Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Οι αγωνιστές και οι δυσφημιστές της Ορθοδοξίας

ios.jpg
«Οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ διωχθήσονται»[1]
Πορφυρίτης

Ὅταν διαβάζει κανείς κείμενα σύγχρονων Ὀρθοδόξων θεολόγων, περιμένει αὐτά νά εἶναι ἐντός τοῦ πλαισίου πού χάραξε ὁ Χριστός καί ἀκολούθησαν οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Κυρίως στά δογματικά θέματα τῆς Πίστεως, παρατηροῦμε σέ ὅλη τήν δυσχιλιετή πορεία τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀπό τόν Εὐαγγελιστή Ἰωάννη ἔως τόν Ἅγιο Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη, μιά κοινή γραμμή θά λέγαμε, μέ στόχο τήν φύλαξη τῆς Ἱερᾶς παρακαταθήκης τῆς Πίστεως, τήν προφύλαξη τῶν πιστῶν ἀπό τίς αἱρέσεις καί τήν ἐπιστροφή τῶν αἱρετικῶν στήν Ὀρθή Πίστη.
Πάντοτε ὅμως, παρατηρούνταν παραφωνίες, ἀπό τά πρώτα κιόλας χρόνια τοῦ Χριστιανισμοῦ. Καί πάντοτε, φρόντιζαν οἱ ποιμένες νά ἀγρυπνοῦν, νά ἀγωνίζονται καί νά ἐγκαλοῦν τούς πιστούς πού ἐξέφραζαν τίς παραφωνίες νά ἔρθουν σέ ἐπίγνωση τῆς πλάνης τους, εἰδάλλως, ἐάν ἐπέμεναν σ’ αὐτές, τούς ἀπέκοπταν ἀπό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας γιά νά προστατεύσουν καί τό ὀρθόδοξο ποίμνιό τους.
Ποιός θά περίμενε ὅμως, ὅτι θά φθάναμε στήν ἐποχή μας νά ἀκοῦμε ἀπό κληρικούς καί λαϊκούς, θεολόγους καί μή, ὅτι ἡ κοινή αὐτή γραμμή στά σωτηριώδη θέματα τῆς Πίστεως ἔλαβε τέλος! Πλέον γιά τούς ἀνθρώπους αὐτούς τά πράγματα ἄλλαξαν. Σύμφωνα μέ τή δική τους γνώμη«Ἀγωνιστές» ἀπό ἐδῶ καί πέρα, εἶναι αὐτοί πού ἀγωνίζονται νά διαδώσουν τήν αἵρεση, ἐνῶ «δυσφημιστές», αὐτοί πού προσπαθοῦν νά διασώσουν καί νά διαδώσουν τήν Εὐαγγελική καί Ἁγιοπατερική Διδασκαλία. Τό ἀδιαμφισβήτητο γεγονός εἶναι ὅτι οἱ τελευταίοι, τό μόνο κέρδος πού ἔχουν εἶναι οἱ διωγμοί, τό ἐναντίον τους μένος καί μῖσος, ἡ ἐξύβριση καί φυσικά ὁ πιθανός «ἀφορισμός» τους, ὁ ὁποῖος μέ τόσο πόθο, θράσος καί ἐμπάθεια αἰτεῖται ἀπό τούς πρώτους[2]. Τό ἄλλο ἀδιαμφισβήτητο γεγονός γιά τούς τελευταίους, εἶναι ὅτι πάντοτε μιλοῦν μέ Θεολογικά ἐπιχειρήματα σέ ἀντίθεση μέ τήν λασπολογία τῶν πρώτων!
Εἶναι πραγματικά κρίμα. Σπουδαγμένοι ἄνθρωποι, μελετητές τῶν ἁγιοπατερικῶν κειμένων, κάνουν πάλι τά ἴδια λάθη, μέ τά λάθη πού ἔχουν διαβάσει στήν ἐκκλησιαστική ἱστορία. Καί τό ἐρώτημα εἶναι: ποιό τό κέρδος τους; Μήπως τούς ἔχει μισήσει ἤ διώξει ὁ κόσμος ὅπως μίσησαν καί ἐδίωξαν τόν Κύριο; Διότι «Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν. εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ' ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος. μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν· οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν· εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν. ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με.»[3].
Κρίμα, πραγματικά κρίμα, γιατί ἑμεῖς τούς ἀγαπᾶμε…
Πορφυρίτης

[1] Τιμ. Β΄ 3, 12
[3] Ιω. 15, 18-21