Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Ο Γιανναρικός Νεονικολαϊτισμός και η Εκκλησία της Ελλάδος (Β’ Μέρος)

Γ΄ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΤΗΣ 23-6-1989
ΝΕΑ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΝΕΟΟΡΘΟΔΟΞΩΝ
Μετά ταύτα και εξ αφορμής των πρακτικών, έλαβε τον λόγον ο μητροπολίτης Φλωρίνης κ. Αυγουστίνος, ο οποίος είπε τα εξής:
"Επειδή δεν βλέπω διάθεσιν εκ μέρους των περισσοτέρων εξ ημών να αντιμετωπισθή σοβαρώς το θέμα των νεοορθοδόξων (κ. Γιανναρά κ.ά), περί του οποίου εγένετο συζήτησις κατά την συνεδρίαν της χθες (22-6-1989) εξ αφορμής αναγνώσεως επί Συνόδου σχετικού εγγράφου μου, το οποίον είχεν υποβληθή εις την αρχιγραμματείαν της Ιεράς Συνόδου, διά τούτο ανεζήτησα και εύρον δύο (2) βιβλία του οσιολογιωτάτου μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου και έφερα ταύτα εδώ, διά να τα θέσω υπ όψιν σας, ώστε να κατατοπισθή όποιος θέλει. Τα βιβλία ταύτα αποτελούν αντίκρουσιν και ανασκευήν των εξωφρενικών και αντορθοδόξων του κ. Γιανναρά και της συνοδοιπορίας του, αι οποίαι είναι λίαν επικίνδυνοι και ζημιογόνοι διά την πνευματικήν υπόστασιν του χριστεπωνύμου πληρώματος. 
ΑΛΛΟΙΜΟΝΟΝ ΔΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΛΑΒΩΜΕΝ ΜΕΤΡΑ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΩΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΑΠΟΣΟΒΗΘΗ Ο ΕΚ ΤΟΥΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΙΑ ΠΑΝΤΑ ΒΕΒΑΙΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ ΑΛΛ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΝΕΟΤΗΤΑ. Διά τούτο φρονώ ότι πρέπει οπωσδήποτε να ληφθή απόφασις εκ μέρους μας και εις πρώτην φάσιν να παραπεμφθή τουλάχιστον η υπόθεσις εις την αρμοδίαν Συνοδικήν Επιτροπήν επί των Νομοκανονικών ζητημάτων, της οποίας ο γραμματεύς είναι δραστήριος και ικανός (Σ.Σ. προφανως εννοεί τον τότε αρχιγραμματέα, μακαριστό κανονολόγο π. Ευάγγελο Μαντζουνέα) και πιστεύω ότι συντόμως θα φέρη εις πέρας το έργον, το οποίον ήθελε του ανατεθή.
Eάν όμως δεν θελήσωμεν να πράξωμεν έστω και αυτό το ελάχιστον, τότε ερωτάται: δια τίνα λόγον έχομεν τας συνοδικάς επιτροπάς;
Μία δε τοιαύτη αρνητική στάσις μας θα αποτελέση σκανδαλώδη και μεροληπτικήν ενέργειαν όσον αφορά τη αντιμετώπισιν φλεγόντων και σοβαρών θεμάτων της Εκκλησίας μας. Και εάν πάλιν δεν θέλωμεν να πράξωμεν ούτε αυτό το ελάχιστον, τότε έχω να προτείνω μίαν άλλην εναλλακτικήν ενέργειαν. Ας ανατεθή εις ένα εκ των σεβ. συνέδρων, και κατά την γνώμην μου εις τον άγιον Αργολίδος (Σ.Σ. πρόκειται περί του μακαριστού, σεμνού και σοβαρού ιεράρχου Αργολίδος Ιακώβου (Παχή)), ο οποίος να εγκύψη εις τα συγγράμματα του νέου τούτου ολεθρίου ρεύματος, να ερευνήση ταύτα επισταμένως, να εξαγάγη τα συμπεράσματά του, και να συντάξη μίαν σχετικήν εισήγησιν. η οποία να απασχολήση το σώμα της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου εις μίαν έκτακτον ή ακροτελεύτιον συνεδρίαν αυτής ή έστω να διαβιβασθή προς εξέτασιν εις την νέαν ΔΙΣ, η οποία θα κάνη την έναρξίν της από του προσεχούς Σεπτεμβρίου".
Εν συνεχεία έλαβε τον λόγον ο μητροπολίτης Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ.Σεβαστιανός, ο οποίος είπε τα εξής:
"Έχω μελετήσει αρκετά βιβλία του κ. Γιανναρά ως και τα βιβλία του οσιολογιωτάτου μοναχού π. Θεοκλήτου Διονυσιάτου .
'Εχω σχηματίσει αλγεινοτάτην εντύπωσιν και έχω συνειδητοποιήσει τον υφιστάμενον διά την Εκκλησίαν μας γενικώς κίνδυνον εκ των ιδεών και φρονημάτων των λεγομένων νεοορθοδόξων. Φρονώ ότι η Εκκλησία έχει υποχρέωσιν να λάβη μέτρα διά το σοβαρόν τούτο θέμα.
Ανέφερε μάλιστα ο κ. Σεβαστιανός και ωρισμένα αποσπάσματα και θέσεις εκ των συγγραμμάτων του κ. Γιανναρά, τα οποία συνιστούν Ο,ΤΙ ΒΔΕΛΥΡΟΝ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ. Συμφώνως, δηλαδή, προς τας νεωτέρας αυτάς ιδέας, ο χριστιανός είναι δυνατόν, του είναι επιτρεπτόν, να αισχρολογή και να ασχημονή και παραλλήλως να κρατή εις τας χείρας του το κομποσχοίνι, πιστεύων ότι ούτω προσφέρει λατρείαν εις τον Θεόν!".
ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ ΤΟΥ Χ. ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΔΥΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟΙ
Μετά τον σεβ. Κονίτσης έλαβε τον λόγον και ωμίλησεν ο μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας (Σ.Σ. ο νυν αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος) κ. Ιερώνυμος, ο οποιος ΥΠΕΡΗΜΥΝΘΗ του προσώπου του κ. Γιανναρά, ειπών τα εξής:
"Το θέμα είναι πολυσύνθετον και έχει μέγα βάθος και πλάτος. Εάν δε τυχόν αποφασίσωμεν να λάβωμεν θέσιν έναντι του κ. Γιανναρά, τότε αναμφιβόλως θα πρέπη να λάβωμεν θέσιν και έναντι των χριστιανικών οργανώσεων και αδελφοτήτων, αι οποίαι εις αρκετά σημεία των εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων των έχουν παπικόν και προτεσταντικόν πνεύμα και είναι επηρεασμέναι εκ του πνεύματος και της τακτικής των θρησκευτικών ομολογιών και παραφυάδων της Δύσεως".
Επίσης ο σεβ. κ. Ιερώνυμος ανέφερεν ότι αι χριστιανικαί αδελφότητες δεν απήντησαν εις ωρισμένας κατηγορίας του μνημονευθέντος μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου, ο οποίος τας θεωρεί ως "μακαρίας τη λήξει".
Προς τους ανωτέρους λόγους και θέσεις του σεβ. Θηβών συνεφώνησε και υπερεθεμάτισε και ο μητροπολίτης Κερκύρας κ.Τιμόθεος.
Ούτος υπεστήριξε την άποψιν ότι, εάν τεθή υπό κρίσιν ο κ. Γιανναράς, τότε θα πρέπει να τεθή υπό κρίσιν και το έργον των χριστιανικών αδελφοτήτων. Επίσης ανέφερεν ότι ότι ωρισμέναι εκ των εκδόσεων των θρησκευτικών οργανώσεων είναι επηρεασμέναι εκ από δυτικά πρότυπα ή αποτελούν ξένων βιβλίων, ως έχει αποδείξει ένας εκ των πανεπιστημιακών διδασκάλων.
Επίσης ο κ.Τιμόθεος υπεστήριξεν την άποψιν ότι δεν έχουν κανένα λόγον οι άγαμοι κληρικοί, οποίοι είναι και οι αρχιερείς, να ασχολούνται με θέματα, τα οποία αφορούν και ενδιαφέρουν ως επί το πλείστον τους εγγάμους και οικογενειάρχας.
Ο ΣΕΒ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΝΤΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ
Απαντών εις τας ενστάσεις των δύο ανωτέρω μητροπολιτών ο σεβ. Φλωρίνης κ. Αυγουστίνος είπε τα εξής:
"Και ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο οποίος θεωρείται δόκιμος και πολυγραφώτατος εκκλησιαστικός συγγραφεύς και τιμάται και γεραίρεται υπό της Εκκλησίας, έχει κατηγορηθή ότι εις τον συγγραφικόν του τρόπον απομιμείται ξένα πρότυπα και ότι παπίζει και φυλοδυτικίζει (Σ.Σ. τις στρεβλές αυτές θέσεις διακήρυξε και ο Χ. Γιανναράς. Πολύ καλή απάντηση δίδει ο π. Θεόδωρος Ζήσης . Βλέπε https://www.impantokratoros.gr/0108812A.el.aspx).
Τούτο όμως δεν ανταποκρίνεται εις την πραγματικότητα. Συγκεκριμένως μάλιστα ούτος εις εν εκ των συγγραμμάτων του, το Εορτοδρόμιον, υποστηρίζει την άποψιν ότι, εάν υπάρχη τι καλόν εις τους ετεροδόξους, δεν σημαίνει ότι πρέπει να το απορρίψωμεν διαρρήδην, εκ του φόβου μήπως κατηγορηθώμεν ότι συμφωνούμεν προς αυτούς. Όσον διά την ένστασιν, εάν και κατά πόσον μας αφορούν αι ιδέαι και τα θέματα τα διαλαμβανόμενα εις τα υπό κρίσιν συγγράμματα, φρονώ ότι μας αφορούν οπωσδήποτε, διότι δεν θα απαντήσωμεν ως μεμονωμένα άτομα, αλλ ως εκπρόσωποι της Εκκλησίας και του πνεύματος των πατέρων, το οποίον οφείλομεν να διατηρήσωμεν ανόθευτον εις την γενεάν μας. Πρέπει μάλιστα να ομιλήσωμεν διά τους νεοορθοδόξους με γλώσσαν ωμής αληθείας, με την γλώσσαν της επιστολής Ιούδα και της Β΄Πέτρου, εάν θέλωμεν να είμεθα ειλικρινείς και εν τάξει προς τον εαυτόν μας".
Επίσης ο κ. Αυγουστίνος είπεν ότι το θέμα των νεοορθοδόξων και του κ. Γιανναρά είναι διάφορον του θέματος των ορθοδόξων χριστιανικών αδελφοτήτων και ότι δεν πρέπει να συνδέεται και να συσχετίζεται τούτο προς αυτάς. "Εδώ ερωτάται και οφείλομεν να δώσωμεν υπεύθυνον απάντησιν και να προφυλάξωμεν τους αδαείς εάν και κατά πόσον οι νεοορθοδοξοι ορθοτομούν τον λόγον της αληθείας. Εάν δε αι χριστιανικαί οργανώσεις αιρετίζουν, τότε τι πρέπει να είπωμεν διά τον κ. Γιανναράν και τους ομοιδεάτας του; Και όμως αι ανωτέρω οργανώσεις και αδελφότητες, παρά την ατέλειαν των συγκροτούντων αυτάς μελών και την πολεμικήν, η οποία επί σειράν ετών ενεργείται εις βάρος των, θα ζήσουν και θα επιβιώσουν, διότι τα μέλη των έχουν αυταπάρνησιν και ταπείνωσιν και ουσιαστικόν σύνδεσμον με την μητέρα Εκκλησίαν και διότι ο Θεός βλέπει και ευλογεί άνωθεν το επιτελούμενον υπ αυτών έργον".
ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΔΙΑ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΝ
Εις την συνέχειαν της συζητήσεως επί του ανωτέρου θέματος (των νεοορθοδόξων) ένας εκ των σεβ. συνέδρων, ο αντιπρόεδρος της ΔΙΣ σεβ. μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Ιωάννης (Σ.Σ. πρόκειται περί λαμπρού επισκόπου, ασκητικού, παραδοσιακού, μαχητικού και αγωνιστικού, μακαριστού πλέον), προέτεινεν όπως διενεργηθή ψηφοφορία επί του θέματος, διά να διαπιστωθή τι τέλος πάντων θα γίνη. Η πρότασις αύτη αρχικώς δεν εγένετο αποδεκτή, αλλά μετά ταύτα, εκ της ανάγκης των πραγμάτων, ωδηγήθησαν εις αυτήν. Κατά την γενομένην ψηφοφορίαν με ερώτημα, εάν θα παρεπέμπετο ή όχι το θέμα εις την αρμοδίαν συνοδικήν επιτροπήν, το αποτέλεσμα υπήρξεν αρνητικόν, δηλαδή να μη παραπεμφθή. Εμειοψήφησαν τρεις μόνον μητροπολίται, οι σεβ. Σιδηροκάστρου Ιωάννης, Κονίτσης Σεβαστιανός και Φλωρίνης Αυγουστίνος, ο οποίος ομιλών κατά την κρίσιμον εκείνην στιγμήν κατέστησε τους λοιπούς ιεράρχας υπευθύνους δι ό,τι απευκταίον συμβή εις την Εκκλησίαν μας, ως προς το φοβερόν κύμα της διαφθοράς, η οποία καθημερινώς διαδίδεται και τείνει να επικρατήση.
Ο λόγος απορρίψεως της προτάσεως υπήρξεν, εκτός των άλλων, και τυπικός, διότι δηλαδή το θέμα δεν ήτο αναγεγραμμένον εις την ημερησίαν διάταξιν. Κατά τίνα δε τρόπον ήθελον να επιρρίψουν ευθύνας και εις τον αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου, διατί έφερε τούτο προς συζήτησιν. Αλλ’ η παρουσίασις του θέματος έγινεν όλως φυσιολογικώς, υπό μορφήν ανακοινώσεως μεταξύ των τρεχόντων υπηρεσιακών θεμάτων.
ΕΠΙΛΟΓΙΚΟ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ
Αυτό, λοιπόν, είναι το χρονικό της οικτρής τύχης που επεφύλαξε η τότε συνοδική πλειοψηφία στη θεοφιλή πρόταση των τριών συνεπισκόπων τους αναφορικά με το γιανναρικό νεονικολαιτισμό. Στα μαύρα χρόνια της σεραφειμικής λαίλαπας. Και φθάσαμε σήμερα στο σημείο μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας να καλούν τον πρύτανη των νεοορθοδόξων να μιλήσει στους νέους των επισκοπικών περιφερειών τους για θέματα γάμου και οικογένειας!!!
Είδαμε επίσης την κωλυσιεργία του μητροπολίτου Θηβών, συνεπικουρούντος και τινος κεκοιμημένου συνεπισκόπου του, καθώς και το "αλλοιθώρισμά" τους στις ορθόδοξες ιεραποστολικές αδελφότητες που αποτελούν κάρφος στους οφθαλμούς των εκκοσμικευμένων χριστιανών και για τις οποίες ο μακαριστός, οσίας βιοτής, π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος έφη ότι εάν δεν υπήρχαν οι αδελφότητες δεν θα υπήρχε πνευματικός άνθρωπος στη χώρα μας! Ο δε άγιος Νεκτάριος σε δύσκολα ζητήματα ερμηνείας της Αγίας Γραφής παρέπεμπε στο μακαριστό ιδρυτή της "ΖΩΗΣ" π. Ευσέβιο Ματθόλουλο τον οποίο ονόμαζε "πνευματικό άνθρωπο" (βλέπε "ΌΛΟΣ ΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΘΕΩ", έκδοσις αδελφότητος θεολόγων Ο ΣΩΤΗΡ).
Β' ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΕΡΟΣ