Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Ευεργετική η παρέμβαση του π. Θεοδώρου Ζήση. Η “αλλεργία” της θεολογικής του ΑΠΘ προς την “Κατάνυξη”

θεολόγοι στον πάπα.jpg

Θέματα που αναφέρονται στην ανάρτηση: Διώξεις Κληρικών, Οικουμενισμός, Αντιοικουμενιστική δράση, π. Θεόδωρος Ζήσης, Θεολογική του ΑΠΘ, Μεταπατερική θεολογία, Φοιτητές της Θεολογίας, Ιστολόγιο “Κατάνυξις”
Η παρέμβαση του πατρός Θεοδώρου Ζήση, στην ημερίδα που διοργάνωσαν οι φοιτητές της θεολογικής του ΑΠΘ, εκφράζοντας την αντίδρασή τους για την ίδρυση Ισλαμικών Σπουδών στη σχολή τους, ήταν αποκάλυψη. Μίλησε τη γλώσσα της αλήθειας, με την παρρησία του πρωτομάρτυρος αγίου Στεφάνου, με την τόλμη του ιερού Χρυσοστόμου, με την αφοσίωση του αγίου Δημητρίου, τον ζήλο του Προφ. Ηλία και τη σοφία του Αγίου Νεκταρίου.

Όλη η Πατερική σοφία και ακρίβεια, την οποία τίμησε με το ορθόδοξο φρόνημα και το ήθος του κατά την  μνημειώδη ακαδημαϊκή του πορεία, κατοίκησε στον πατέρα Θεόδωρο και μίλησε στις καρδιές του ακροατηρίου… και το συνεπήρε.

Αποτελεί εδώ και πολύ καιρό, ο π. Θεόδωρος, θεμέλιο αδιάσειστο, στύλο της Πίστεως και οχύρωμα ασφαλές, για την Εκκλησία μας. Τη Χάρη που απλόχερα του στέλνει ο Θεός, αυτός γενναιόδωρα τη φανερώνει και τη μεταδίδει στους αθλητές της Πίστεως, τους φεγγοβόλους αντιοικουμενιστές πατέρες, που με αυταπάρνηση συγκροτούν την πρώτη γραμμή αντίστασης, το πρώτο ανάχωμα στον αγώνα ενάντια στον Οικουμενισμό.

Τέτοιοι ομολογητές της Ορθοδοξίας, αποτελούν για την “Κατάνυξη”, έμπνευση και εφαλτήριο αγώνων. Σταθερά και αταλάντευτα τάσσεται στο πλευρό του μαρτυρικού αντιαιρετικού μετώπου. Από αυτήν γνωστοποιείται έγκυρα ότι κάθε αντιοικουμενιστής ιερέας, βάλλεται όχι μόνο από διασταυρούμενα πυρά της εβραιομασωνοκίνητης Νέας Εποχής, αλλά κυρίως από εχθρούς εκ των έσω! Στοχοποιείται, διώκεται και πολεμείται από αρχιερείς, ιερείς και θεολόγους καθηγητές των πανεπιστημίων μας!

Η “αλλεργία” της θεολογικής του ΑΠΘ προς την “Κατάνυξη”.
Είναι τιμητικό, ελπιδοφόρο και εξαιρετικά παρήγορο, να λαμβάνουμε εκατοντάδες μηνύματα, από ανώνυμους και επώνυμους φοιτητές της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, που δηλώνουν καθημερινοί αναγνώστες της “Κατάνυξης”. Μας εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους γιατί βρήκαν στο Ιστολόγιο, την Ορθόδοξη, αντιοικουμενιστική και ιεραποστολική δράση που απουσιάζει από το πνεύμα της σχολή τους. Αυτόν τον αγωνιστικό ρόλο θα ήθελαν, μας λένε, κανονικά να τον διαδραματίζουν οι θεολογικές σχολές και οι ιερές Μητροπόλεις. Τότε δεν θα υπήρχε πραγματικός και ζωτικός λόγος ύπαρξης της κάθε “Κατάνυξης”.
Μας δηλώνουν επίσης το ανυπόφορο δράμα που βιώνουν στη σχολή τους. Όποτε προβληματίζονται με τα  δημοσιεύματα, αναρτήσεις ή άρθρα μας και απευθύνονται καλοπροαίρετα με ερωτήματα στους καθηγητές τους, αντί απαντήσεων, διαλόγου και θεολογικής προσέγγισης των θεμάτων, γίνονται μάρτυρες μιας απίστευτης επίθεσης εναντίον μας.
Οι ακαδημαϊκοί τους δάσκαλοι, έξαλλοι από το μένος κατά του Ιστολογίου, συμπεριφέρονται πλήρως αντιδημοκρατικά και ανορθόδοξα. Αντί διαλόγου εξαπολύουν μύδρους αοριστολογίας και απειλές ότι “παράγινε το κακό”, ότι “κάποιος πρέπει να βάλει ένα φρένο στους μουτζαχεντίν της Ορθοδοξίας”. Ισοπεδώνουν κάθε έννοια ελευθερίας της έκφρασης, αφήνοντας άναυδους τους φοιτητές τους, με το να ισχυρίζονται ειρωνευόμενοι ότι “περιζωστήκαμε την πανοπλία του συντηρητισμού και αυτοχριστήκαμε υπερασπιστές της Ορθοδοξίας”. Μας απειλούν δε πως “θα ασκήσουν ένδικα μέσα” εναντίον μας, “θα μας κλείσουν”, “θα μας φιμώσουν, να τελειώνουμε”. Μην έχοντας ουσιαστικά αγιοπατερικά επιχειρήματα, έτσι δεν πείθουν και δεν πληροφορούν.
Το ανάστημα του ακαδημαϊκού διδασκάλου, θα πρέπει να εμπνέεται και να συγκρίνεται με εκείνο των Τριών Ιεραρχών, του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου, του Αγίου Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, του Αγίου Νεκταρίου, του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς. Οι σημερινοί, δυστυχώς οι περισσότεροι, κάνουν επιλεκτική αναφορά στους αγίους Πατέρες, γιατί έχουν ως πρότυπο στα θεολογικά γράμματα, τον Πάπα Ρώμης!
Είναι φυσικό λοιπόν να προσπαθούν, με ανορθόδοξο τρόπο να επιβληθούν στους φοιτητές τους. Ορισμένους μάλιστα κατορθώνουν και τους οδηγούν στην αγκαλιά του Πάπα. Τους καθοδηγούν ως νέους θεολόγους, να καταθέσουν τα διαπιστευτήριά τους στο θηρίο της Αποκαλύψεως μόλις πάρουν το πτυχίο τους.
Οι φοιτητές όμως δεν τρώνε κουτόχορτο. Αντιδρούν θετικά και αναζητούν έναν χώρο όπου θα φιλοξενηθούν οι ανησυχίες τους. Τελικά, βρίσκουν απαντήσεις στους θεολόγους της Κατάνυξης, που δεν είναι μεταπατερικοί, αλλά παραδοσιακοί. Και τα παιδιά αναπαύονται! Πού έγκειται λοιπόν το πρόβλημα;
Ως ακαδημαϊκοί, ως πανεπιστημιακοί καθηγητές, ως άνθρωποι του πνεύματος, τυγχάνουν εγγυητές των υψηλών αξιών και των ιδανικών που το Ελληνικό πνεύμα χάρισε απλόχερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Δημοκρατία, ο σεβασμός, η ελευθερία της σκέψης, της έκφρασης και της γνώμης, η τεκμηρίωση κάθε άποψης, η γόνιμη αντιπαράθεση και η δημιουργική διαφωνία, υπήρξαν πάντοτε στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης ορόσημα ευνομούμενης, υγιούς κοινωνίας. Κάθε αντίθετη κίνηση των πνευματικών ανθρώπων μιας χώρας αποτελεί αντιδημοκρατική - χουντική συμπεριφορά.
Το τονίζουμε ακόμη μια φορά. Είναι στρατηγική επιλογή μας να χρησιμοποιήσουμε το διαδίκτυο και τις δυνατότητές του, στον αντιοικουμενιστικό, αντιαιρετικό και ιεραποστολικό μας αγώνα. Δεν στοχοποιούμε πρόσωπα, πολεμούμε την αίρεση και τις αιρετικές θέσεις και τις πράξεις που δημοσιοποιούνται. Ότι δημοσίως γίνεται, δημοσίως και κρίνεται.
Τέλος, είναι τιμητικό στην προσπάθειά μας, το γεγονός ότι μας δυναμώνουν με τις απόψεις, τα σχόλια και τις επισημάνσεις τους αυτά τα παιδιά. Άλλοτε ανωνύμως και άλλοτε υπό την υπογραφή των Διαχειριστών της Κατάνυξης. Για λόγους προφανείς γίνεται βέβαια αυτό, εφόσον υπήρξαν περιπτώσεις που απροκάλυπτα απειλήθηκαν πως δεν θα πάρουν πτυχίο λόγω των αντιοικουμενιστικών τους πεποιθήσεων.
Οι παρεμβάσεις των φοιτητών της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. αποτελούν βαρόμετρο στις θεολογικές εξελίξεις της εποχής μας. Τα νιάτα αναζητώντας συνεχώς Τον Χριστό, μας εμπνέουν! Το απέδειξαν πρόσφατα με την διεξαγωγή της ημερίδος που προαναφέραμε.
Το Ιστολόγιό μας, προκαλεί. Αυτό είναι γεγονός. Όλοι όμως οι ορθόδοξα και αντιαιρετικά σκεπτόμενοι καταλαβαίνουν το γιατί. Το αγωνιστικό του πνεύμα ερεθίζει τους απανταχού της γης θιασώτες της Νέας Εποχής, του συγκριτιστικού και οικουμενιστικού πνεύματος. Ελέγχουμε αυστηρά τις αιρετικές πρακτικές των πατριαρχών και μητροπολιτών καθώς και των θεολόγων καθηγητών, τα ανοίγματα τους προς την παναίρεση του Οικουμενισμού. Αρπάζουμε από τις δαγκάνες τους ψυχές πριν τις κατασπαράξουν. Αυτό έχει συνέπειες.
Οι εμφορούμενοι από το πνεύμα του αλαθήτου Πάπα, αναστατώνονται. Όταν αναδεικνύουμε τις αιρετικές τους ενέργειες, που προσπαθούν με πολύ κόπο να κρατήσουν σε υποτονικό επίπεδο, θυμώνουν. Και ο θυμός, τους οδηγεί σε εκδικητικές ενέργειες. Συνεργάζονται να μας συντρίψουν. Όμως δε μας φοβίζουν.
Θα συνεχίσουμε να πολεμούμε την αίρεση του μασωνοκίνητου Οικουμενισμού και της Πανθρησκείας. Με την βοήθεια Του Χριστού, της Κυρίας Θεοτόκου, των Αγίων και συνοδοιπόρους τους αγνούς αδελφούς που μας στηρίζουν, θα νικήσουμε!