Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

Ο Πάπας της Καβάλας

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης
Τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἰδού ἀνήρ, ἀνατολή ὄνομα αὐτῷ, καί ὑποκάτωθεν αὐτοῦ ἀνατελεῖ, καί οἰκοδομήσει τόν οἶκον Κυρίου” (Ζαχ. 6,12)
«Ἀνατολή» ἐν ταῖς Γραφαῖς ὠνόμασται ὁ Χριστός, ἀναθετέον αὐτῷ τήν ἀνατολήν εἰς προσκύνησιν· πᾶν γάρ καλόν τῷ Θεῷ ἀναθετέον, ἐξ οὗ πᾶν ἀγαθόν ἀγαθύνεται. Φησί δέ καί ὁ θεῖος Δαυίδ· «Αἱ βασιλεῖαι τῆς γῆς, ᾂσατε τῷ Θεῷ, ψάλατε τῷ Κυρίῳ τῷ ἐπιβεβηκότι ἐπί τόν οὐρανόν τοῦ οὐρανοῦ κατά ἀνατολάς». (Ἁγ. Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, “Περί τοῦ προσκυνεῖν πρός ἀνατολάς”, Δ΄ 12)

Ποιός ἄραγε εἶναι ὁ λόγος πού ὁ νεωτερίζων μητροπολίτης Καβάλας κ. Στέφανος ἐπιλέγει, ὡς οἰκεῖος ἐπίσκοπος, τό Βαπτιστήριο τῆς Ἁγίας Λυδίας, γιά νά τελέσει τήν πολυαρχιερατική θεία Λειτουργία πρός δυσμάς, ἀνατρέποντας τή λειτουργική τάξη τῆς καθ’ ἡμᾶς  Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας; (Βλέπε βίντεο!) Μήπως ἐμπνεύστηκε ἀπό τήν ἀνεπίτρεπτη λατρευτική του συμμετοχή στήν Ἑβραϊκή συναγωγή τῆς Θεσσαλονίκης; Ἤ μήπως ἐπηρεάστηκε ἀπότή συμμετοχή του στή λειτουργία τοῦ καρδινάλιου στόν παπικό ναό τῆς Καβάλας, ὅπου γιά πρώτη φορά ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος προέβη σέ μία τέτοια ντροπιαστική οἰκουμενιστική δράση σε αυτήν τη μητροπολιτική περιφέρεια; Τό σίγουρο ὅμως εἶναι πώς, ὅπως καί νά ἔχει, μιμήθηκε τόν πατριάρχη τοῦ γένους πού καί κεῖνος κατά δυσμάς τελεῖ σέ πολλές περιπτώσεις τή θεία Λειτουργία.
Τελικά ὁ παπισμός καλά κρατεῖ στήν Ἐκκλησία μας! (Πληροφορίες φτάνουν συνεχῶς στό Ἰστολόγιό μου πού ἀναφέρουν πώς στό ποτάμι μπροστά στό χῶρο τοῦ Ναοῦ, τελοῦν τίς βαπτίσεις τους οἱ παπικοί μέ τήν ἀνοχή τῆς μητρόπολης!) Ὅμως τελείωσε τό κουτόχορτο καί ὁ λαός τούς  πῆρε χαμπάρι. Ἄν αὐτοί παριστάνουν τόν Πάπα, ἐμεῖς ἔχουμε πρότυπο τόν ἀντίπαπα ἅγιο Μάρκο Εὐγενικό καί θά ἀνατρέψουμε τίς ὑποχθόνιες πολιτικές τους.
Γνωρίζω πώς ἀπευθύνομαι σέ ξερή γῆ· παρόλα αὐτά, καταθέτω αὐτή τήν ἀξιόλογη μελέτη τοῦ ἀρχιμανδρίτη π. Νικοδήμου Μπαρούση μέ τίτλο “Ὁ προσανατολισμός ἐν τῇ λατρείᾳ” μέ τήν ἐλπίδα νά ταρακουνηθεῖ ὁ ἐν λόγῳ μητροπολίτης καί νά ἀλλάξει ρότα, ἐγκαταλείποντας τίς οἰκουμενιστικές του ἐπιλογές. Πρέπει νά καταλάβουν οἱ δεσποτάδες πώς δέν εἶναι μαχαραγιάδες, γιά νά μποροῦν νά κόβουν καί νά ράβουν τίς παραδόσεις μας κατά τό δοκοῦν, «ὅπως “λόξει” τῷ προεστῶτι» δηλαδή…