Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Σοβαρή καταγγελία του Κων. Λούλη κατά Μητροπολίτη Ιγνάτιου

sobari-kataggelia-tou-kwn-louli-kata-mitropoliti-ignatiou_2.w_l.jpg

Τη συγκλονιστική καταγγελία ο κ. Λούλης την έκανε μάλιστα ενώπιον του Μητροπολίτη Δημητριάδος Ιγνάτιου
Βαριές σκιές πάνω από τη Μητρόπολη Δημητριάδος ρίχνουν οι καταγγελίες του βιομηχάνου Κωνσταντίνου Λούλη, ο οποίος αποκάλυψε ότι τα χρήματα που έδωσε προ πολλών ετών (πρόκειται για 100 εκατ. δρχ) για τη δημιουργία ιδρύματος χρόνιων παθήσεων δεν πήγαν ποτέ στο σκοπό για τον οποίο προορίζονταν -και παραμένει άγνωστη η κατάληξή τους ακόμη και σήμερα!
Τη συγκλονιστική καταγγελία ο κ. Λούλης την έκανε μάλιστα ενώπιον του Μητροπολίτη Δημητριάδος Ιγνάτιου, ο οποίος αυτό το διάστημα δέχεται ξανά οξεία κριτική για την περιβόητη υπόθεση με την πώληση αμφισβητούμενων εκτάσεων σε ιδιωτική εταιρία προ δεκαετίας - την αποκαλούμενη και υπόθεση «Βατοπεδίου του Βόλου».
Το νέο αποκαλυπτικό περιστατικό για τα όσα τουλάχιστον περίεργα συμβαίνουν στην Μητρόπολη Δημητριάδος έγιναν κατά την τελετή για τα εγκαίνια της «Κιβωτού του Κόσμου» στο Διμήνι.
Πρόκειται για μία νέα δωρεά του κ. Λούλη, καθώς η «Κιβωτός του Κόσμου» θα στεγαστεί στην οικεία της οικογένειας στον Άνω Βόλο. Τα εγκαίνια έγιναν παρουσία πλήθους κόσμου, των τοπικών αρχών και της μπάντας του Πολεμικού Ναυτικού!
Μιλώντας στην τελετή ο προσηλωμένος στο κοινωνικό έργο της εκκλησίας κ. Λούλης και παρόντος του κ. Ιγνατίου, εξέφρασε την πικρία του, καταγγέλλοντας ότι παρότι έδωσε το τεράστιο για την εποχή εκείνη ποσό, προκειμένου να δημιουργηθεί το ίδρυμα χρονίων παθήσεων στην μνήμη της μητέρας του, αυτό δεν έγινε τελικά πράξη -κι αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί ότι δεν γνωρίζει καν πού πήγαν τα χρήματα της δωρεάς!
Και αναφερόμενος στην περιπέτεια της παλαιότερης δωρεάς τόνισε χαρακτηριστικά: «Δυστυχώς το όραμά μου για την δημιουργία ενός ιδρύματος χρονίων παθήσεων στην μνήμη της Μητέρας μου, πριν από 17 χρόνια, ενώ κατέβαλα τα χρήματα στην Μητρόπολη Δημητριάδος, ο Κύριος δεν επέτρεψε να πραγματοποιηθεί για λόγους που αυτός γνωρίζει. Μετά την πικρία και την απογοήτευση για την κονιορτοποίηση αυτού του οράματος, ο Θεός έφερε στον δρόμο μου ένα νέο σχετικά κληρικό, που μου θύμισε κάποιους Μοναχούς που γνώρισα στο πρώτο μου ταξίδι στο Άγιο Όρος, το 1975. Η ηρεμία του, ο λόγος του, τα έργα του, το ήθος του και προπαντός η ανυποκρισία του, με εντυπωσίασαν. Ο κληρικός αυτός είχε μόνον ένα πρόσωπο και ένα μόνο σκοπό. Την προσφορά και την αγάπη, μέσα από μια χρηστή και έντιμη διαχείριση των δωρεών των συνανθρώπων του. Στο ευλογημένο αυτό πρόσωπό του, ειλικρινά είδα εκείνους τους αγνούς Αγιορείτες που γνώρισα, τότε στα 20 μου χρόνια, τον Γέροντα Πορφύριο και τον Γέροντα Παϊσιο που η εκκλησία μας 40 χρόνια αργότερα τους ανακήρυξε Αγίους. Η γνωριμία με τον Πατέρα Αντώνιο, μετά τη δοκιμασία που μου δίδαξε να προσέχω ποιους εμπιστεύομαι, με οδήγησε σε κάποιες σημαντικές αποφάσεις στη ζωή μου».