Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2018

Τάμα του Έθνους, κάλεσμα μνήμης Ι.Μνημόσυνον Ι.Ν. Γεν. Θεοτόκου Ναυπλίου

ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΜΝΗΜΗΣ ΙΕΡΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 4.3.2018
Ι.Ν. ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
1.3.2018
1. Πάντοτε ἕνας ἀπὸ τοὺς σκοποὺς τῶν φορέων μας ἦτο καὶ εἶναι νὰ πεισθοῦν οἱ ἰθύνοντες, κυρίως τῆς Ἐκκλησίας, κάθε 25η Μαρτίου νὰ συναινοῦν εἰς τὸ νὰ τελοῦνται ἱερὰ μνημόσυνα εἰς μνήμην τῶν γνωστῶν καὶ ἀγνώστων ἡρώων τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας, ἀκόμη καὶ ἀν ἰσχύῃ ἡ φήμη ὅτι οἱ πρόγονοι ἥρωές μας ἀφωρίσθησαν κατόπιν ἀφορήτου πιέσεως τοῦ Σατράπη – Σουλτάνου Μαχμοὺτ Β’.
2. Μάλιστα δὲ τονίζουμε ὅτι εἰς τὸ ἐν λόγῳ μνημόσυνον πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ μεγίστου ἀνθρωπιστοῦ, ἀλτρουϊστοῦ, γενναίου καὶ δικαίου Φιλέλληνος Χατζῆ Χαλὶλ Ἐφέντη, ποὺ ἦταν τρίτος εἰς τὴν ἱεραρχία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ἄνευ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ὁποίου δὲν ἐπετρέπετο νὰ ἐξοντωθῇ κανένας.
Ὅπως ἔχομε γράψει ἐκτενέστατα καὶ εἰς τὸ περιοδικόν μας Φωτεινὴ Γραμμή, τεύχη 67 (Ἀπρίλιος – Μάιος – Ἰούνιος 2016), ἐξώφυλλον καθὼς καὶ σ.σελ. 6 – 7  καὶ 68 (Ἰούλιος – Αὔγουστος – Σεπτέμβριος 2016), σ.σελ. 68 – 72.  καθὼς καὶ εἰς τὴν ἱστοσελίδα μας www.fotgrammi.gr, ὁ ἐν λόγῳ ἔμπρακτος χριστιανὸς ἐτόνιζε ὅτι μόνον ὅσοι εἶχαν συμμετάσχει ἐμπράκτως σὲ ἐπαναστατικὰ κινήματα ἔπρεπε νὰ ἀφωρισθοῦν καὶ νὰ καταδικασθοῦν καὶ ἔτσι τελικῶς δὲν ἐφαρμόσθη ἡ διαταγὴ τοῦ Σουλτάνου νὰ ἐκτελεσθοῦν - ἐξαφανισθοῦν ὅλοι οἱ Ρωμιοί.
3. Παρ ὅλον ποὺ ὁ μυστικοσύμβουλος – Γραμματεὺς τοῦ Σουλτάνου – πρώην Πρόξενος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας εἰς τὸ Παρίσι, Χαμέτ, μαζὶ μὲ τὰ ἀσκέρια τῶν Γενιτσάρων ἐπέμεναν νὰ παρωτρύνουν τὸν Σουλτάνον διὰ τὴν γενικὴν σφαγὴν τῶν ἐπαναστατῶν, ἐν τούτοις ὁ Χατζῆ Χαλὶλ Ἐφέντη, κατώρθωσε καὶ προσεταιρίσθη ἀκόμη καὶ τὸν Μέγαν Βεζύρην Μπεντερλὶ Ἀλὶ Πασᾶ (26 Μαρτίου 1821 ἕως 30 Ἀπριλίου 1821.Ἦταν ὁ τελευταῖος Μεγάλος Βεζύρης ποὺ ἐκτελέσθηκε κατόπιν ἐπίσημης ἐντολῆς τοῦ Σουλτάνου ἐξ αἰτίας τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Ἦταν Τοῦρκος, ἀπὸ τὸ Μπεντὲρ τῆς Μολδαβίας) καὶ τελικῶς ἐσφαγιάσθησαν μόνον δέκα χιλιάδες (10.000) Ρωμιοὶ καταγόμενοι ἐκ Πελοποννήσου. Καὶ δι᾽ αὐτὸν τὸν μεγάλον ἀνθρωπιστὴν καὶ δίκαιον ἄνθρωπον ποὺ εἶχεν ἀποδεχθῆ τὴν μετριοπαθῆ - ἀνθρωπιστικὴν ὄψι τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως καὶ ἀντετίθετο καὶ αὐτὸς ὁμοίως, ὅπως καὶ ὁ Χατζῆ Χαλὶλ Ἐφέντη, ὀφείλομε νὰ εὐχηθοῦμε καὶ νὰ προσευχηθοῦμε διὰ τὰ φιλανθρωπικά τους συναισθήματα καὶ διὰ τὸν ἀλτρουϊσμόν τους. Δυστυχῶς ὅμως, οἱ αἱμοδιψεῖς Σουλτάνος, ὁ Γραμματεύς του καὶ τὰ ἀσκέρια τῶν Γενιτσάρων ἐπρότειναν καὶ ἐπέτυχον τὴν καθαίρεσι τοῦ Χατζῆ Χαλὶλ Ἐφέντη. Αὐτὸς μὲ τὴν σύζυγόν του ἐβασανίσθησαν καὶ ἐδιαπομπεύθησαν τόσον ἄγρια ποὺ ἀπέθανεν ἡ γυναίκα του εἰς τὴν Προῦσσαν καὶ αὐτὸς εἰς Κωνσταντινούπολιν. Ἐὰν δὲν αὐτοεθυσιάζοντο ὁ Χατζῆ Χαλὶλ Ἐφέντη καὶ ἡ σύζυγός του, καθὼς και ὁ Μπεντερλὶ Ἀλὶ Πασᾶ, δὲν θὰ ὑπήρχαμεν ἐμεῖς σήμερον οἱ Ρωμιοὶ καὶ ἀν ἐπιζοῦσαν μερικοὶ θὰ εἶχαν μετατραπῇ ὄχι σε μασώνους, σιωνιστὰς καὶ λοιπὰς καταχθονίους σκοτεινὰς δυνάμεις, ἀλλὰ σὲ φανατικοὺς τζιχαντιστὰς καὶ σύγχρονους γενίτσαρους.
4. Ἐπειδὴ οἱ ἐκκλήσεις μας  πρὸς ὅλους τοὺς Δημάρχους καὶ τὶς Τοπικὲς Αὐτοδιοικήσεις δὲν ἐγένοντο μέχρι τώρα καταληπταὶ καὶ δὲν ὑλοποιήθησαν, παρακαλοῦνται οἱ ἑλληνόψυχοι συμμετέχοντες τοῦ Μνημοσύνου τῆς 4ης Μαρτίου 2018 νὰ πιέσουν τοὺς Δήμους Ναυπλίου καὶ Ἄργους νὰ ὀνομάσουν ἕνα μεγάλον κεντρικὸν δρόμον ἢ μίαν κεντρικὴν πλατείαν εἰς τὸν μέγιστον εὐεργέτην μας Χατζῆ Χαλὶλ Ἐφέντη.
Συναγωνισθῆτε ὅλοι μαζί μας νὰ πείσωμεν τοὺς πανίσχυρους ἰθύνοντας νὰ μὴ μᾶς ἐπαναλαμβάνουν τὸ:
«Ἐν ἁμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλος καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς;» (Ἰωάν. θ, 34)
5. Κατωτέρω δημοσιεύομε τὴν ἀφίσσα γιὰ τὸ Μνημόσυνο τῆς 4ης Μαρτίου 2018 εἰς τὸ Ναύπλιον, τὸν χαιρετισμόν μας, τὸ ἱστορικὸν τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου καὶ τὴν ἴδιαν τὴν εἰκόνα, ποὺ ἀφιέρωσεν ὁ Ἥρωας τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας Νικήτας Σταματελόπουλος (Νικηταρᾶς) εἰς ἐκπλήρωσι τοῦ τάματός του.
Προτρέπομεν ὅλους τοὺς ταπεινούς, εὐλαβεῖς καὶ ἑλληνόψυχους, ὄχι μόνον τῆς Πελοποννήσου, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς Ἑλλάδος νὰ προσέλθουν ἀθρόως εἰς τὸ ἐν λόγῳ Μνημόσυνον.
6. Παρακαλοῦμεν δὲ τὶς φίλες ἱστοσελίδες ἀνὰ τὴν Ὑφήλιον νὰ ἀναδημοσιεύσουν τὸ κείμενόν μας διὰ νὰ διαφωτισθοῦν οἱ πανέλληνες καὶ ὅλοι οἱ φιλέλληνες, ὥστε νὰ μὴ μένουν εἰς τὴν πλάνην τῶν ἀνιστόρητων διαστροφέων τῆς ἀληθείας δημοσιογραφίσκων καὶ ἐν γένει ἀργυρώνυμων ποὺ διαστερεβλώνουν τὴν ἱστορίαν ἰδιοτελῶς. Ἡ σωστὴ καὶ ἀληθὴς Ἱστορία ποτὲ δὲν ἀναθεωρεῖται, ἀλλὰ μεταδίδεται αὐτούσια ἀπὸ γενεὰν εἰς γενεὰν διὰ νὰ ἀφυπνίζωνται οἱ πάντες, ἐφαρμόζοντες τὸ ρητὸν τοῦ ἀρχαίου προγόνου μας:
«Ὄλβιος ὅστις τῆς ἱστορίης ἔσχε μάθησιν» (Πολυβιος)
7. Ἐμεῖς θὰ συνεχίσωμεν νὰ ἀγωνιζώμεθα μέχρι καὶ τὴν Κυριακὴν τὸ μεσημέρι καὶ γιὰ νὰ προσέλθουν οἱ πάντες εὶς τὸ Παλλαϊκὸν Συλλαλητήριον τῆς 4ης Μαρτίου 2018 εἰς τὰ Προπύλαια, ἐναντίον ὅλων τῶν ἀντιχρίστων, ἀπάνθρωπων, ἀντικοινωνικῶν καὶ ἀνθελληνικῶν νομοσχεδίων, διατάξεων καὶ ἀποφάσεων.
Τοιουτοτρόπως θὰ παύσουν νὰ τρίζουν τὰ ὁστᾶ τῶν ἡρώων τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας, διὰ τοὺς ὁποίους ἀξίζει νὰ προσευχώμεθα:
«Αἰωνία ἡ μνήμη αὐτῶν».
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ
ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ &
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ
ἐπ΄ εὐκαιρίᾳ τοῦ μνημοσύνου τῆς 4.3.2018 – ΚΑΛΕΣΜΑ ΜΝΗΜΗΣ - ποὺ ὀργανώνει ὁ ἱερατικὸς προϊστάμενος πατὴρ Διονύσιος Ταμπάκης εἰς τὸν Ἱερὸ Ναὸ Γενέσεως Θεοτόκου τοῦ ἱστορικοῦ Ναυπλίου.
Ὡς γνωστό, οἱ πρόγονοί μας τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας μὲ πενιχρότατα πολεμικὰ μέσα ξεσηκώθηκαν ἐναντίον τοῦ ἀφόρητου τουρκικοῦ - μωαμεθανικοῦ ζυγοῦ.
Μὲ ἀκράδαντο πίστι στὸν Ἐλευθερωτὴ Σωτῆρα Χριστὸ τραγουδοῦσαν τὸν Θούριό των:
«Γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστι τὴν ἁγία καὶτῆς πατρίδος τὴν ἐλευθερία,γι αὐτὰ τὰ δύο πολεμῶ κι ἄν δὲν τὰ ἀποκτήσω τὶ μὲ ὠφελεῖ κι ἀν ζήσω;»
Τοιουτοτρόπως κατετρόπωναν τὰ μιλιούνια τῶν Τούρκων, ποὺ διέθεταν βαρύτατο ὁπλισμό.
Σὲ κάθε μάχη – νίκη ἐνήστευαν, ὑποσχόμενοι διάφορα τάματα, τὰ ὁποῖα ἐκτελοῦσαν οἱ ἴδιοι ὅπως ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας τοῦ χωριοῦ Νέα Ἐκκλησούλα Μεγαλουπόλεως ἤ στὴν Ἱερὰ Μονὴ τῆς Ἁγίας Μόνης στὰ Κύθηρα ἤ ὁ Νικηταρὰς τὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου, στὸ ἱστορικὸ Ναὸ Γεννέσεως Θεοτόκου, ὅπου τελεῖται τὸ σημερινὸ μνημόσυνο. 
Ὅμως τὸ μεγάλο Τάμα, τὸ μνημεῖο Δοξολογίας, Εὐχαριστίας, Εὐγνωμοσύνης καὶ Λατρείας εἰς τὸν Ἐλευθερωτὴ Σωτῆρα Χριστὸδὲν πρόλαβαν νὰ τὸ πραγματοποιήσουν. Γιὰ αὐτὸ μᾶς ἄφησαν παρακαταθήκη τὸ ὁμόφωνον Η΄ψήφισμα τῆς ἐν Ἄργει Δ΄ Ἐθνοσυνελεύσεως τῆς 31 Ἰουλίου 1829, καθὼς καὶ τὰ Βασιλικὰ Διατάγματα τῶν ἐτῶν 1834 (ΦΕΚ 5/29.1.18340 καὶ 1838 (ΦΕΚ 12/11.4.1838), γιὰ νὰ τὸ πραγματοποιήσουμε ἐμεῖς, οἱ ἀπόγονοί τους. 
Παρ’ὅλον ποὺ τὸ ἁμαρτωλό κατεστημένο ἔχει σπαταλήσει ἄπειρα δισεκατομμύρια Εὐρὼ καὶ ἡ Ἐκκλησία ἐξανέμισε μία ἀμύθητο περιουσία, ἐν τούτοις ἐπὶ 189 ἔτη δὲν ἠθέλησαν ἤ ἐμποδίσθηκαν ἀπὸ τοὺς ἑπόμενους δουλικοὺς ζυγοὺς τῆς Φραγκοκρατίας καὶ ὅλων τῶν ἄλλων καταχθονίων σκοτεινῶν δυνάμεων καὶ ἀκόμη δὲν τὸ ἐπραγματοποίησαν.
Ἐπερχομένων τῶν ἑορτασμῶν τῆς διακοσιοστῆς (200ης) ἐπετείου ὰπὸ τὴν ἔναρξι τῶν ἀπελευθερωτικῶν ἀγώνων τῶν προγόνων μας τῆς Ἐθνοκῆς  μας Παλιγγενεσίας, ἀποφασίσαμε ἐμεῖς αὐτὴν τὴν ἱερὰ παρακαταθήκη νὰ τὴν πραγματοποιήσουμε. Πρὸς τοῦτο διαθέτομε τόν, μὲ ἀπερίγραπτες ψυχικὲς καὶ σωματικὲς ἀλγηδόνες ἀλλὰ καὶ στερήσεις μιᾶς ζωῆς ὁλοκλήρου, μόχθον τοῦ βίου μας. Ἐπὶ μία δεκαετία ὁλόκληρη εἰς μάτην μοχθοῦμε, διότι, δυστυχῶς, δὲν εὑρίσκομε οὐδεμία οὐσιαστικὴ κατανόησι ἀπὸ τοὺς καθ᾽ ὕλην ὑποχρέους Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας, παρ᾽ ὅλον ποὺ ἐμεῖς τοὺς ἀπαλλάσσομε καὶ ἀπὸ τὴν τελευταία δεκάρα : Ὅλα νὰ τὰ διαθέσωμε ἐμεῖς, ὄχι μόνον γιὰ τὴν οἰκοδόμησι, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν συντήρησι καὶ μισθοδοσία τοῦ προσωπικοῦ. Μάλιστα δὲ καὶ μἐ ἄκρα ἀνιδιοτέλεια καὶ ἀπόλυτο διαφάνεια μέχρι καὶ διὰ τὴν τελευταία δεκάρα ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Ναοῦ καὶ τῶν προσκτιμάτων του, νὰ δυνάμεθα νὰ ἱδρύωμε καὶ νὰ συντηροῦμε συνεχῶς εὐαγῆ ἱδρύματα καὶ νὰ μὴ ὀνομάζωνται ἐπ’ ὀνόματί μας, ἀλλὰ Βασιλειάδες.
Τὸ Τάμα τοῦ Κολοκοτρώνη – Καποδιστρίου καὶ τῶν ἄλλων ἡρώων τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας εἶναι τὸ μόνο ποὺ θὰ ἀναζωογονήσῃ τὸ κατατρωθὲν ἠθικὸ καὶ ἐθνικὸ σθένος τῶν Ἑλλήνων.
Λόγοι ὑγείας δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ παραστοῦμε προσωπικῶς ἀλλὰ μόνον πνευματικῶς. Εὐχαριστοῦμε τὸν σεβαστὸν πατέρα Διονύσιον διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ χαιρετισμοῦ μας, τὸν ὁποῖον μαζἰ μὲ τὸ ἱστορικὸ τῆς ἱερᾶς εἰκόνας τοῦ Ἁγ. Ἀντωνίου τὰ ἀναρτοῦμε στὴν ἱστοσελίδα μας ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ καὶ τὰ προωθοῦμε παγκοσμίως.
Αἰωνία ἡ μνήμη τῶν ἀθανάτων αὐτῶν ἡρώων ! 
ΕΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ 1821.
Δωρεά τοῦ Ήρωα Νικηταρά τοῦ Τουρκοφάγου.
Ἑξαίρετη θέση ἔχει ἡ φορητὴ Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου (τῆς φωτιὰς καὶ τοῦ πολέμου), δωρεὰ ὅπως ἀναγράφεται  «τοῦ δούλου Τοῦ Θεοῦ Νικητὰ Σταματελόπουλου (τοῦ ἥρωα Νικηταρὰ τοῦ Τουρκοφάγου, ἀδελφοῦ τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Ἰωάννου τοῦ εκ’ Τουρκο(πε)λέκα - ἡμέρα μνήμης 16 Ὀκτωβρίου) τὸ 1821, ὡς εὐχαριστήριο τάμα διὰ τὴν παροχὴ βοηθείας παρὰ Τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ στὴν νίκη κατὰ τῶν Ὀθωμανῶν κατακτητῶν.
Ἁγιογραφήθηκε ὁ συγκεκριμένος Ἅγιος Ἀντώνιος, τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη ἑορτάζεται στὶς 17 Ἰανουαρίου, διότι ἐκείνη ἀκριβῶς τὴν ἡμερομηνία, τὸ 1817, ἦταν ποὺ ὁ Θεὸς ἔσωσε τὸν Νικηταρὰ ἀπὸ σίγουρη ἐνέδρα 200 Τούρκων στὴν Ἱ. Μονὴ Καλτεζῶν ὅπου εἶχε είσέλθει γιὰ νὰ συναντήσει τὸν Ἀναγνωσταρά. Ἐκεῖ μεταμφιεσμένος ὡς Μοναχός – δοῦλος τοῦ Θεοῦ, (ὅπως ἀποκαλοῦντο τότε οἱ Μοναχοί, γι΄αὐτὸ καὶ ἀναγράφεται ὡς δοῦλος τοῦ Θεοῦ στὴν ἀφιέρωση τῆς Ἱ. Εἰκόνας) διέφυγε ἀπὸ τὰ φονικὰ χέρια τῶν κατακτητῶν.
ΕΚ  ΤΟΥ  Ι. ΝΑΟΥ   ΓΕΝΕΣΕΩΣ   ΘΕΟΤΟΚΟΥ   ΝΑΥΠΛΙΟΥ