Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Τι σημαίνει η συμφωνία για το Σκοπιανό για τα εκκλησιαστικά δεδομένα

Θα γίνει ο Βαρθολομαίος “Τσίπρας της Ορθοδοξίας”;
Του Μάνου Χατζηγιάννη
Με ενδιαφέρον παρακολούθησε κανείς την -άραγε τυχαία;- συγκυρία της σχεδόν παράλληλης παρέμβασης του Οικουμενικού Πατριάρχου υπερ των Σκοπιανών μαζί με την συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ για το όνομα και κατ΄επέκτασιν το μέλλον του γειτονικού κρατιδίου.
Την μία μέρα ο κ. Βαρθολομαίος άπλωνε χείρα βοηθείας στους σχισματικούς της “μακεδονικής Εκκλησίας” και την επόμενη ο πρωθυπουργός τα… κανόνιζε με τον Σκοπιανό ομόλογό του σε πολιτικό επίπεδο.
Το γράψαμε και πριν από λίγες μέρες με αφορμή την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Αθήνα πως Τσίπρας και Βαρθολομαίος συμπορεύονται στο Σκοπιανό.
Η προ ημερών συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη με τον πρωθυπουργό είχε βασικό αντικείμενο το μακεδονικό ζήτημα και διεφάνη ξεκάθαρα πως ο κ. Τσίπρας ακουμπάει περισσότερο στο ρόλο του Φαναρίου αναφορικά με το σκοπιανό ζήτημα και τα εκκλησιαστικά του παρακλάδια παρά στην Ελλαδική Εκκλησία. Κι εδώ διεφάνη η διαφορά. Η Ελλαδική Εκκλησία έχει διαμηνύσει πως δεν θα δεχτεί όνομα με τον όρο Μακεδονία ή παράγωγο αυτού και πριν πέντε μήνες κυβέρνηση και εκκλησία έγιναν μαλλιά κουβάρια για το μακεδονικό με αφορμή και τα συλλαλητήρια.
Επομένως με δεδομένη την νέα συμφωνία με το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» λογικά θα πρέπει να αντιδράσει. Να συγκληθεί η Ιεραρχία, να λάβει μέτρα…
Αντίθετα το Φανάρι στήνει περίεργες γέφυρες με τους σχισματικούς. “Αποστολικόν χρέος, λοιπόν, επιτελεί η Μήτηρ Εκκλησία, όταν μελετά τρόπους σωτηρίας διά τους αδελφούς μας Ουκρανούς και Σκοπιανούς. Αποτελεί χρέος και ευθύνην μας να επαναφέρωμεν πάντα τα έθνη εις την αλήθειαν και την κανονικότητα της Εκκλησίας. Διότι ο,τι έχει το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον το διαθέτει προς χάριν ολοκλήρου του κόσμου και το προσφέρει εις όλους ανεξαιρέτως τους λαούς” ανέφερε στην ομιλία του κατά τους εορτασμούς των ονομαστηρίων του ο κ. Βαρθολομαίος.
Και το ερώτημα που τίθεται με αυτά τα δεδομένα είναι το εξής:
Αν η γραμμή από εκείνους που κινούν τα νήματα είναι να δοθεί “μακεδονική γλώσσα” και “μακεδονική εθνότητα” όπως ορίζεται στην συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ τότε γιατί όχι και “μακεδονική εκκλησία”; ….
Οι Σκοπιανοί εδώ και μέρες έχουν εγκαταλείψει την λύση της βοήθειας από την βουλγαρική εκκλησία , αφού και εκείνη δεν τους “εξυπηρέτησε” στους εορτασμούς για την Αρχιεπισκοπή Αχρίδος, και έχουν στραφεί με ζήλο προς το Φανάρι.
Αρχικά ειπώθηκε πως εγκαταλείπουν το όνομα “Μακεδονία” για την εκκλησία τους, αλλά ακολούθησαν επαναλαμβάνομενες διαψεύσεις από πλευράς σχισματικών.
Σε κάθε περίπτωση ο ελιγμός τους έχει σημασία. Και ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει η στάση του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεδομένου πως το θέμα δεν είναι σαν το ουκρανικό αφού άμεσα άπτεται και της Ελλαδικής Εκκλησίας με την οποία αυτήν την περίοδο το Φανάρι είναι σε κόντρα.
Θα χρησιμοποιήσουν λοιπόν οι “Φαναριώτες” το σκοπιανό εκκλησιαστικό ζήτημα σαν….φοβέρα προς την Αθήνα; Θα τολμήσουν να πάνε ίσως και παραπέρα μετατρέποντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο σε “Τσίπρα της Ορθοδοξίας”; Ο χρόνος θα δείξει….