Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Η Γοργόνα και ο Βασιλιάς

Της αφθαρσίας και του θρύλου εσύ Γοργόνα
του Αλεξάνδρου του Μεγάλου η αδελφή
μη με ρωτάς ο βασιλιάς αν ζει ακόμα
βγες απ’ τη θάλασσα και πάτησε στη Γή.
Κι έλα μαζί μου να σε πάω στην Πέλλα.
Είναι εκεί και περιμένει να σε δει
όχι Γοργόνα, μα πανέμορφη κοπέλα
που λαχταρά για του αδελφού της τη στοργή.
Και άμα στο δρόμο ακούσεις ψίθυρους και φήμες
Ότι το χώμα αυτό δεν είναι ελληνικό
Σήκωσε κύματα, τα δίκαια και τις μνήμες,
και καταπόντισε το ψέμα το πικρό.
Είναι οι Σλάβοι, ψεύδονται και φλυαρούν με θράσος
και να αρπάξουν θέλουν ιστορία ελληνική.
Μην απορείς Γοργόνα μου απ’ το δόλο και το πάθος
είναι γεμάτη απ’ αυτά η ψυχή η βαρβαρική.
Θα τόνε δεις στη δόξα του πάνω στο θρόνο
που αιώνες τώρα στις καρδιές έχει στηθεί
και μεσ’ τα μάτια των Ελλήνων Μακεδόνων
να ‘χει στο χέρι του ανίκητο σπαθί.
Κι όταν γυρίσεις πρόσχαρη στου πέλαγου τα βάθη
και πλοίο ποντοπόρικο σου πει ότι δεν ζει
μην το πιστέψεις και θρηνείς που τάχα μου εχάθη
ανήκουστο είν’ ο ήρωας και ο θάνατος μαζί.
Νίκος Καϊδόγλου