Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

Εις πείσμα των Ισχυρών - Η κωλοτούμπα του Θεσσαλονίκης

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης
          Τὸ ἄρθρο ποὺ δημοσιεύω τοῦ κ. Ἀριστείδη Δασκαλάκη, ἀποτυπώνει τὸ πολυδιάστατο τῆς χθεσινῆς λαοθάλασσας στὴ Θεσσαλονίκη αποδίδοντας τὸ ὅλον τοῦ ἑλληνορθόδοξου πνεύματος. Ὁ πανηγυρισμὸς τῶν νεκρῶν μακεδόνων ποὺ περιγράφει ὁ ἀρθρογράφος, ἀποτελεῖ τὴν κοινὴ αἴσθηση καὶ πεποίθηση ὅλων ὅσων διαδηλώσαμε στὴ Θεσσαλονίκη κατὰ τὴν ἱστορικὴ Κυριακή τῆς 21ης Ἰανουαρίου τοῦ σωτηρίου ἔτους 2018. 
              Θὰ σταθῶ λίγο στὴν παρουσία τῶν λίγων μητροπολιτῶν γιὰ τὴν ὁποία γίνεται λόγος καὶ στὴν κωλοτούμπα τοῦ Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου. Τὰ παιχνίδια ἐξουσίας  καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ διπλωματία βρέθηκαν στὸ ἀπόγειό της… Μπροστὰ στὴν ἁγία ἀνυπακοὴ τοῦ λαοῦ ποὺ δὲ σαγινεύτηκε, ποὺ δὲν τρομοκρατήθηκε, ποὺ δὲν ὀπισθοχώρησε ἀπὸ πολιτικὲς καὶ ἐκκλησιαστικὲς "συμβουλὲς" καὶ ἀπαγορεύσεις, ἀναγκάστηκαν οἱ ἐπίσκοποι νὰ παρακολουθήσουν ὡς μεταμελημένοι τὴ συγκέντρωση καὶ ὁ Θεσσαλονίκης παρὰ τὴν ἡλικία του, ὡς ζογκλὲρ νὰ κάνει τὸ ἀκροβατικό τῆς χρονιᾶς… Ἂς εἶναι…  Ἀκόμα κι ἔτσι τοὺς δεχθήκαμε.
              Ὅμως ἡ στάση τους φανέρωσε τὴν κρυφὴ ἀδυναμία τους. Φοβοῦνται καὶ τρέμουν τὸν λαό. Μπροστὰ στὴ δυνατότητα ἁγίας ἀνυπακοῆς καὶ ἱερᾶς ἀποτειχίσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετίζοντες ἐπισκόπους ποὺ ἔχει ὁ λαὸς βασισμένος στὴν ἱεροκανονικὴ καὶ πατερικὴ παράδοση, οἱ ἐπίσκοποι εἶναι ἀδύναμοι, τρέμουν σὰν τὸ ψάρι ἔξω ἀπὸ τὸ νερό. Ὁπότε ἀδέλφια ἀντισταθεῖτε στὴν προδοσία τῆς Πίστης ποὺ ὑπηρετοῦν αὐτοὶ οἱ μητροπολίτες. Κανεὶς χριστιανὸς νὰ μὴν πατᾶ στοὺς ναοὺς τῶν οἰκουμενιστῶν ἐπισκόπων ποὺ δὲν σέβονται πλέον τίποτα. Καταδικάστε τὶς αἱρετικὲς συμπροσευχὲς πατριαρχῶν καὶ ἐπισκόπων. Ἀντισταθεῖτε στὴν παράδοση τῆς Ὀρθοδοξίας στὴ Μασονία, στὴν πανθρησκεία καὶ στὸν παπισμό. Ὅπως ὑπερασπιζόμαστε τὴ Μακεδονία μας, ἔτσι νὰ ὑπερασπιστοῦμε τὴν Ὀρθοδοξία μας. Ἄλλωστε ἡ ἀποτείχιση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς ἐπισκόπους καὶ ἡ διακοπὴ μνημοσύνου τους, ἀποτελεῖ καὶ τὴ μοναδικὴ ἐλπίδα συνετίσεώς τους καὶ ἐπιστροφῆς τους στὴν Ὀρθοδοξία…
              Ἡ Μακεδονία εἶναι μία καὶ Ἑλληνικὴ βεβαίως, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι Μία καὶ Ὀρθόδοξη (διαβάστε ἐπίσης αὐτὸ τὸ συγκλονιστικὸ ἄρθρο τοῦ μοναχοῦ Σεραφεὶμ Ζήση γιὰ περισσότερες πληροφορίες ἐπὶ τοῦ θέματος:  https://katihisis.blogspot.gr/2018/01/blog-post_47.html)…


ΕΙΣ ΠΕΙΣΜΑ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ
(ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Π.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ)
Ήταν όλοι εκεί.
Παιδιά που τραβολογούνταν από εξαρμένους γονείς.
Έφηβοι που άφησαν την πρωϊνή καφετέρια. Νεαροί φουριόζοι σε κατάσταση εξαλλοσύνης. Προβληματισμένοι μεσήλικες. Ηλικιωμένοι και υπέργηροι επαναστάτες. Διευθυντές εταιρειών, τραπεζών, επιχειρηματίες, επιτυχημένοι επαγγελματίες. Άνεργοι, οικογενειάρχες καταχρεωμένοι, άνθρωποι με απειλούμενη την περιουσία τους από τα “funds”. Κάθε λογής άνθρωπος, κάθε κοινωνικής τάξης και οικονομικής καταστάσεως. Ηπειρώτες, Ρουμελιώτες, Σαρακατσαναίοι, Βλάχοι, Πόντιοι, Κρητικοί, Μακεδόνες, Νησιώτες, ομογενείς των Η.Π.Α., Καναδά, Αυστραλίας από κάθε γωνιά της γης όπου κτυπά η καρδιά του Ελληνισμού.
Ήταν εκεί και οι άλλοι οι επώνυμοι. Τους είδα. Κάποιοι βο(ου)λευτές που άρχισαν σιγά – σιγά να αποχωρούν σε υπονοούμενα των ομιλητών κατά της θρασύδειλης πολιτικής σκηνής, των εντεταλμένων υπαλλήλων της νέας τάξης πραγμάτων. Λακέδων και ριψάσπιδων. Υπηρετών των λυμεώνων του Έθνους και της Πίστης. Φοβισμένων εθνοπροδοτών.
Τους είδαμε καλά. Αλλά είδαμε και κάποιους άλλους. Η αλήθεια είναι ότι δεν τους περιμέναμε. Καλυμμένοι πίσω από το πέπλο της Ιεράς Συνόδου και της “γραμμής” της Αρχιεπισκοπής πίσω από ομιχλώδης και κρυφές συνομιλίες με την πολιτική ηγεσία, με προσυνεννοημένο αποτέλεσμα, ανακοίνωσαν ότι δεν συμφωνούν με τον όρο Μακεδονία αλλά επίσης δεν θα συμμετάσχουν και στα συλλαλητήρια, μπερδεύοντας για άλλη μια φορά το λαό. “Ναι μεν αλλά”.
Και για μια ακόμα φορά αποδείχτηκαν ότι υπολείπονται των περιστάσεων. Είναι η σεβαστή μας ιεραρχία ή τουλάχιστον ένα πλειοψηφικό τους κομμάτι. Είναι αυτοί που συμβούλευσαν τον λαό να μην συμμετάσχει, υπηρετώντας έτσι μια διπλωματία ενδοτισμού και υποταγής και όχι την αλήθεια. Τελευταία στιγμή όμως φάνηκαν ασυνεπείς – ευτυχώς – ως προς τα λόγια τους. Τελικά παρευρίσκονταν.
Κάποιοι “κακόβουλοι” θα’ λεγαν ότι ενώ υπηρέτησαν πιστά το σχέδιο που τους υποδείχθηκε, εμφανίστηκαν στον λαό υποκρινόμενοι για να μην απωλέσουν σεβασμό ή πελατεία και υποταγή. Ή φοβήθηκαν μην βρει εφαρμογή ή ρήση “φωνή λαού οργή Θεού”.
Ένας καλόβουλος θα’ λεγε ότι η συνείδηση τους, τους έφερε σε έμπρακτη μετάνοια και ήρθαν σεαυτώ.
Αλλά ήταν κι ο Άϊ Δημήτρης εκεί. Τον είδα. Άφησε για λίγο το σπίτι του και βγήκε κι αυτός έξω και κατέβηκε στην παραλία. Τον είδα με το περήφανο άτι του, να καλπάζει στους ουρανούς της Μακεδονίας. Βλογούσε την εξέδρα, τους ομιλητές, τον λαό. Συγκρατούσε τα στοιχεία της φύσης. Ούτε αέρας, ούτε βροχή.
Μόλις τελείωσαν οι ομιλίες, τότε άρχισε δειλά-δειλά κι ο ουρανός να δακρύζει. Τόσες ώρες κρατούσε τα δάκρυά του για να μην δυσκολέψει την λαοσύναξη. Κι ο Άϊ Δημήτρης μας τον συγκρατούσε λέγοντάς του ιστορίες. Ιστορίες για έναν Λυαίο γίγαντα, που τον νίκησε κάποτε ένα ευλογημένο πρωτοπαλίκαρο με ψυχή και πίστη ο Νέστορας. Όπως άλλοτε ο Δαυίδ τον Γολιάθ. Όπως τώρα ο λαός τους κυβερνώντες, η Ελλάδα η μικρή μα και μέγιστη, τους ξένους επίβουλους κι “επιβολείς”.
Η γης σείστηκε. Όλοι οι Έλληνες ομονόησαν και ειρηνικά διαδήλωσαν.
Τα σχέδια των πολιτευτών πνίγηκαν στη λαοθάλασσα της Θεσσαλονίκης. Κάποιοι ιεράρχες μας αντί να πρωτοστατήσουν, τουλάχιστον παρασύρθηκαν απ’ τον ποταμό του πλήθους που κατέπνιξε την καρδιά της Μακεδονίας.
Ακούστηκαν απ’ τον κάτω κόσμο φωνές, ζητωκραυγές. Πανηγύρι μεγάλο. Οι πολέμαρχοι, οι οπλαρχηγοί, τα πρωτοπαλίκαρα, οι ανώνυμοι κι επώνυμοι ήρωες του νέου ´21 σήμερα άνοιξαν γλέντι. Τέλεσαν Θεία Λειτουργία και μνημόνευσαν τους ζωντανούς, τους νεοέλληνες που δεν ξέχασαν τις ρίζες. Που τίμησαν σε πείσμα των καιρών και των συμφερόντων το άξιο προγονικό αίμα. Νέος αέρας φυσάει στον “Άδη”. Και τα παλικάρια του τότε, ευλογούν τα παλικάρια του σήμερα. Τον καταρρακωμένο Έλληνα των μνημονίων, που δεν λόγιασε έντεχνες φήμες για κακοκαιρία ή επεισόδια και δήλωσε ένα βροντερό παρόν.
Στο τέλος όταν το πλήθος έψαλλε τον εθνικό ύμνο ακούστηκαν κάτω απ’ την γη, φωνές που έψελναν κι αυτές. Οι ανιδιοτελείς ήρωες της πατρίδος, ανά τους αιώνες.
Να ξέρουν οι φιλήκοοι των ξένων, των Ελληνομάχων, των πατριδοκάπηλων, ότι θα κριθούν ένοχοι στην ιστορία αλλά και θα λογοδοτήσουν στον επαναστάτη λαό.
Ο εθνομάρτυς Ιωάννης Καποδίστριας είπε ότι “η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύσει εις την ακαρδίαν μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης”.
Ας σταματήσουμε ν’ ακούμε ξένους, προσκυνημένους γηγενείς, τα όργανα λοβοτόμησής τους τα τηλεοπτικά κανάλια κι ας ακούσουμε τη συνείδησή μας. Ας αφουγκραστούμε τις κραυγές των νεκρών που θυσιάστηκαν για τη λευτεριά.
Ας σκεφτεί ο καθένας – και πρωτίστως πολιτικοί ταγοί και ιεραρχία- να εφαρμόζει στη ζωή του το παρακάτω γνωμικό.
Να είσαι το αφεντικό της θέλησής σου και ο δούλος της συνείδησής σου”.
Ο Θεός να ευλογεί τη Μακεδονία μας και να καθοδηγεί τους λόγους και τους κονδυλοφόρους των κυβερνώντων.
Αριστείδης Π. Δασκαλάκης