Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Επιστολή υπερπολύτεκνου πατέρα προς τον υπουργό Παιδείας

to-ste-vazei-kako--vathmo-sta-thriskeftika-tou-gavroglou-1-315x236.jpg
Επιστολή υπερπολύτεκνου πατέρα προς τον υπουργό Παιδείας (εδώ)
Λάβαμε τις εξής παρατηρήσεις μέσω του ηλεκτρονικού μας ταχυδρομείου:
3 Επισημάνσεις
1. Δυστυχῶς γιά πολλά χρόνια οὔτε καί πρίν τό Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἦταν κατηχητικό. Ποιά βιβλιά (Δημοτικοῦ-Γυμνασίου-Λυκείου) ἦταν  κατηχητικά πραγματικά. Ἡ ἐξομολόγηση ἐξοβελίστηκε ἀρκετά χρόνια πρίν ἀπό τά σχολεῖα. Τό δικαίωμα τοῦ ἑνός ἐκκλησιασμοῦ κάθε μῆνα πού ἰσχύει νομίζω ἀκόμη καί τώρα (μέχρι πέρισυ τουλάχιστον, σίγουρα) δέν ἐφαρμόστηκε ποτέ ἀπό σχεδόν ὅλα τά σχολεῖα "ταῖς πρεσβείαις" τῶν ἀδιάφορων θεολόγων.
Βεβαίως, τό μή χεῖρον βέλτιστον, δηλαδή λιγότερο χάλια βιβλία ἀπό  πολύ χάλια, ἀλλά ὅταν πρόκειται γιά Ὀρθόδοξη κατήχηση δέν χωρᾶ "νερό στό κρασί"...
2. Δυστυχῶς οὔτε οἱ καθηγητές τῶν Θρησκευτικῶν (οἱ πλεῖστοι) εἶναι ἐπαρκεῖς ὄχι κατηχητικῶς, ὄχι ἐμπειρικῶς, ἀλλά οὔτε ἀνθρωπίνως-κοσμικῶς ἠθικῶς...
3. Τό Σύνταγμα πού εἶναι δομημένο ἐπάνω στόν Τριαδικό Θεό καί πού στό ἄρθρο περί Παιδείας προασπίζει τίς θρησκευτικές συνειδήσεις τῶν Ἑλλήνων, καί πού ἐπιπλέον εἶναι ἀνώτερο κάθε "παιδαγωγικῆς ἐγκυκλίου", πρέπει νά ἐπικαλοῦνται οἱ γονεῖς, μή σοῦ πῶ καί διά δικηγόρου.
Ἀπό τό Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος (τονίζω ἐσκεμμένα κάποια σημεῖα ἀπό τά 2 πρῶτα κεφάλαια):
MEPOΣ ΔEYTEPO - Aτομικά και κοινωνικά δικαιώματα
'Αρθρο 16: (Παιδεία, τέχνη, επιστήμη)
1. H τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Kράτους. H ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα.
2. H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.
Ἐπιπλέον:
Βάσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος:
Οἱ γονεῖς ἔχουν τό δικαίωμα νά ἐπιλέγουν τό θρήσκευμα τῶν τέκνων τους, ἀποτελεῖ σημαντικό μέρος τῆς ἐπιμέλειάς τους καί προστατεύεται ἔμμεσα ἀπό τό Σύνταγμα στό ἄρθρο 21, ὅπου κατοχυρώνεται ἡ προστασία τῆς οἰκογένειας. Ἡ ἐπιλογή θρησκείας εἶναι τόσο σημαντική, ὥστε ὁ Ἄρειος Πάγος ἔχει δεχθεῖ ( ΑΠ 1321/1992 ) ὅτι ἀκόμη κι ἄν ἀφαιρεθεῖ ἡ ἐπιμέλεια ἀπό τόν ἕνα γονέα, ἡ ἐπιλογή τοῦ θρησκεύματος τοῦ τέκνου, ἐξακολουθεῖ νά ἀνήκει στόν πυρήνα τῆς γονικῆς μέριμνας καί πρέπει νά γίνει κι ἀπ’ τούς δύο γονεῖς. Μόνο σέ περίπτωση ἀσυμφωνίας ἀνάμεσα στούς δύο γονεῖς, ἀναλαμβάνει νά ἀποφασίσει τό Δικαστήριο ἀντί γιά αὐτούς καί μέ βάσει τό μεγαλύτερο συμφέρον τοῦ παιδιοῦ ( ΑΚ 1512 ).
Ἐπίσης στό ἄρθρο 13 παρ. 2 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος, ἀπαγορεύεται ὁ προσηλυτισμός!
Βάσει τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαίου:
Ἡ Εὐρωπαϊκή Σύμβαση τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου στό ἄρθρο 2 Α’ Πρόσθ. Πρωτ. ΕΣΔΑ, ὁρίζει ὅτι τό κράτος ὀφείλει «νά σέβεται το δικαίωμα τῶν γονέων νά ἐξασφαλίζουν τή μόρφωση καί ἐκπαίδευση τῶν τέκνων τους σύμφωνα μέ τίς δικές τους θρησκευτικές καί φιλοσοφικές πεποιθήσεις».