Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

Λυκούργος Νάνης, Θλιβερή πραγματικότητα στο χώρο της δημόσιας Υγείας


Μολονότι η κατάσταση της δημόσιας υγείας στη χώρα μας ουδέποτε διεξεδίκησε "δάφνες ποιότητας(δεν εξετάζουμε ενταύθα τους λόγους γιατί δε θα τελειώσουμε ποτέ)," εν τούτοις στις χαλεπές μας μέρες έχει φθάσει στο ναδίρ της υποβάθμισης. Κι όλα αυτά σε μια εποχή κατά την οποία, ελέω της οικονομικής κρίσεως, έχει αυξηθεί κατακόρυφα η επισκεψιμότητα των δημοσίων νοσοκομείων.
Τα τελευταία στερούνται βασικών υλικών με πρόδηλες συνέπειες για την υγεία των ασθενών, αφού οι διοικητές τους αρνούνται να υπογράψουν για τις προμήθειές τους, δεδομένου ότι έχουν συρρικνωθεί οι προυπολογισμοί των νοσοκομειακών ιδρυμάτων ελέω μνημονίου.
Θα σας φέρω σαν παράδειγμα αυτό των βηματοδοτών και των απινιδωτών, αρυόμενο απ᾿ την ειδικότητά μου. Ασθενής που διεκομίσθη από δευτεροβάθμιο επαρχιακό Νοσοκομείο σε τριτοβάθμιο Νοσοκομείο της συμπρωτεύουσας με σκοπό την εμφύτευση μόνιμου βηματοδότη αναγκάσθηκε να μεταφερθεί σε ιδιωτική κλινική για τη διενέργεια της εν θέματι εμφυτεύσεως αφού ο διοικητής του δημοσίου νοσοκομείου δεν υπέγραφε για την προμήθεια του βηματοδότη! Αλλά και στα επαρχιακά Νοσοκομεία υφίσταται πρόβλημα με τη διενέργεια εργαστηριακών εξετάσεων όπως π.χ. θυρεοειδικών ορμονών, CRP κ.ά. αφού ήλθε "φιρμάνι" που "κόβει" τον αριθμό των διενεργουμένων εξετάσεως στρέφοντας, κατ᾿ αυτόν τον τρόπο, τους ασθενείς στα ιδιωτικά εργαστήρια.
Τα προαναφερθέντα, βέβαια, παραδείγματα κάθε άλλο παρά εξαντλούν τη θλιβερή πραγματικότητα στο χώρο της δημόσιας Υγείας. Είναι απλώς ενδεικτικά της υποβαθμίσεώς της αλλά και της απαξιώσεώς της.
Λ.Ν.