Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

Στην τελική ευθεία οι αποφάσεις για την Αμερικής. Τα ονόματα που ακούγονται

Το δημοσίευμα των «New York Times» αναγκαστικά επιταχύνει όλες αυτές τις διαδικασίες διαδοχής
Την αποφράδα ημέρα της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου στους δίδυμους πύργους, το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, ακριβώς δίπλα από το παγκόσμιο κέντρο εμπορίου, υπέστη και αυτό την ολοκληρωτική καταστροφή που σημειώθηκε στο Ground Zero.
Αμέσως η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, συνεπικουρούμενη από την παγκόσμια ορθόδοξη κοινότητα αλλά και από άλλες Εκκλησίες και Δόγματα, ανακοίνωσε το σχέδιο ανέγερσης μιας νέας εκκλησίας, πάντοτε αφιερωμένης στον Άγιο Νικόλαο. Ακόμα και η πόλη του Μπάρι αποφάσισε να συνδράμει οικονομικά σε αυτό το εγχείρημα, αφού πολιούχος της είναι ο συγκεκριμένος Άγιος.
Επιστρατεύθηκε ο παγκοσμίου φήμης αρχιτέκτων Καλατράβα για τα σχέδια και άρχισε η δουλειά. Όπως γράφουν όμως οι «New York Times», οι εργασίες διεκόπησαν και αυτό γιατί η κατασκευάστρια εταιρεία δεν έχει πληρωθεί.
Ο προϋπολογισμός του έργου θα ανερχόταν σε περίπου 55 εκατομμύρια δολάρια, αλλά, όπως σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα, το κόστος μέχρι στιγμής έχει υπερβεί τα 78 εκατ.
Δύο ανεξάρτητες ελεγκτικές εταιρείες επιστρατεύθηκαν για να εξετάσουν τα πεπραγμένα και να ελέγξουν τους λογαριασμούς. Προφανώς, προέκυψε πρόβλημα, για το οποίο ενημερώθηκε αμέσως όχι μόνο ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος αλλά και η εκκλησιαστική αρχή που τον ελέγχει, δηλαδή το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Ο προκαθήμενος του Φαναρίου Βαρθολομαίος, συνήθως μειλίχιος αλλά με καταγωγή από την Ίμβρο, και αυτό τα λέει όλα, θεώρησε πως ο πατριαρχικός θρόνος οφείλει να εξετάσει εκ του σύνεγγυς το ζήτημα.
Το μόνο που δεν θα επιθυμούσε αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον το Φανάρι θα ήταν μια διαδικασία αναπαραγωγής ενός οικονομικού σκανδάλου τόσο επί της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ όσο και στην Κωνσταντινούπολη.
Δεδομένων των σημαντικών εκκρεμοτήτων που βιώνει το Πατριαρχείο με το τουρκικό κράτος, το θέμα της Χάλκης αλλά και λόγω των ευαίσθητων σχέσεων που διατηρεί το Φανάρι με άλλες ορθόδοξες Εκκλησίες, όπως με τη Ρωσική.
Εξαιρετικά έμπειρος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αλλά εξαιρετικά έμπειροι και η καθ’ ημάς ανατολική εκκλησία, η οποία γνωρίζει να επιλύει τα προβλήματα που ανακύπτουν. Πάνε τουλάχιστον δύο μήνες που έχει γίνει γνωστό στους εκκλησιαστικούς και πολιτικούς κύκλους πως επίκειται αλλαγή στην κεφαλή της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Σε αυτήν τη διαδικασία ήδη έχουν αναφερθεί δύο ονόματα, τα οποία κατά γενική ομολογία προκρίνονται για τη θέση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής.
Ο ένας είναι ο μητροπολίτης Προύσης και ηγούμενος της μονής «Αγίας Τριάδος» της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, Ελπιδοφόρος, ο οποίος κατά το πατριαρχικό περιβάλλον διαθέτει τα προσόντα που θα του επιτρέψουν να ηγηθεί του Ποιμνίου στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.
Ο άλλος είναι ο επίσκοπος Γαλλίας Εμμανουήλ Αδαμάκης, ο οποίος επίσης διαθέτει ένα πλούσιο βιογραφικό με εξαιρετικές σπουδές και εμπειρία Ποιμενάρχη σε εκτός της Ορθοδοξίας εδάφη.
Είναι βεβαίως άγνωστο ακόμη το ποιος ιεράρχης εκ των δύο θα αναλάβει τα ηνία της ισχυρής Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Οι σχέσεις του Πατριαρχείου με τις ΗΠΑ αποτελούν τουλάχιστον από την εποχή του μακαριστού Αθηναγόρα μία πάγια σταθερά και διαχρονική αναφορά που επιτρέπει στο Φανάρι να αισθάνεται περισσότερο ασφαλές.
Με αυτό το δεδομένο η νέα επιλογή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου θα πρέπει να ανταποκρίνεται σε αυτήν τη διαχρονική λογική. Θα πρέπει, ωστόσο, ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής να είναι και τέκνον του αμέσου πατριαρχικού περιβάλλοντος και της τρέχουσας Ιεράς Συνόδου.
Με αυτά τα δεδομένα, κύκλοι που πρόσκεινται στο Φανάρι ομολογούν πως η επιλογή του σημερινού δεσπότη-ηγουμένου της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης διαθέτει ένα μικρό προβάδισμα έναντι του έτερου υποψηφίου, αλλά όλα αυτά είναι αρκετά ρευστά, όπως πάντα συμβαίνει στους εκκλησιαστικούς κύκλους.
Ο νέος Αρχιεπίσκοπος θα πρέπει να διαχειριστεί την «καυτή πατάτα» του οικονομικού ζητήματος που προέκυψε από τη διαχείριση των κεφαλαίων-δωρεών για την ανέγερση του Αγίου Νικολάου στη Νέα Υόρκη. Θα πρέπει, δηλαδή, να διαχειριστεί ακόμη και συγκρουσιακές καταστάσεις με το «κατεστημένο» που έχει δημιουργηθεί εντός της ελληνορθόδοξης κοινότητας στις ΗΠΑ.
Παράλληλα, θα πρέπει να διαθέτει τη διπλωματική ευλυγισία για να αντιμετωπίσει τις συγκρουσιακές διαχρονικά καταστάσεις με άλλα ορθόδοξα Δόγματα στην αμερικανική ήπειρο, επί της ουσίας δηλαδή την εκπροσώπηση της Ρωσικής Εκκλησίας.
Το δημοσίευμα των «New York Times» αναγκαστικά επιταχύνει όλες αυτές τις διαδικασίες διαδοχής του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου και προσδίδει στην υπόθεση του Αγίου Νικολάου μία νέα διάσταση, την οποία πρέπει να διαχειριστεί άμεσα και αποτελεσματικά το Φανάρι.
Ενδεχομένως, δε, αυτός να είναι και ο λόγος που αυτό το δημοσίευμα είδε το φως της δημοσιότητας.
Με πληροφορίες από New York Times