Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Στώμεν καλώς στώμεν μετά φόβου πρόσχωμεν!

Ρουμανία: Σχέδιον αποφάσεως σχετικώς με τας τρέχουσας προκλήσεις έναντι του αντι-οικουμενιστικού αγώνος
 Μία ἑξαμελὴς ὁμάδα μελῶν τῆς Ὀρθόδοξου Ἐθνικῆς Συνάξεως ἱερέων, μοναχῶν καὶ πιστῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουν διακόψει τὸ μνημόσυνο τῶν αἱρετικῶν ἱεραρχῶν συνέταξαν ἕνα σχέδιον ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ὑποβάλλουν πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὴν ὁλομέλειαν τῆς Συνάξεως κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἑπομένων συναντήσεων αὐτῆς, οἱ ὁποῖες πραγματοποιοῦνται νομίμως. Το σχέδιον στοχεύει εἰς μίαν τοποθέτησιν σχετικὰ μὲ ὁρισμένας προκλήσεις ἔναντι τοῦ ἀγῶνος κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς συνόδου τῆς Κρήτης.
          Τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἐτιτλοφορήθη χαρακτηριστικὰ Στῶμεν καλῶς στῶμεν μετὰ φόβου πρόσχωμεν!, δηλώνει, μεταξὺ ἄλλων, ὅτι οἱ ἀντι-οἰκουμενισταί Ὀρθόδοξοι εἶναι καὶ παραμένουν μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, ὅτι ἡ ἰδέα ὅτι ὅλοι οἱ ἱεράρχαι στὸν Ὀρθόδοξον κόσμον εἶναι συμβιβασμένοι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνει ἀποδεκτὴ καὶ ὅτι ἀπαιτεῖται μία σωστὴ συμπεριφορὰ γιὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ διολισθήσεις ἀπὸ τοὺς κανόνας· τὸ κείμενον αὐτὸ ἀποτελεῖ κοινὴν πεποίθησιν τῶν ὑπογραφόντων καὶ θὰ ὑποβληθῆ στὴν ἀνάλυσιν τῶν λοιπῶν ἱερέων οἱ ὁποῖοι διέκοψαν τὸ μνημόσυνον τῶν ἱεραρχῶν τῶν καὶ, ἐὰν ἐγκριθῆ, θὰ ἠδύνατο νὰ γίνη μία ἀπόφασις πού θὰ ὑιοθετηθῆ ἀπὸ ὅλους ὅσοι ἔχουν αποτειχιστεῖ ἀπὸ τὴν οἰκουμενιστικὴν αἵρεσιν καὶ ἀπὸ ἐκείνους πού τὴν κηρύττουν στὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ρουμανίας.
Στῶμεν καλῶς στῶμεν μετὰ φόβου πρόσχωμεν!
        Οἱ ὑποφαινόμενοι, μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐθνικῆς Σύναξεως κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν πού απετειχείσθημεν μὲ τὴν διακοπίν τοῦ μνημοσύνου τῶν ἱεραρχῶν μας, οι οποίοι ἔχουν ἐγκρίνει τας ἀποφάσεις τῆς ψευδοῦς συνόδου τῆς Κρήτης, θέλοντας νὰ ἀγωνιζόμαστε τὸν καλὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς ὀρθῆς πίστεως καὶ νὰ φυλαγόμαστε ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῆς διολίσθησεως εἰς ἕναν σχισματικὸν τρόπον σκέψεως καὶ μίαν σχισματικήν στάσιν, ὀμολογοῦμεν τὰ ἑξῆς:
  1. Εἴμαστε καὶ παραμένομεν μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν προγόνων μας, ἡ δικιὰ μας Ἐκκλησία καὶ ἡ Ἐκκλησία τῶν ἀπογόνων μας. Ὁ στόχος τοῦ ἀγώνος μας εἶναι νὰ ἀποστασιοποιηθῶμεν ἀπὸ τὴν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ νὰ εὐαισθητοποιήσωμεν τὸ πλήρωμα τῆς Ρουμανικῆς Ἐκκλησίας σὲ σχέσιν μὲ τὸν κίνδυνον τῆς διεισδύσεως αὐτῆς τῆς αἵρεσεως εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ζωήν. Θέλωμεν νὰ δημιουργήσωμεν κατὰ αὐτόν τὸν τρόπον μίαν ἀντίδρασιν ποὺ νὰ ὁδηγήσῃ τὴν ἱεραρχίαν εἰς τὴν καταδίκην τῆς συνόδου τῆς Κρήτης, ἡ ὁποία καθιέρωσεν τὸν Οἰκουμενισμόν ὡς θεσμόν εἰς πανορθόδοξον ἐπίπεδον. Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ξεκινήσουν οὕτως αἱ διαδικασίαι διὰ τὴν ἀποχώρησιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας ἀπὸ ὅλας τὰς τοπικάς, ἐθνικάς, περιφερειακὰς καὶ διεθνεῖς οἰκουμενιστικὰς ὀργανώσεις.
  2. Ἀποφεύγωμεν νὰ θεωρήσωμεν αἱρετικὰ ὅσα μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν ἀκόμη κοινωνίαν μὲ οἰκουμενιστὰς ἱεράρχας. Κάνωμεν τὴν ἀναγκαίαν διάκρισιν μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἔχουν μίαν ἐμφανῆ αἱρετικιν σκέψιν, διαμεμφομένην κατὰ τὰς δεκαετίας τῆς οἰκουμενιστικῆς  προπαγάνδας καὶ ἐκφραζομένη μὲ τὴν ἀνεπιφύλακτον ἀποδοχὴν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς συνόδου τῆς Κρήτης - εἰς ἐπίπεδον ἀποφάσεων, εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἱεραρχῶν, καὶ ὑπὸ τῇ μορφῇ τῆς υἱοθετήσεως τῆς ἀποφάσεώς τους, εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν κληρικῶν καὶ τῶν λαϊκῶν μὲ οἰκουμενιστικὴν νοοτροπίαν - καὶ ἐκείνων ποὺ εὑρίσκονται εἰς κοινωνίαν μὲ αὐτοὺς, διὰ λόγους  ἀσχέτους μὲ την δέσμευσιν εἰς τὰς οἰκουμενιστικὰς ἀξίας. Στους πρώτους ἀνήκουν οἱ οικουμενισταὶ ἱεράρχαι καὶ οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ λαϊκοὶ ποὺ υἱοθέτησαν τὰς ἀποφάσεις τῶν ἱεραρχῶν τούς. Στους δευτέρους εἶναι οἱ κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ ποὺ εὑρίσκονται εἰς κοινωνίαν μὲ τοὺς πρώτους διὰ λόγους φόβου, ἀγνοίας, ἡ ἐλλείψεως σωστῆς πληροφορήσεως, ἡ ἀδυναμίας κατανοήσεως τῆς σημασίας τῶν ἀποφάσεων ποὺ ἔχουν παρθεῖ  εἰς  τὴν Κρήτην κ.α. Τους πρώτους ὀφείλωμεν νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσομεν ὡς καταδικαστέους αἱρετικούς, ποὺ δὲν ἔχουν ὅμως καταδικασθεῖ ἀκόμη ἀπὸ μίαν Οἰκουμενικὴν ἣ Πανορθόδοξον Σύνοδον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τοὺς προτρέπωμεν εἰς μετάνοιαν, ἐγκατάλειψιν καὶ καταδίκην τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ εἰς ἐπιστροφὴν εἰς τὸ ὀρθόδοξον φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας. Τοὺς εὑρισκομένους ἔτι σὲ κοινωνία μαζὶ τοὺς τοὺς συμβουλεύωμεν νὰ ἐνημερώνονται σωστὰ σχετικὰ μὲ τὴν ψευδὴν σύνοδον τῆς Κρήτης. Ἐπιβάλλεται διεξοδική σκέψις ἀναφορικὰ μὲ τὰς ἐπιπτώσεις τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἰς τὴν σωτηρίαν μας καὶ εἰς τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας. Μετὰ ταῦτα ἐν πλήρη ἐλευθερία τῆς συνειδήσεώς των, νὰ διακόψουν τὴν κοινωνίαν μὲ τὴν οἰκουμενιστικὴν αἵρεσιν καὶ μὲ ἐκείνους ποὺ τὴν κηρύττουν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μας. Γνωρίζουν καλῶς ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὁμοφώνως ἀποφαίνονται ὅτι τόσον οἱ αἱρετικοὶ ὅσον καὶ οἱ  εὑρισκόμενοι εἰς κοινωνίαν μαζὶ τοὺς εἶναι ἀμφότεροι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, ἡ δὲ κοινωνία τῆς αἱρέσεως, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀφορμῆς τῆς  δημιουργίας τῆς, εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς πτώσεως καὶ τῆς διαμορφώσεως τοῦ αἱρετικοῦ φρονήματος καὶ τοῦ αἱρετικοῦ πράττειν.  
  3. Δὲν ἀσπαζόμεθα τὴν ἰδέαν ὅτι ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀνὰ τὸν κόσμο εἶναι οἰκουμενισταί καὶ ὅτι δὲ θὰ ὑπάρχουν πλέον πουθενὰ Ὀρθόδοξοι ἱεράρχαι ἤ ὅτι ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίαι εἶναι οἰκουμενιστικές. Ἀναγνωρίζομεν καὶ σεβόμεθα τὸν ἀγώνα τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν αἱ ὁποῖαι ἔχουν βάλει τέλος εἰς τὴν συμμετοχὴν τῶν στὴν οἰκουμενιστκὴν κίνησην καὶ ἠρνήθησαν νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν σύνοδον τῆς Κρήτης, καθὼς καὶ εἰς τὴν ὁμολογίαν τῶν ἱεραρχῶν οἱ ὁποῖοι ἀντιτίθενται ἀνοιχτὰ εἰς τὸν Οἰκουμενισμὸν καὶ εἰς τὰς ἀποφάσεις ποὺ ἐλήφθησαν εἰς τὴν Κρήτην. Παρακαλοῦμεν τὸν Πανάγαθον Θεὸν νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ, ὥστε νὰ συνέλθουν εἰς μίαν Ὀρθόδοξον Σύνοδον ὁλοκλήρου τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου νὰ καταδικάσουν τὸν Οἰκουμενισμόν, τὴν σύνοδον τῆς Κρήτης καί, κατ' ὄνομα, ἐκείνους ποὺ τὰ ὑπερασπίζονται.
  4. Συμφωνοῦμεν ὅτι ἡ ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου τὸ 1924 ἦτο μία οἰκουμενιστικὴ πρᾶξις, ἡ ὁποία ἔσπασεν τὴν λειτουργικὴν ἑνότητα τῶν ἀνὰ τὸν κόσμον Ὀρθοδόξων. Πιστεύομε ὅτι μία ἐπιστροφὴ στὸ πατερικὸν ἡμερολόγιο θὰ ἦτο ἐφικτὴ μόνον μὲ τὴν ἀπόφαση τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, ἢ μίας πανορθόδοξου ἢ οἰκουμενικῆς συνόδου μὲ αὐθεντία διὰ ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς τοῦ κόσμου. Πιστεύομε ὅτι ἡ μονομερής, προσωπικὴ ἢ ὁμαδικὴ ἐπιστροφὴ εἰς τὸ παλαιόν ἡμερολόγιο θὰ δημιουργοῦσε αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ἰδίαν διαίρεσιν τὴν ὁποίαν ἔχει δημιουργήσει ἡ ἀλλαγὴ τοῦ ἕναν αἰῶνα πρίν.
  5. Στην λειτουργικὴν ζωὴν προτρέπομεν να γίνεται η χρήσις τῶν ἡμερολογίων τῶν ἐκδοθέντων υπό τας Ἐπισκοπάς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας. Σχετικώς με τὰς καταλύσεις ψαριοῦ κατά τὴν περίοδον τῶν νηστειῶν προτρέπομεν ἐκείνους ποὺ θέλουν νὰ ἀκολουθοῦν  τὴν πάγιαν ἀκρίβειαν τῆς Ἐκκλησίας, χωρὶς ἐκπτώσεις νὰ συμβουλεύονται τοὺς πνευματικοὺς πού τὰς παλαιάς τυπικὰς   διατάξεις.  
  6. Δηλώνομεν ὅτι ἡ διακοπὴ μνημοσύνου τῶν οἰκουμενιστῶν  ἱεραρχῶν σὲ καμμίαν περίπτωσην δὲν ἀναστέλλει τὴν κανονικὴν νομοθεσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Η κανονικὴ νομοθεσία συνεχίζει νὰ εἶναι δεσμευτικὴ γιὰ ὅλους, εἰς τὴν μακραίωνη ὀρθὴ ἑρμηνεία τῆς, ποὺ γίνεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, καὶ ὄχι ἀπὸ κάθε πιστό πού τὴν χρησιμοποιεῖ αὐθαίρετα. Αποστασιοποιούμεθα ἀπὸ ὁποιανδήποτε ἀπόκλισιν στὴν θεολογικὴν σκέψιν καὶ ἔκφρασην ἢ συμπεριφοράν, ποὺ ἐνδέχεται νὰ ἐμφανισθῆ μὲ τὴν πρόφασιν τῆς καταπολεμήσεως τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Εἰς τὸ πλαίσιὸ αὐτὸ τοὺς καλοῦμεν ὅλους ὅσοι ἔχουν διακόψει τὸ μνημόσυνον νὰ ὑιοθετήσουν ἕναν μετρημένον  θεολογικὸν τρόπον ἔκφρασης ἐν πνεύματι εἰρήνης. Τοιουτοτρόπως θὰ ἐνθαρρύνουν εἰδικὰ ἐκείνους ποὺ ἔχουν ὀρθόδοξον φρόνημα καὶ προετοιμάζονται νὰ διακόψουν τὴν κοινωνίαν μὲ τὴν αἵρεσιν καὶ τοὺς πρωτεργάτας τῆς. Ἡ στάσις ἀνεκτικότητας καὶ ἀγάπης θὰ βοηθήσει καὶ ὅσους δὲν ἔχουν πάρει ἀκόμα μίαν στάσιν ἀπέναντι στὸν Οἰκουμενισμόν, οἱ ὁποῖοι θὰ δυνηθοῦν εὐκολώτερα νὰ προσχωρήσουν στὸν ἀγῶνα μᾶς  κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.  
  7. Σεβόμεθα τὰς ἀρχὰς ποὺ καθορίζουν τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, αἱ ὁποῖαι διατυπώθησαν στὴν Ἀπόφαση τῆς Συνάξεως τοῦ Μποτοσάνι (Botoșani) ἀπὸ τὰς 18 Ἰουνίου 2017 καὶ τὰς ἀποφάσεις ποὺ ἐλήφθησαν κατὰ τὴν συνάντησιν τοῦ Μπεϊοὺς (Beiuș) εἰς τὰς 12 Σεπτεμβρίου 2017. Σεβόμεθα καὶ ὑποστηρίζομεν τοὺς ἱερεῖς ποὺ εἶχαν καθαιρεθεῖ ἀντικανονικὰ λόγῳ τῆς ὀρθόδοξὴς τους ὁμολογίας πίστεως καὶ συνεχίζομεν τὴν διακοπὴν μνημοσύνου ὥσπου ἡ ἱεραρχία νὰ ἀνακαλέσει τὰς θέσεις τῆς, νὰ καταδικάσει τὴν σύνοδον τῆς Κρήτης καὶ νὰ λάβει μέτρα γιὰ τὴν ἀποχώρησιν τῆς Ἐκκλησίας μᾶς ἀπὸ ὅλας τὰς οἰκουμενιστικὰς ὀργανώσεις. Μετέχομεν μόνον εἰς τὰς νομίμως ὀργανωμένας συνεδριάσεις καὶ συνάξεις, ἄι ὁποῖαι τυγχάνουν εὐρείας συναινέσεως τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ὀρθοδόξου Συνάξεως συμφώνως μὲ τὴν σκοπιμότητα καὶ τὴν ἀναγκαιότητα τῆς συγκλήσεώς των. Ἡ συναίνεσις θὰ ἐκφράζεται ἐν πνεύματι εἰρήνης καὶ συνεργασίας διὰ τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἐργασίαν μᾶς διὰ τὸν Χριστὸν καὶ τὴν Ἐκκλησίαν Του.
  8. Θεωροῦμεν ἰδιαιτέρως σημαντικὴν τὴν συνέχισιν τῆς ἐνημερώσεως τῶν κληρικῶν  καὶ τῶν πιστῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας σχετικῶς μὲ τὴν βαρύτητα τῶν κειμένων τῆς συνόδου τῆς Κρήτης μὲ διαφόρους τρόπους: ἄρθρα, ὁμιλίες, βιβλία, φυλλάδια, συνέδρια, δημόσιες ἣ ἰδιωτικὲς συζητήσεις κ.λπ. Εἰς αὐτὸν τὸ πνεῦμα, εἴμαστε ἀνοιχτοὶ γιὰ ἕναν εἰλικρινῆ διάλογον μὲ τὰς ἐκκλησιαστικὰς ἀρχὰς εἰς σχέσιν μὲ ὅσα διαδραματίστηκαν εἰς τὴν Κρήτην, προκειμένου νὰ βρεθεῖ μία λύσις εἰς τὴν τρέχουσαν κρίσιν.
  9. Ἐπιβεβαιῶμεν τὴν ἑτοιμότητάν μᾶς νὰ συμμετάσχομεν εἰς διαφόρους δραστηριότητας εἰς ἐθνικὸν ἢ διορθόδοξον ἐπίπεδον, μὲ στόχον τὴν διαμόρφωσιν κοινῆς στάσεως τῶν ὀρθοδόξων ἱεραρχῶν, κληρικῶν καὶ πιστῶν. Τοῦτο ἐν ὄψει τῆς συγκλίσεως  μιᾶς Πανορθοδόξου ἢ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ποὺ θὰ καταδικάσει τὸν Οἰκουμενισμόν, τὴν σύνοδον τῆς Κρήτης καὶ ὀνομαστικὰ ἐκείνους ποὺ τὰ ὑποστηρίζουν.
  10.  Συνιστῶμεν εἰς ὅλους τοὺς κληρικοὺς καὶ τοὺς πιστούς, οἱ ὁποῖοι διέκοψαν τὸ μνημόσυνον, νὰ ἀφιερωθοῦν εἰς τήν λειτουργικὴν καὶ προσευχητικὴν ζωήν. Οἱ θεωρητικοὶ θεολογικοὶ προβληματισμοὶ καὶ συζητήσεις ἐνέχουν τὸν κίνδυνον νὰ προκαλέσουν διαίρεσιν μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ξεκίνησαν νὰ βαδίζουν εἰς μίαν κοινήν ὁδόν μὲ κοινόν στόχον. Εἶναι ὠφελιμώτερα ἡ ἐκπλήρωσις τῶν εὐαγγελικῶν ἐντολῶν, μέσῳ τῶν ὁποίων ἀποκτώμεν τὴν ἀπάθειαν καὶ τὴν πνευματικὴν ἀνάτασιν, ὥστε νὰ ἀποφευχθούν σχισματικαί ἢ αἱρετικαί ἀποκλίσεις ἀπὸ τὴν πατερικήν ὁδόν αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνος. Τονίζομεν τὴν ἀνάγκην διὰ ἑνότητα, ἀδελφοσύνην καὶ συνοχήν εἰς τὴν ὁμολογίαν ἐκείνων ποὺ διέκοψαν τὸ μνημόσυνον, ὥστε τὸ παράδειγμὰ μας νὰ εἶναι ἄξιον μιμήσεως διὰ ὅλους ὅσοι θα ἤθελον νὰ ἀναλάβουν δρᾶσιν κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
  11.  Τα κριτήρια αυτά θὰ προταθοῦν γιὰ δημοσίαν συζήτησην καὶ ἐν συνεχεία θὰ ὑποβληθοῦν πρὸς ἀνάλυσην εἰς τὰ λοιπὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ὀρθοδόξου Συνάξεως εἰς τὴν ἑπομένην νομίμως προγραμματισθεῖσα τριμηνιαῖα συνεδρίασὶν τῆς. Εἰς αὐτὴν τὰ ἐν λόγῳ κριτήρια δύνανται νὰ τροποποιηθοῦν ἣ νὰ συμπληρωθοῦν. Τοιουτοτρόπως, μὲ τὴν ἀπαραίτητον συμφωνίαν τῆς πλειοψηφίας τῶν μελῶν τῆς Συνάξεως, θὰ μετατραποῦν εἰς μίαν ἀπόφασιν, ἀπέναντι εἰς τὴν ὁποίαν ὁ πιστὸς λαὸς θὰ δυνηθεῖ νὰ ἐκφράσει τὴν συγκατάθεσὶν τοῦ. Τοῦτο θὰ γίνει εἰς τὸ πλαίσιον μιᾶς νομίμως ὀργανωμένης συνάξεως, μὲ τὴν συμμετοχὴν κληρικῶν καὶ πιστῶν, πού ἔχουν διακόψει τὸ μνημόσυνον τῶν οἰκουμενιστῶν ἱεραρχῶν.    
Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς βοηθήση!
Ιερομ. Γκριγκόριε Σάντα (Grigorie Sanda)
Σταυροφόρος - Οἰκονόμος π. Ἰωάννης Οὑνγκουρεάνου (Ioan Ungureanu)
 Π. Κοσμίν Φλορίν Τρίπων (Florin Tripon)
 Π. Κλαούντιου Μπούζα (Claudiu Buză)
 Μοναχός Κυριάκ Τσιόϊ (Chiriac Cioi)
 Θεολόγος Μιχάϊ-Σίλβιου Κυρίλα (Mihai-Silviu Chirilă)