Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Πρωθιερεύς Νικολάι Ραγκόζιν: 4. Μαρτυρίες

Πρωθιερεύς Νικολάι Ραγκόζιν (6 Δεκ. 1898 - 16 Δεκ. 1981)
Μαρτυρίες από τη ζωή του χαρισματικού Ρώσου πρωθιερέως του Ρωσικού Πατριαρχείου π.Νικολάι Ραγκόζιν
4. Μαρτυρίες
Για το χάρισμα να αρπάζεται στον αέρα, για τον πολιτικό και θρησκευτικό γάμο, για τη θέση των αγίων εικόνων στο σπίτι κλπ.
Μαρτυρίες:
Έτρωγε μία φορά την ημέρα. Δεν είχε κάτι να φορέσει. Πλύναμε τα ρούχα του στο μπάνιο αρκετές φορές.
Είχε παλιά ρούχα. Το καπέλο του ήταν λεπτό, το ίδιο και το παλτό του. Φορούσε σανδάλια χωριάτικα.
Βέβαια είχε ήδη γεράσει και όλα τα χρήματά του τα αφιέρωσε στην εκκλησία.
Τον ρώτησα γιατί το έκανε αυτό με τα χρήματα. Ο πατήρ είπε ότι αν δεν το έκανε, οι φόροι είναι πολύ βαριοί και η εκκλησία θα έκλεινε.
Τότε ποιος θα κηδεύει τους ανθρώπους; Ποιος θα τους βαπτίζει;
Ο πατήρ ποτέ δεν πήγε διακοπές. Φοβόταν τι θα συμβεί αν πήγαινε διακοπές.
Αν κάποιος πέθαινε και θαβόταν χωρίς ιερέα ή αν συνέβαινε κάτι άλλο.
Μια γυναίκα είπε: Αυτός ο πατήρ είναι ξεχωριστός. Η μητέρα μου ρώτησε γιατί συμβαίνει αυτό;
Αυτή δεν ήξερε ότι μιλούσε με την κόρη της. Απάντησε: «Είναι συνηθισμένος πατήρ σαν όλους τους άλλους».
Τότε η γυναίκα απάντησε: «Όχι, όχι, αυτός είναι ξεχωριστός πατήρ».
Αλλά «γιατί είναι τόσο ξεχωριστός; Είναι σαν κάθε άλλο ιερέα» επέμεινε η μητέρα μου.
Η γυναίκα απάντησε: «Όταν πήγα την πρώτη φορά, είδα στην κορυφή της εκκλησίας ένα γέροντα να πλέει (στον αέρα).
Όταν μπήκα στην εκκλησία είδα αυτόν τον γέροντα να τελεί την ακολουθία».
Νίνα Βοροσίλοβα: «Ζήτησα την ευλογία του και ο πατήρ με ευλόγησε. Βγήκα έξω και ήθελα να δω ξανά την εκκλησία».
Προσευχόμουν και καθώς ο πατήρ βγήκε από την εκκλησία έκανε μερικά βήματα και σηκώθηκε στον αέρα.
Το παλτό του ανέμιζε, η γενειάδα του ανέμιζε. Πιθανόν από τον ισχυρό άνεμο εκεί πάνω.
Θεέ μου, ανάπαυσε την ψυχή του στη Βασιλεία Σου.
...
Μας ευλόγησε και ετοιμασθήκαμε να πάμε σπίτι. Μας είπε να περιμένομε.
Κάθισε μαζί μας στο τραπέζι, μιλούσαμε και εγώ του είπα ότι φοβόμουν να μην αργήσω.
Ο πατήρ μας είπε ότι δεν θα αργήσομε γιατί θα μας ευλογούσε. Μας ευλόγησε και πράγματι δεν αργήσαμε...
Όταν ο πατήρ ευλόγησε το γεύμα όλοι ικανοποιήσαμε την όρεξή μας και έμεινε τροφή.
Θαυμάσαμε όλοι!...
Ο πατήρ απαντούσε σε όλους. Ήταν διαθέσιμος σε όλους.
Ήταν πολύ ευχάριστος και προσπαθούσε να βοηθάει τον καθένα. Αν μπορούσε θα κάλυπτε τον καθένα με τις πτέρυγές του και θα τον βοηθούσε.
Μερικές φορές ήρθαν άπιστοι, όλων των ειδών οι μεθυσμένοι να ζητήσουν χρήματα.
Αν ο πατήρ ήταν έξω ή αν αυτοί έμπαιναν στο δωμάτιο, θα άρχιζε να μιλάει στον καθένα τους.
Με μικρούς και μεγάλους και με καθένα χωριστά. Πήγαινε πάντα με τα πόδια. Ποτέ δεν πήγε διακοπές.
Η μητέρα μου τον προσκαλούσε να έρθει σπίτι μας. Και αν ερχόταν τότε θα έμενε ένα βράδυ και μετά θα έφευγε.
Θα έφευγε γιατί φοβόταν ότι κάποιος άρρωστος μπορεί να τον χρειαζόταν, ώστε ο άρρωστος να πεθάνει και η αμαρτία να πέσει πάνω στον πατέρα.
Μια γηραιά κυρία είπε μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Είπε ότι ο πατήρ της τα είπε αυτά.
Ειπώθηκε ότι ένα χειμώνα πήγε να δει ένα άρρωστο περπατώντας, γιατί δεν υπήρχε δημόσια συγκοινωνία, και κρατούσε τα Τίμια Δώρα.
Ο πατήρ πήγαινε μόνο με τα πόδια, και μπροστά, στην πορεία του, εμφανίσθηκε ένα μεγάλο σκυλί.
Ο πατήρ σταμάτησε και είπε στο σκύλο. «Σκυλάκο, άσε με να περάσω με τα Άγια Δώρα, άσε με να περάσω».
Το σκυλί βγήκε από την πορεία του και πήγε στη χιονισμένη άκρη. Ο πατήρ κοίταξε πίσω και ο σκύλος του υποκλινόταν.
Θυμάμαι ότι κάποτε του ήρθε ένας πολύ άρρωστος άνθρωπος. Είπε στον πατέρα ότι οι γιατροί αρνιόταν να τον θεραπεύσουν.
Είπε στον πατέρα ότι σύντομα θα πέθαινε. Ήρθε στον πατέρα για να τον βοηθήσει.
Ο πατήρ απάντησε ότι δεν είναι καθηγητής και ότι έκανε λάθος ο άνθρωπος.
Ο άνθρωπος αποκρίθηκε ότι είχε ακούσει πως ο πατήρ είχε βοηθήσει πολλούς ανθρώπους και θα μπορούσε να τον γιατρέψει.
Ο πατήρ είπε ότι δεν μπορούσε να τον γιατρέψει. Ότι μόλις ανοίξει η εκκλησία θα προσευχηθούν μαζί και ο Θεός θα αποφασίσει.
Ο πατήρ του είπε ότι μπορούσε να μείνει μαζί του για ένα διάστημα. Ο άνθρωπος έμεινε με τον πατέρα.
Έπινε τσάγια από βότανα που συνιστούσε ο πατήρ. Μετά από λίγο καιρό άρχισε να αισθάνεται καλύτερα.
Καθώς όλοι επιστρέφαμε (προς τη γέφυρα) ο άνθρωπος αυτός είπε: «Δεν καταλαβαίνω. Ήπια τσάγια με βότανα όλων των ειδών».
Ήπια (παλιότερα) αυτού του είδους το τσάϊ όπως αυτό που έλαβα από τον π. Νικολάι αλλά (τότε) δεν ωφελήθηκα.
Τώρα όμως άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα.
Μια γυναίκα απάντησε: «Τα βότανα δεν σε βοήθησαν αλλά οι προσευχές του πατρός».
Μερικές φορές του έλεγαν: «πάτερ λόγω των ευχών σου»...
Αλλά ο πατήρ απαντούσε: «Ο Θεός σας βοήθησε, δεν έχω αρετή, είμαι αμαρτωλός».
Οι γριές συνήθως ρωτούσαν ένα σωρό απορίες «Ρώτα τον π. Νικολάι, ρώτα τον π. Νικολάι».
Όταν άρχιζα να γράφω γράμμα στον πατέρα την ίδια μέρα θα ελάμβανα ένα γράμμα από αυτόν με τις απαντήσεις στις ερωτήσεις μου.
- Εννοείς ότι έλαβες τις απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις;
- Ναι.
Ο πατήρ μιλούσε ψιθυριστά και τελούσε την Θεία Λειτουργία με ήρεμη φωνή.
Αλλά πιθανόν έβλεπε τα πονηρά πνεύματα. Γιατί όταν ήρθε στην εκκλησία έλεγε ότι στην εκκλησία (κάποτε) έρχονται δαίμονες και πρέπει να κάνομε το σταυρό μας.
Τον θεωρούσαμε άγιο. Του είπα ακόμη: «Έβαλα τη φωτογραφία σας δίπλα στις εικόνες».
«Πως είναι δυνατόν αυτό; Είμαι αμαρτωλός».
Απάντησα ότι τον θεωρώ άγιο. Το εξής, νομίζω συνέβη στην Αντωνίνα, την πρώτη αναγνώστρια του Ψαλτηρίου.
Είπε ότι βγήκαν από την εκκλησία και ότι από το σπίτι στην εκκλησία υπάρχει ένα σύντομο δρομάκι.
Καθώς κοίταξε τον ουρανό είδε τη Μητέρα του Θεού και τον Κύριο. Η Αντωνίνα άρχισε να φωνάζει: «Πάτερ βλέπεις»;
Ο πατήρ απάντησε: «Όχι είμαι αμαρτωλός». Η Αντωνίνα επανέλαβε: «Πάτερ βλέπεις»; - Όχι!
Η Αντωνίνα ρώτησε τρεις φορές και ο πατήρ τρεις φορές απάντησε ότι είναι αμαρτωλός.
Εδώ, σ' αυτό το παγκάκι ο πατήρ είδε αρκετές φορές τη Μητέρα του Θεού.
Του υποσχέθηκε ότι αυτό το μέρος δεν θα συνεχίσει να φτωχαίνει και ότι θα γινόταν εδώ ένα Μοναστήρι.
Στο παρόν, υπάρχει στο βουνό Μίτνεϋ όπου ο πατήρ τελούσε τις άγιες ακολουθίες, ένα ησυχαστήριο μοναζουσών, ο άγιος Τρύφων του Καζάν.
Τώρα συνηθίζεται το εξής: Εάν υπάρχει κάποιος άγιος γέροντας, τότε όλη η Ρωσία τον επισκέπτεται. Όλοι οι άνθρωποι, ακόμα και οι αρχιερείς.
- Έρχονταν άνθρωποι από όλο τον κόσμο στον π. Νικολάι; πχ. ιερείς ή αρχιερείς για συμβουλές; Ήρθαν; Συνέβη κάτι τέτοιο;
- Πώς να μην έλθουν; Έρχονταν.
- Ιεράρχες έρχονταν επίσης;
- Δεν ξέρω αν ήρθαν ιεράρχες. Δεν είδα. Αλλά άκουσα ότι άνθρωποι από όλη τη Ρωσία ήρθαν ζητώντας τις συμβουλές του.
Στον καιρό του ο π. Νικολάι είχε μεγάλη φήμη. Η γεροντότερη γενιά των κληρικών τον θυμάται.
Από τον π. Νικολάι έμειναν ένα σωρό γράμματα. Αλληλογραφούσε με περισσότερα από 200 πρόσωπα.
Μεταξύ αυτών ήταν ο μητροπολίτης Ζινόβιος, ο Άλπιος Κούκσα, ο ηγούμενος π. Σάββας, ο αρχιμανδρίτης Ανδρόνικος Γκλίνσκι, ο αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κριστιάνκιν.
Κάθε γραμμή των επιστολών του αντανακλά την αγάπη του, την ταπείνωσή του και την πίστη του. Είχε το δώρο της διόρασης, μπορούσε να διαβάζει σκέψεις.
Η δύναμη της ευλογίας του ήταν κάτι απίστευτο.
Απαιτούσε την αυστηρή τήρηση των εκκλησιαστικών κανόνων, π.χ. αν κάποιος των συζύγων αρνιόταν να παντρευτεί (εκκλησιαστικά) θα του ζητούσε να διαλέξει: με τον άθεο σύζυγό σου (χωρίς εκκλησιαστικό γάμο) ή με τον Χριστό;
Η Όλγα από το Κοστρόγκ τον ρώτησε για την τιμή προς τις εικόνες. Απάντησε ότι στην εκκλησία οι εικόνες κρεμιούνται στον τοίχο. Αλλά μέσα στο σπίτι πρέπει να τοποθετούνται η μία κοντά στην άλλη στη γωνιά των εικόνων.
Κοντά τους στον τοίχο δεν πρέπει να κρεμιέται τίποτε άλλο. Ούτε πρέπει κάτω από τις εικόνες να τοποθετείτε οτιδήποτε άλλο. Ούτε φωτογραφίες ή ρούχα, τίποτα! Αυτή η γωνιά πρέπει να είναι μια «αγία γωνιά».
Επίσης ο πατήρ μιλούσε πολύ αυστηρά για τις γονυκλισίες, κάποτε θύμωνε πολύ.
Έλεγε ότι ξεκινώντας το Σάββατο, στις 4 μ.μ., επειδή η Κυριακή είναι αναστάσιμη μέρα, την ημέρα της Αναστάσεως δεν επιτρέπεται να κάνεις γονυκλισίες (στην εκκλησία) και επίσης σε άλλες μεγάλες γιορτές (από το Πάσχα μέχρι την Πεντηκοστή), δεν γονατίζομε αρχίζοντας από τον εσπερινό του Σαββάτου και κατά τη γιορτή.
Πριν την Εξομολόγηση, τη γενική εξομολόγηση, το θεωρούσε αμαρτία να κάνεις μετάνοιες (στην εκκλησία πάντα).
Κάποιες γηραιές κυρίες που δεν άκουγαν, κάποτε πήγαιναν κοντά στον άμβωνα και έκαναν μετάνοιες.
Και ο πατήρ αν και μίλαγε σιγανά από κάποιο πρόβλημα που είχε με τη φωνή του, στην περίπτωση αυτή θα έλεγε με μια ισχυρή φωνή: «Μόλις το είπα»!
Μια φορά τον είδα να επισείει: «Μόλις σας είπα, να μην γονατίζετε. Σηκωθείτε τώρα»!
Μου απαγόρευσε να λάβω τη Θεία Ευχαριστία διότι δεν πανδρεύτηκα στην εκκλησία με τον σύντροφό μου.
- Αργότερα πανδρεύτηκες στην εκκλησία;
Ο σύζυγός μου δεν το ήθελε, γι' αυτό πήραμε διαζύγιο. Πήρα τα παιδιά και ήρθα εδώ που είχαμε ένα διαμέρισμα.
- Ο πατήρ ευλόγησε αυτή σου την απόφαση;
- Ναι.
- Πως στο είπε; Διάλεξε ή τον σύζυγό σου ή τον Χριστό;
- Όχι. Είπε «πανδρέψου ή χώρισε». Έτσι το είπε.
Ήρθα στον π. Νικολάι και του είπα ότι ο σύζυγός μου δεν το ήθελε. Τότε ο πατήρ μου είπε ότι εφ' όσον δεν το θέλει, πρέπει να πάρω διαζύγιο.
Είχα δύο παιδιά. Πήρα τα παιδιά κι άφησα τον σύζυγό μου. Δεν υπήρξαν μάχες, τίποτα.
- Αν δεν ήταν πανδρεμένοι στην εκκλησία ο πατήρ δεν τους θεωρούσε συζύγους;
- Όχι. Ο πατήρ έλεγε ότι αυτοί ζουν μαζί σαν τις γάτες ή τους σκύλους! Δηλ. σαν ζώα...
Αν δεν είχαν πανδρευτεί στην εκκλησία, αυτό σήμαινε ότι ο Κύριος δεν τους ευλόγησε, ζουν με πορνεία.
- Αν είχαν γάμο μόνο κρατικά αναγνωρισμένο;
- Είναι κοσμικός θεσμός μόνο.
- Τι έλεγε ο πατήρ γι' αυτό;
Αναγνώριζε μόνο το γάμο στην εκκλησία. Καθώς γνωρίζουμε από την Κ. Διαθήκη, οι δύο θα γίνουν ένα. Αλλά στους κοσμικούς θεσμούς δεν λέγεται αυτό.
Ο πατήρ έλεγε: Καταγραφήκατε στην παλάμη του Λένιν; Ναι, ναι, στην παλάμη του Λένιν, αλλά στα μάτια του Θεού;
Στα μάτια Του δεν καταγραφήκατε σαν ανδρόγυνο. Στην Ορθοδοξία δεν υπάρχουν «μικροπράγματα» (όπως τα λένε κάποιοι).
Κάθε νόμος θεσπίστηκε από Οικουμενικές Συνόδους. Κάθε νόμος!
Ο πατήρ έλεγε ότι όταν μπαίνομε στο σπίτι κάποιου ρωτάμε: «Ποιος είναι ο κύριος αυτού του σπιτιού»;
Διότι κάθε σπίτι έχει τον κύριό του. Κάθε κύριος έχει τους κανόνες του.
Στην Εκκλησία αφεντικό είναι ο Κύριός μας. Επομένως πρέπει να σεβόμαστε τους νόμους Του.
Πνευματικός του πατέρας ήταν ο αρχιμανδρίτης Ιωάννης Χουμπζγκάλωφ (στη φωτό με το καπέλο στο χέρι).
Ήταν στενός φίλος του αρχ/του Ταυρίωνος Μπατόσκι, από την εξορία, ο οποίος επίσης υπηρέτησε στο Περμ.
Ο πατήρ Νικολάι προείδε τον θάνατό του.
Την τελευταία φορά που πήγα στον πατέρα, με έπιασε από το χέρι, με κοίταξε για λίγο και είπε:
«Μην ανησυχείς. Ο Ουρανός και η γη είναι συνδεδεμένα. Θα προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλο».
Ο π. Νικολάι απεβίωσε στις 16 Δεκεμβρίου 1981. Ετάφη πίσω από το θυσιαστήριο που υπηρέτησε για 26 χρόνια.
Το 2003 κατά την εκταφή του, βρέθηκαν τα οστά του, τα οποία τώρα τοποθετήθηκαν σε κρύπτη κάτω από το ιερό.
Δείτε σχετικά: