Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Γράμμα στον Θεσσαλονίκης Άνθιμο

Θεσσαλονίκη, 25 Ἰανουαρίου 2018
Πρός
Τόν Παναγιώτατο Μητροπολίτη
Θεσσαλονίκης
κ. Ἂνθιμο
Παναγιώτατε,  
Ὀνομάζομαι Ἑλένη Σκορδᾶ καί συμμετεῖχα στό συλλαλητήριο γιά τήν Μακεδονία μας τήν παρελθοῦσα Κυριακή. Ὁ ἐνθουσιασμός μου, ὅπως καί ὅλων, ἦταν μεγάλος, ἀλλά ἐπίσης μεγάλη ἦταν ἡ χαρά μας ὅταν σᾶς εἲδαμε στήν ἐξέδρα τῶν ὁμιλητῶν καί ἀκούσαμε τόν σύντομο χαιρετισμό σας. Κατά βάθος ἐγνώριζα ὅτι δέν θά ἦταν δυνατόν ὁ ποιμενάρχης μας νά μήν ἡγεῖτο στήνδικαία  ἀγανάκτηση καί φωνή τοῦ ποιμνίου του, ἕνεκα τῶν παρανοϊκῶν πολιτικῶν ἀποφάσεων στό μεῖζον ἐθνικό ζήτημα τῆς Μακεδονίας μας.
Λαμβάνοντας λοιπόν θάρρος ἀπό τήν παρουσία σας στό συλλαλητήριο, παρά τίς ἀρχικές σας ἐπιφυλάξεις, τολμῶ νά σᾶς παρακαλέσω γιά ἀκόμη ἕνα, ἐπίσης μεῖζον, ζήτημα τό ὁποῖον προκαλεῖ θλίψη σέ ἐμένα ἀλλά καί σέ πολλούς ἂλλους. Ἀφορᾶ τίς διώξεις πού ἀσκήσατε ἐναντίον τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση και τοῦ π. Νικολάου Μανώλη.
Παναγιώτατε, σέ λίγο καιρό θά συμπληρωθεῖ ἕτος ἀπό τότε πού, κατ’ ἐντολή σας, οἱ παραπάνω πατέρες ἐκδιώχθηκαν ἀπό τούς ναούς τους. Ἐάν ἀπό τήν δικογραφία φάνηκαν ὅτι εὐσταθοῦν κατηγορίες έναντίον τους, σᾶς παρακαλῶ κοινοποιήστε τις, ὥστε νά κατανοήσω τούς λόγους διά τούς ὁποίους τελοῦν ἀκόμη ὑπό καθεστώς ποινῆς. Ἐάν ὅμως δέν προέκυψαν στοιχεῖα έναντίον τους, σχετικῶν μέ τήν ἱερατική τους διακονία, τότε σᾶς παρακαλῶ νά τούς ἀποκαταστήσετε εἰς τούς ναούς ὅπου ὑπηρετοῦσαν. Ἡ ἀλήθεια, ὅπως τουλάχιστον τήν ἀντιλαμβάνομαι έγώ, τό ‘ἀγκάθι’ δηλαδή στίς σχέσεις σας μέ τούς δύο πατέρες, εἶναι τό φλέγον θέμα τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ.
Παναγιώτατε, τήν δική σας στάση ἀπέναντι στό καρκίνωμα αὐτό, δέν θά τήν κρίνω ἐγώ. Ἂλλος θά σᾶς ‘ζυγίσει’ ὅταν ἒρθει ὁ καιρός. Ὅσον ἀφορᾶ τούς πατέρες Θεόδωρο Ζήση καί Νικόλαο Μανώλη, φρονῶ ὅτι ἀκόμη καί ἂν τούς στραγγίξουν ὅλο τό αἶμα σταγόνα – σταγόνα, θά παραμείνουν ἀκλόνητοι, ἀμετακίνητοι στίς σημερινές τους θέσεις, οἱ ὁποῖες δέν εἶναι δικές τους ἀλλά θέσεις τῶν Ἁγίων καί Πατέρων τῆς Εκκλησίας μας τούς ὁποίους ἀγάπησαν πολύ, γι’αὐτό καί προσπαθοῦν νά τούς μιμηθοῦν. Ὀπότε τί θά γίνει; Δέν θά λυθῆ τό ζήτημα, ἀλλά θά ὑφίσταται ἕως τόν θάνατο; Καί ἐάν εἶναι ἂδικες οἱ διώξεις ἐναντίον τῶν πατέρων καί παραμείνει ἂλυτο τό ζήτημα ἕως τῆς στιγμῆς τῆς ἐξόδου σας (ἐσεῖς ἐξ άλλου ἀναφέρατε ὅτι ἡ ὑγεία σας ἐξασθενεῖ), τί ἀπολογία θά δώσετε στόν Δεσπότη Χριστό;
Ἀπό τήν ἂλλη θά δίνατε μεγάλη χαρά στούς πιστούς (ὅπωςστό συλλαλητήριο), ἐάν καταδικάζατε  τόν οἰκουμενισμό καί ἀπορρίπτατε τίς ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου στό Κολυμπάρι ὥστε νά λυθεῖ καί τό ζήτημα ὂχι μόνο τῶν παραπάνω πατέρων μας, ἀλλά καί ὅλων τῶν ἱερέων καί μοναχῶν πού ἀδίκως διώκονται. Δέν εἰσπράξατε, στό συλλαλητήριο, ἐκτός ἀπό τό χειροκρότημα καί τήν ἀγάπη τοῦ ποιμνίου σας; Δέν τό νιώσατε; Ἐγώ, ὅταν τό παιδί μου μέ εὐχαριστεῖ γιά τό φαγητό πού τοῦ  μαγείρεψα ἢ γιά τά ροῦχα πού τοῦ σιδέρωσα, ‘πετάω’ ἀπό χαρά. Ἐσεῖς, τόσες χιλιάδες κόσμος πού σᾶς εὐχαριστοῦσε γιά τήν παρουσία σας ἐκεῖ, δέν τό χαρήκατε; Τό ἲδιο, λοιπόν, θά συμβῆ ἐάν καταδικάσετε τόν οἰκουμενισμό εἰς τρόπον ὥστε νά ἐπανέλθει ἡ εἰρήνη στήν Ἐκκλησία μας. Ἐγώ εἶμαι αἰσιόδοξη. Εὒχομαι ὁ Ἅγιος Θεός νά δῶσει σύντομα μία λύση ὥστε νά εἰρηνεύσει ἡ ψυχή μου, ἀλλά καί οἱ ψυχές ὅλων ὅσων ἀγαποῦμε καί στηρίζουμε τούς ἐν ἐξορία πατέρες.
Μέ σεβασμό
Ἑλένη Σκορδᾶ