Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

Η κληρονομιά των νεκρών ηρώων

Κρήτες Μακεδονομάχοι
Γράφει ο Αριστείδης Π. Δασκαλάκης
Χαίρετε εν Κυρίω, αγαπητοί μου αδελφοί,
Κάποτε ένας Σιωνιστής διακεκριμένος πολιτικός της Δύσης είπε ότι την Ελλάδα πρέπει να την πλήξουμε στην πίστη, την γλώσσα, την παράδοση και ιστορία. Η Ελλάδα μας, η χώρα που ο Απόστολος Παύλος κήρυξε την αλήθεια του Ευαγγελίου, η χώρα που μια χούφτα σαλοί για την λευτεριά Έλληνες, με όλες τις στατιστικές ενάντιά τους και όλες τις τότε δυνάμεις της Ευρώπης αντίθετες, παρέδωσε μαθήματα δημοκρατίας, θέλησης, αγωνιστικότητας, πνεύματος στην τότε (αλλά και σήμερα ) βαρβαρική ανατολή αλλά κι Ευρώπη κι ανέτρεψε ισορροπίες και προβλέψεις.
Γεννηθείς και ανατραφείς στην μεγαλόνησο, στο νησί της μεγάλης και καθοριστικής μάχης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στο νησί που πρόσφερε στο στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου Κρήτες τοξότες, περίφημους για τις ικανότητές τους, αλλά και τον ναύαρχο Νέαρχο του στόλου του Μακεδόνα βασιλιά.
Την Κρήτη που προσέφερε πλήθος ηρώων στα άγια χώματα της Μακεδονίας μας, θεωρώ χρέος μου να πω δυο αράδες, προτροπές σε κάθε Έλληνα.
Οι προτροπές αφορούν και την ελληνική βουλή (κατ’ επίφαση μόνο) αν και σε όλες τις ευκαιρίες της σύγχρονης ιστορίας απέδειξε ότι υπολειπόταν των περιστάσεων. Μιας “παρέας” αναξίων φραγκολεβαντίνων, που ξεπούλησαν και συνεχίζουν να ξεπουλούν κάθε ιδέα ή αξία αντιπροσωπεύει η λέξη Έλλην ή Ορθοδοξία, αλλά και την περιουσία της πατρίδος υποθηκεύοντας το μέλλον το δικό μας και των απογόνων μας.
Οι προτροπές αφορούν επίσης και την σεβαστή ιεραρχία που φοβισμένη και κρυμμένη είναι απλώς παρατηρητής των γεγονότων, εκφράζοντας κατά καιρούς απλώς απόψεις για τα εθνικά θέματα, με δικανικό τρόπο και προσεκτικές διατυπώσεις, αντί να αποτελεί μπροστάρη εθνεγερσίας κι επανάστασης. Αλλά όταν για τα θέματα προσβολής της πίστεως και άλωσής της από τον Παπισμό (που είναι το πρωτεύον) δεν σηκώνουμε ανάστημα, τι μπορούμε να κάνουμε για τα θέματα του έθνους;
Όλοι εσείς οι παραπάνω β-(ο)ου-λευτές και ιεραρχία, έχετε μία ευκαιρία μέχρι τις 21 του μηνός, που οι Μακεδόνες, οι Έλληνες μοναδικοί απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα διαδηλώσουν για το θέμα της ονομασίας του κρατιδίου των Σκοπίων, να ανανήψετε και ο λαός θα σας το πιστώσει αυτό. Γιατί μέχρι τώρα σας χρεώνει με αποφάσεις και κινήσεις που προσβάλλουν και το έθνος και την ορθόδοξη πίστη.
Κυρίως όμως οι προτροπές αυτές αφορούν το σύγχρονο Έλληνα που κυνηγημένος από την νέα τάξη πραγμάτων, εξαθλιωμένος οικονομικά, με ροκανισμένο κάθε πνευματικό ή ιστορικό έρεισμα, με διαβρωμένο το “σύστημα αξιών”, που πηγάζει από τον λόγο του Κυρίου μας αλλά και από την υπερχιλιόχρονη άγια παράδοση του τόπου μας, δεν μπορεί να θέσει μια σωστή ιεράρχιση στα θέματα που τον απασχολούν.
Στον Έλληνα του τάμπλετ, του κινητού, του twitter και του facebook.
Αδελφοί μου, αυτά είναι τα νέα αναίμακτα όπλα της δύσης. Και όταν μας έχουν υποτάξει με αυτά πως μπορούμε να ελπίζουμε ότι κάποια νέα γενιά Μακεδονομάχων θα υψώσει ανάστημα, θα στερηθεί τροφή, θα στερηθεί ζωή για να ποτίσει κι αυτή με τη σειρά της το δέντρο της ελευθερίας. Αυτό το θαλερό δέντρο που πότισαν ο Λεωνίδας, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο Παύλος Μελάς, ο μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, κ.α. θα χρειαστεί εκ νέου πότισμα. Αρχίζει να ξεραίνεται γιατί στις ρίζες του στάζει εδώ και χρόνια το δηλητήριο την εθνοπροδοσίας.
Ποιοι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν καναπέ, τηλεκοντρόλ, social media, στέγη, τροφή, ζωή για την πατρίδα;
Μέσα από τα μνήματα, κάτω απ’ την γη ακούω ψιθύρους. Ακούω
τον Παύλο Μελά, τον Γερμανό Καραβαγγέλη, τον μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο Καλαφάτη, τον Ίωνα Δραγούμη, τον Λάμπρο Κορομηλά, τον Δημήτριο Καλαποθάκη, τον Τέλλο Άγρα, τον Εμμανουήλ Κατσίγαρη, τον Μιχαήλ Σιωνίδη, τον Λουκά Κόκκινο, τον Κωνσταντίνο Ρίζο, τον Γεώργιο Μόδη, τον Γεώργιο Γιώτα, τον Κωνσταντίνο Χρήστου, τον Ευάγγελο Νάτση, τον Φιλόλαο Πηχεών, τον Ιωάννη Ράλλη, τον Σταύρο Ρήγα, τον Δούκα Γαϊτατζή, τον Θεοχάρη Κούγκα, τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη, τον Κωνσταντίνο Γαρέφη, τον Γεώργιο Παπαστεφάνου, τον Λαμπρινό Βρανά, τον Στέφανο Παπαγάλο, τον Γεώργιο Δικώνυμο, τον Χρήστο Βέσκο, τον Νικόλαο Τσοτάκο, τον Γεώργιο Ζουρίδη, τον Χρήστο Δρεμλή, τον Γεώργιο Σεϊμένη, τονΑριστείδη Μαργαρίτη, τον Ζαχαρία Παπαδά, τον Παύλο Κύρου, τον Γεώργιο Γιαγκλή, τονΓεώργιο Στρατινάκη, τον Αριστείδη Κιτράκη, τον Γεώργιο Κακουλίδη, τον Νικόλαο Ρόκα, τον Χρυσόστομο Χρυσομαλλίδη κ.ά.
Συνομιλούν και στοιχηματίζουν για τον νεοέλληνα. Οι στατιστικές είναι ενάντιά μας. Θεωρούν ότι φραγκέψαμε. Ότι χάσαμε τον προσανατολισμό μας.
Ας τους αποδείξουμε ότι κάνουν λάθος. Ότι είμαστε εδώ. Ότι ξυπνάμε από τον λήθαργο της ευζωίας, του προοδευτισμού, της ιδιοτέλειας, της ασφάλειας, της ασυνειδησίας.
Ότι αυτό που λέμε συνείδηση και είναι καλά θαμμένο ή καμένο αναστήθηκε. Αναδημιουργήθηκε απ’ τις στάχτες του.
Ο μεγάλος Παπαδιαμάντης  είπε ότι ”η ηχώ της συνείδησης όσο και αν πιεσθεί όσο και αν συμπηγεί μιλάει πάντοτε και σπάνια επιστομίζεται”.
Ελπίζω και τώρα που το ζητά η πατρίδα να μιλήσει.
Από υλικής απόψεως μας τα πήραν σχεδόν όλα. Γη, εθνικούς πόρους.
Τώρα το μόνο που μένει –και το κυριότερο –η ψυχή. Η ψυχή του Έλληνα που σφυρηλατήθηκε σαν πολύτιμο μέταλλο στο αμόνι της ιστορίας. Με την ισχυρότερη πρόσμιξη την αληθινή πίστη στον Κύριό μας, αποτελεί ένα κράμα άθραυστο στο ρου της ιστορίας.
Όμως αυτό το μέταλλο είναι έτοιμο να σπάσει διότι έχει διαβρωθεί απ’ τα ξένα ήθη.
Άλλαξαν αδελφοί μου οι προτεραιότητές μας.
Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (οσιομάρτυς κι εθνομάρτυς ) είχε πει την ρήση «Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται». Αυτός δεν ήταν μόνο λόγια.
Άφησε την ασφάλεια του μοναστηριού του και την θαλπωρή του κοινοβίου και όργωσε τη μισή Ελλάδα και κυρίως την Μακεδονίας μας για να τονώσει το εθνικό και θρησκευτικό φρόνημα του καταπιεσμένου λαού.
Σήμερα χάνουμε σιγά-σιγά και ψυχή και Χριστό ή ίσως να τα έχουμε απωλέσει και τελείως.
Τελειώνω με ένα ιστορικό στοιχείο που αφορά την Κρήτη και τη Μακεδονία μας, δυο γωνιές της Ελλάδας με δεσμούς άρρηκτους παλαιόθεν.
Η Κρήτη, λίγο πριν την έκρηξη του Μακεδονικού Αγώνα, βρισκόταν υπό καθεστώς αυτονομίας και στην εσωτερική ζωή της Μεγαλονήσου επικρατούσε ειρήνευση και ευημερία μετά από μία μακρά περίοδο συνεχών και αιματηρών επαναστάσεων (1869, 1895 και 1897). Το γεγονός αυτό όμως δεν εμπόδισε τους εμπειροπόλεμους Κρητικούς να δεχθούν τις εκκλήσεις του μακεδονικού ελληνισμού για να συνδράμουν στον αγώνα τους.
Στις αρχές του Μακεδονικού αγώνα ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, το 1902, σε επιστολή του προς τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξανδρο Ζαΐμη, μεταξύ των άλλων έγραφε:
«...Στείλε μου πενήντα παλικάρια, πενήντα Κρητικούς να τους ενώσω με τους δικούς μου. Θα καταρτίσω έτσι είκοσι Σώματα και θα τα μοιράσω από τον Αλιάκμονα ως το Μορίχοβο και το Μοναστήρι, τη Φλώρινα, το Όστροβο (Άρνισσα), Σέτινα, Βλάδοβο (Άγρας), Βοδενά (Έδεσσα) και Καρατζόβα. Ο καιρός είναι κατάλληλος για δράση. Ένα σωρό πρόκριτοι, ιερείς, και διδάσκαλοι είναι μυημένοι και οι οπλαρχηγοί περιμένουν ενίσχυση από την Ελλάδα. Ο ερχομός των παλικαριών από κάτω (Κρήτη) θα δώσει κουράγιο στους δικούς μου, θα εμποδίσει την αποσκίρτησή τους και θα φοβίσει τους Βουλγάρους...»
Ένας από τους τριάντα εννέα Κρητικούς οπλαρχηγούς που έσπευσαν να αγωνιστούν εθελοντικά για την απελευθέρωση της Μακεδονίας ήταν και ο Εμμανουήλ Κατσίγαρης- Καραμανώλης, με καταγωγή από το χωριό Νίππος - Αποκορώνου Χανίων.
Εύχομαι λοιπόν όπως προστάζουν οι περιστάσεις, η Παγκρήτια αδελφότητα Μακεδονίας να δηλώσει ηχηρό παρόν.
Ο Κρητικός λαός σε όλους τους εθνικούς αγώνες βροντοφώναξε πάντα παρών. Και το πιο σημαντικό ήταν ότι το παρόν αυτό ήταν πάντα εθελοντικό.
Καταλήγω με την Κρητική ρίμα που απαθανάτισε σε δημοτικό ριζίτικο τραγούδι το εθνικό αυτό κάλεσμα του Καραβαγγέλη:
«...Ελάτε σεις ηρωικοί τση Κρήτης πολεμάρχοι,
τσ’ Ηπείρου οι σταυραετοί και Μακεδονομάχοι,
Ρούβα και Βάρδα και Κλειδή και Θύμιε Καούδη,
Κατσίγαρη και Πούλακα, Σκουντρή και Νικολούδη
και Καραβίτη και Μακρή, Σκαλίδη, Μαυρογένη,
Μπολάνη και Καλογερή, Γαλάνη, Σεϊμένη...
ψυχές μεγάλες με τιμή σ’ αγώνες, αγιασμένες
τση Μάνας Κρήτης οι γενιές οι χιλιοδοξασμένες...»
Ας αποδειχθούμε αθώοι σ’ αυτό το δικαστήριο.