέπρεψαν μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας. Ένας από αυτούς ήταν ο σοφός, πράος και μεγάλος Άγιος, ο Άγιος Νικόλαος, του οποίου η ενέργεια να δώσει ισχυρό ράπισμα με το χέρι του στον αιρετικό Άρειο έμεινε στην ιστορία. Ο Άρειος έβλεπε θαύματα μπροστά του αλλά δεν πειθόταν και ο πράος Άγιος Νικόλαος, ο ήσυχος δεν άντεξε. Τον κυρίευσε οργή Κυρίου και έδωσε μία σφαλιάρα στον Άρειο να τον βάλει στην θέση του. Φυλακίστηκε γι’ αυτή την ενέργειά του από τον Άγιο Κωνσταντίνο, αλλά εκεί στη φυλακή ήρθε ο Χριστός και του έδωσε το Ευαγγέλιο και η Παναγία του έδωσε το ωμοφόριο.
Διέπρεψε σε αυτή τη Σύνοδο και ένας άλλος πολύ μεγάλος Άγιος, αγράμματος, ο Άγιος Σπυρίδων, ο οποίος βλέποντας ότι δε μπορούσε κανένας να πείσει τον Άρειο, ζήτησε να παρέμβει. Ο Άρειος δεν δεχόταν την ύπαρξη της Αγίας Τριάδος, το πως είναι δυνατόν τρία Πρόσωπα να είναι ενωμένα και αδιαίρετα και το καθένα όμως να έχει την προσωπικότητά του. Δηλαδή ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα να είναι τρία σε ένα, αλλά και ένα σε τρία! Να μην ξεχωρίζουν από τη μία, αλλά και από την άλλη να έχουν την προσωπικότητά τους! Δεν είπε πολλά λόγια ο Άγιος Σπυρίδων. Πήρε ένα κεραμίδι στα χέρια του, προσευχήθηκε και αμέσως χώρισε το κεραμίδι στα τρία συστατικά του: νερό, χώμα και φωτιά. Βλέποντας το αυτό όλοι οι σύνεδροι δόξασαν το Θεό. Μόνο ο Άρειος, δε μπορούσε να δει το θαύμα που έγινε.
Βάσει της ιστορίας και των δογμάτων που θέσπισε η Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος και οι επόμενες Οικουμενικές Σύνοδοι, έχουμε την Ορθοδοξία μας. Και δεν παρασυρθήκαμε σαν Εκκλησία από αιρέσεις, από βλασφημίες απέναντι στο Θεό και από αλλότριες πίστες. Στις μέρες μας όμως, διάφορα γεγονότα αποδεικνύουν ότι η Εκκλησία μας υφίσταται αλλοτρίωση. Πατριάρχες και Μητροπολίτες πλασάρουν στον κόσμο την Ορθοδοξία μας με εκπτώσεις. Δε δέχονται πια οι ταγοί της Εκκλησίας μας ότι η Ορθοδοξία είναι η μοναδική Πίστη και ότι η Αγία Τριάδα είναι αδιαπραγμάτευτο δόγμα, αλλά το διαπραγματεύονται.
Μας λένε λοιπόν πως η μόνη Αλήθεια δεν είναι αυτά που εκήρυξαν οι 318 Θεοφόροι Πατέρες και οι μετέπειτα. Αλλά ότι η  αλήθεια βρίσκεται και στο Ισλάμ και στο Βουδισμό και στους Βραχμάνους και στους Ειδωλολάτρες. Παίρνουμε από τον καθένα και συνάζουμε τα καλύτερα και φτιάχνουμε ένα νέο Ευαγγέλιο. Αυτό είναι το Ευαγγέλιο της Νέας Εποχής, της Πανθρησκείας, που πάνε να μας την προβάλλουν σιγά-σιγά για να τη δεχτούμε. Πιστεύουν ότι ο Πάπας, οι Προτεστάντες, οι Λουθηρανοί, οι Αγγλικανοί, ακόμα και οι Πεντηκοστιανοί, με τις αιρέσεις τους, με τις βλασφημίες τους, όλοι, είμαστε ένα.
Είδαμε Ορθοδόξους Πατριάρχες να δωρίζουν το Κοράνι σε επίσημους καλεσμένους τους. Μη μας κάνει εντύπωση. Μη περιμένουμε να δούμε κάποια εικόνα, κάποιο σταυρό η την Αγία Γραφή να προσφέρονται ως δώρα. Αυτά τα δώριζαν οι προηγούμενοι Πατριάρχες και Απόστολοι. Οι σημερινοί Πατριάρχες κάνουν δώρο στους καλεσμένους το Κοράνι. Το Κοράνι, που είναι ιερό βιβλίο για τους Μωαμεθανούς, για τους Ορθόδοξους είναι δαιμονικό και αυτό το λένε οι Πατέρες μας. Ο Αλλάχ και ο Μωάμεθ δεν είναι θεότητες, είναι δαιμόνια, είναι ο διάβολος. Και οι Πατριάρχες μας δωρίζουν το δαιμονικό αυτό βιβλίο στους επισκέπτες τους. Αίσχος και ντροπή. Μα τίποτα δεν γνωρίζουν αυτοί οι άνθρωποι; Τίποτα δεν έχουν βιώσει; Καμιά Χάρη δεν έχουν και προσπαθούν να πάνε στις άλλες πίστες ερωτοτροπώντας; Να εναγκαλισθούν τον Παπισμό και τον Προτεσταντισμό και την πανθρησκεία; Αυτά μας δίδαξαν οι Άγιοι Πατέρες;
Διανοείστε ποτέ αδελφοί μου, ο Απόστολος των Εθνών, ο Παύλος όταν πήγαινε στους ειδωλολάτρες στην Αθήνα και στην Κόρινθο, να τους πήγαινε τότε σαν δώρο, το αγαλματίδιο του Απόλλωνα, του Δία και της Αθηνάς; Που έχουμε καταντήσει; Και θα δείτε σε λίγα χρόνια που μας πηγαίνουν. Δυστυχώς ο κόσμος είναι ακατήχητος, παρασύρεται, δεν γνωρίζει. Όταν βλέπει τον Πατριάρχη να εναγκαλίζεται τον Πάπα στο μέσο του Ναού, σκέφτεται ότι όλοι είναι ίδιοι. Τι Ορθόδοξος, τι Παπικός, τι Μουσουλμάνος;
Σκέφτεται ο απλός κόσμος, εφόσον ο ίδιος ο Πατριάρχης διδάσκει ότι στον Μουσουλμανισμό, που είναι μία ιερή θρησκεία, υπάρχει αλήθεια του Θεού, εμείς θα πούμε όχι; Ναι, αλλά πρέπει να ξέρουμε ότι αυτά που διδάσκει ο Πατριάρχης, οι προηγούμενοι, οι άγιοι, δεν τα δίδασκαν.
Η Εκκλησία μας είναι μία, αλλά συγκαταβατικά και συμβολικά, λέμε ότι χωρίζεται σε δύο μέρη. Η στρατευομένη Εκκλησία, που είμαστε εμείς, που ακόμα δεν έχουμε αφήσει αυτόν τον μάταιο ντουνιά, τον υπηρετούμε ακόμα, είμαστε εδώ και πορευόμαστε και αγωνιζόμαστε.
Αυτοί που είμαστε εδώ, μπορούμε ακόμη να κάνουμε λάθη, είτε Ιερείς, είτε Αρχιερείς, είτε Σύνοδοι. Πολλές Σύνοδοι συγκροτήθηκαν μέσα στην ιστορία που όμως αποδείχθηκαν αιρετικές και δεν τις δέχτηκε η Εκκλησία. Πολλοί Μητροπολίτες εξέπεσαν απ’ το αξίωμά τους, όπως ο Νεστόριος που έγινε μεγάλος αιρετικός. Αυτήν την Εκκλησία δεν την εμπιστευόμαστε, γιατί ακόμα τα έργα της δεν τα σφράγισε ο Θεός.
Σε θέματα δογμάτων, αδελφοί μου, και πίστης, υπακοή δεν κάνουμε σε αυτήν την Εκκλησία. Μη μας κοροϊδεύουν! Μόλις πάμε να αντιδράσουμε και να πούμε κάτι, σηκώνεται ο Μητροπολίτης και λέει «υπακοή στην Εκκλησία!» Όχι, δεν κάνουμε υπακοή σε θέματα Πίστεως. Υπακοή κάνουμε σε αυτήν την Εκκλησία που λέγεται θριαμβεύουσα, η οποία έχει περάσει από αυτήν την ζωή και τις αποφάσεις της με τις Οικουμενικές Συνόδους τις έχει σφραγίσει ο Θεός. Υπακοή κάνουμε στους Αγίους Πατέρες. Αν δεν έχουμε λοιπόν γνώση της πίστης, τι δίδασκαν οι πατέρες, θα πλανηθούμε. Και δυστυχώς, στις ημέρες τις τελευταίες, όπως λένε οι Προφητείες, θα πλανηθούν οι εκλεκτοί.
Να προσευχόμαστε λοιπόν, να μείνουν οι Ιερείς πιστοί στα δόγματα, να είναι παραδοσιακοί. Και όχι με κοσμικό φρόνημα να τρέχουν από συνέδριο σε συνέδριο, από συμπόσιο σε συμπόσιο χωρίς καμία κατάσταση ορθής Πίστης μέσα τους. Όχι! Ο παραδοσιακός παπάς, που ακολουθεί τους αγίους Πατέρες, είναι αυτός που στο τέλος θα μας οδηγήσει στον δρόμο του Θεού. Αμήν!