Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Ο Βαρθολομαίος ζήτησε την παραίτηση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής

Παραίτηση του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου θα σημαίνει συγκάλυψη του τι συνέβη στον Άγιο Νικόλαο
Του Αποστόλη Ζουπανιώτη
Από την πρώτη στιγμή που άρχισαν να πυκνώνουν εδώ κι ένα χρόνο τα «σύννεφα» πάνω από την Αρχιεπισκοπή Αμερικής, είπαμε μετά παρρησίας τα εξής:
Πρώτον, η κρίση πυροδοτείται επειδή κάποιοι έχουν συμφέροντα απ’ αυτή. Για να διαιωνιστούν τα φέουδα και παράκεντρα εξουσίας εντός της Αρχιεπισκοπής και της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας και μέσω αυτών κάποιοι να εξυπηρετούν οικονομικά και μη συμφέροντα.
Δεύτερον, παρά τις υποθαλπόμενες εντάσεις και τον υπόγειο ή ανοιχτό πόλεμο σε βάρος του Αρχιεπισκόπου με σκοπό τον εξαναγκασμό του σε παραίτηση, στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής ΔΕΝ υπάρχει διχασμός. Ο Δημήτριος ανέλαβε με στόχο να ειρηνεύσει να πάθη και το κατόρθωσε, χωρίς να επιδιώξει να δημιουργήσει δική του «Σωματοφυλακή» ή «κίνημα» για να τον υπερασπίζεται. Προς τιμή του ήταν ο Αρχιεπίσκοπος όλων των μελών της Εκκλησίας μας. Μάλιστα φρόντισε να αγκαλιάσει αμέσως όσους είχαν στηρίξει και αγωνιστεί υπέρ του Σπυρίδωνα, βοηθώντας έτσι την ενότητα και την επούλωση των πληγών της κρίσης του 1996-99.
Τρίτον, επιμένουμε ότι το πρόβλημα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής είναι πως έχει δύο Αρχιεπισκόπους. Αυτό φάνηκε στα έτη 1995-96 επί Ιακώβου, επιβεβαιώθηκε στη διετία 1997-97 με τον Σπυρίδωνα και επαναλαμβάνεται με το Δημήτριο.
Στο τελευταίο φύλλο, με αφορμή το θόρυβο που προκλήθηκε από τις δηλώσεις Βαλιώτη περί «αυτοκεφαλίας», στην τελετή αποφοίτησης του Ελληνικού Κολεγίου και της Θεολογικής, είπαμε ότι δεν είναι οι δηλώσεις ενός λαϊκού οι οποίες εκπροσωπούν ελάχιστους στην Αμερική που κάνουν «άνω – κάτω» την Αρχιεπισκοπή και το Φανάρι, αλλά οι υπερβολικές αντιδράσεις των Αρχόντων (που έχουν πνευματικό σύμβουλο τον π. Αλέξανδρο Καρλούτσο) και κάποιων Μητροπολιτών. Κι όλα αυτά με στόχο τη δημιουργία κλίματος για τον εξαναγκασμό σε παραίτηση του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου, στην Ιερά Σύνοδο που ξεκίνησε την Τρίτη 29 Μαΐου (συμβολική ημερομηνία) και ολοκληρώνεται Τετάρτη.
Η εκτίμησή μας επιβεβαιώθηκε. Οφείλουμε ωστόσο να σημειώσουμε ότι εκείνος που την Τρίτη πρώτος είπε ιδιωτικά στον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο να παραιτηθεί ήταν ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, που στη συνέχεια μετέφερε την άρνηση του Δημητρίου στη σύνοδο – παρουσία του – η οποία συνεδρίασε εξετάζοντας τα θέματα της ημερήσιας διάταξης.
Κι επειδή διαβάζουμε επί τουλάχιστον 12 χρόνια στον «Εθνικό Κήρυκα» ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζητά από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο να παραιτηθεί, να σημειώσουμε ότι ήταν η πρώτη και μοναδική φορά που επιβεβαιώθηκε. Για τις υπόλοιπες των 12 ετών, ας κρίνετε εσείς τι ήταν και ποιο σκοπό εξυπηρετούσαν.
Γνωρίζοντας καλά αυτά τα 19 χρόνια τον Αρχιεπίσκοπο, κρίνω ότι ο λόγος που αρνήθηκε να παραιτηθεί δεν είναι ούτε η δόξα του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου, ούτε ο εγωισμός, ούτε η ασέβεια προς τη Μητέρα Εκκλησία και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, αλλά η προάσπιση της ομαλότητας στη ζωή της Εκκλησίας και της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας.
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΕΙ Η ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ.
Κι όταν κάνει αυτά που πρέπει – και δεν χρειάζονται χρόνια, αλλά μήνες– θα φύγει ήσυχος και οικειοθελώς.
Κρίνοντας από τα σχόλια που λάβαμε για το άρθρο μας με τίτλο «Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Βρούτου τω Βρούτω», πιστεύουμε ότι η πλειοψηφία των πιστών μας, συμπεριλαμβανομένων και των λαϊκών παραγόντων της Αρχιεπισκοπής, θέλει ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος να παραμείνει μέχρις ότου ξεκαθαριστεί το θέμα του Αγίου Νικολάου – όπου η πρώτη έκθεση δημιούργησε αντί να απαντήσει ερωτήματα – και να μπει ξανά στο δρόμο το έργο. Και θεωρεί ότι οι πιέσεις για παραίτησή του Δημητρίου έχουν στόχο το «κουκούλωμα» της υπόθεσης Αγίου Νικολάου, μια πρακτική που έχουμε δει πάρα πολλές φορές να εφαρμόζεται στην ζωή της Αρχιεπισκοπής και των κοινοτήτων μας.
Θεωρεί επίσης ότι είναι μία απόπειρα να μην γίνει καμιά συζήτηση των προβλημάτων και προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Αρχιεπισκοπή μας στην Κληρικολαϊκή Συνέλευση, στην οποία φέτος αποφασίστηκε να δοθεί ο λόγος στο κόσμο να εκφραστεί και να μην αναλωθεί ο χρόνος σε πολλά τελετουργικά.
Αν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος πιστεύει ότι με την αλλαγή Αρχιεπισκόπου ο κόσμος θα αναθαρρήσει και θα αρχίσουν να ρέουν ξανά δολάρια οι κρουνοί των δωρητών, λανθάνεται. Ο κόσμος – με πρώτους τους μεγάλους δωρητές θέλει διαφάνεια. Χωρίς αυτή και ο ίδιος να αποφασίσει να παραιτηθεί του Θρόνου και να γίνει Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Εξάλλου, αν κανείς διαβάσει δηλώσεις που έγιναν τον τελευταίο χρόνο από μεγάλους δωρητές της Εκκλησίας σε διάφορες περιπτώσεις, θα το καταλάβει.
Πιστεύουμε επίσης ότι θα πρέπει να βρει έναν τρόπο ο Οικουμενικός Πατριάρχης να διαβεβαιώσει την Ελληνοαμερικανική Κοινότητα ότι αφού πλέον το κακό με τους δύο Αρχιεπισκόπους «τρίτωσε», δεν θα επαναληφθεί ξανά, για το καλό της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και του Ελληνισμού. Οι «εξυπηρετήσεις» των «εξυπηρετικών» ιερέων σημαίνουν πελατειακό κράτος κι αυτό προκαλεί διαφθορά, κρίση και μαρασμό σε κράτη και οργανισμούς. Το ζούμε 30 χρόνια στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής.
Χρειάζεται λοιπόν να αντιμετωπιστεί η κατάσταση με ψυχραιμία και το κυριότερο, να σταματήσουν οι διχαστικές κινήσεις, μέσω ανακοινώσεων παρομοίων που είδαμε τις περασμένες μέρες. Εξάλλου αυτά έχουν δοκιμαστεί και στο παρελθόν και το μόνο που κατάφεραν ήταν να πλουτίσουν ορισμένοι με τις πληρωμένες καταχωρήσεις της GOAL, τις οποίες πλήρωνε εύπορος ομογενής.
Πριν 19 χρόνια η Αρχιεπισκοπή Αμερικής ήταν τυχερή που βρέθηκε ένας ειρηνοποιός στο πρόσωπο του Δημητρίου. Αυτή τη φορά δεν χρειάζεται να παίζουμε με την τύχη μας ή να δοκιμάζουμε την ανοχή της θείας πρόνοιας Παναγιώτατε. Με υπομονή και κι αν όλα γίνουν όπως πρέπει στους επόμενους λίγους μήνες και διασφαλιστεί η ενότητα του λαού μας, δεν θα χρειαστεί και ο επόμενος Αρχιεπίσκοπος να είναι ειρηνοποιός.