Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018

Ιωάννης Μακαρούνης, Προς τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Γεράσιμο

Θα ήθελα, με όλον τον σεβασμό πρός το ράσο και την Αρχιερωσύνη, αλλά και με την παρρησία μεταξύ ταπεινών εν Χριστώ αδελφών την οποίαν πρώτος εδίδαξε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, να αναφερθώ στην θλιβερή τοποθέτηση του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου κ. Γερασίμου.
Έκανε κανείς καμία τόσο σκληρή επίθεση κατά του αδελφού Αρχ. κ. Γερασίμου, που να δικαιολογούσε τέτοιον ταραχώδη και υβριστικό λόγο;  Έκανε κανείς κάν επίθεση πρός τον σεβαστό Αρχ. κ. Γεράσιμο;  Τότε προς τι το τόσο ανάδελφο μίσος;  Ακόμη και εάν ένας Μητροπολίτης, Παν. Αρχ. κ. Γεράσιμε, είχε κάνει μια λανθασμένη θεολογικά ερμηνεία (που η συγκεκριμένη ήταν ορθή), αλλά ακόμη και εάν ήταν λανθασμένη, πού ακριβώς βρίσκετε μέσα στον λόγο της αγάπης που τόσο πολύ επικαλείσθε, τέτοια ασεβή και ανάδελφη συμπεριφορά;
Επιτρέψατε μου όμως να αναφερθώ εν τη πτωχεία του πνεύματός μου και με την βοήθεια του Θεού στο επίμαχο του ζητήματος.
Εάν διαφωνείτε οτι οι αμαρτίες μας γίνονται πολλές φορές αίτιο φυσικών δεινών, τότε πρέπει να διαγράψουμε και να ξανα γράψουμε ολόκληρη την Ορθόδοξη Παράδοση και θεολογία.  Είτε επειδή με τις αμαρτίες μας διώχνουμε την προστατευτική Χάρη του Θεού, είτε επειδή, ΝΑΙ, ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΜΕ τον Θεό όπως αναφέρουν ρητά οι Γραφές και ερμηνεύουν οι Άγιοι Πατέρες μας, προκαλούμε πολλές φορές φυσικές καταστροφές και άλλα δεινά.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Θεός δεν έχει αγάπη.  Δεν σημαίνει ότι ο Θεός είναι ένας σαδιστής ο οποίος παραφυλάει με τον βούρδουλα πότε θα ξεστρατίσουμε για να μας τιμωρήσει.  Σημαίνει ότι η ανομία μας έχει συνέπειες, και οτι ο Θεός αγωνιά για την αιώνια σωτηρία μας και την επιδιώκει με κάθε μέσον που Εκείνος γνωρίζει πώς την εξυπηρετεί.
Η αντίληψη του οτι ο Θεός είναι απλός παρατηρητής και δεν ασχολείται με την σωτηρία μας, είναι απόρροια της δυτικίζουσας αντίληψης ότι βρισκόμαστε εδώ για να απολαύσουμε την εδώ ζωή, σαν κάποιου είδους ανταμοιβή.  Αυτό είναι λάθος.  Εδώ βρισκόμαστε για να εκπαιδευτούμε στο πώς να κερδίσουμε την αιώνιο ζωή, και την εκπαίδευση την ορίζει ο Θεός, όχι εμείς.  Η νεο-Προτεσταντική και Οικουμενιστική, πολύ βολική αντίληψη ότι ο Θεός τους δέχεται όλους με τις αμετανόητες ανομίες τους, βολεύει πάρα πολύ «τήν προλείανσιν τῆς ὁδοῦ τῆς ὁδηγούσης πρός τήν ἑνότητα.»  Έτσι δεν είναι Παν. Αρχιμανδρίτα;
Γνώμη μου είναι ότι, το ότι ένας πραγματικά Ορθόδοξος Αρχιερεύς Μητροπολίτης άδραξε την ευκαιρία της τραγικής καταστροφής για να κάνει ένα επίκαιρο και δυναμικό κήρυγμα, όπως είχαν κάνει σε παρόμοιες περιστάσεις δεκάδες Πατέρες κατά το παρελθόν, ήδη από την εποχή Παλαίας Διαθήκης (βλ. Αβραάμ) μέχρι και προσφάτως (βλ. μακαριστό π. Αυγουστίνο Καντιώτη), δεν σημαίνει ούτε ότι ήταν ασεβής απέναντι στους νεκρούς, ούτε ότι κατηγόρησε τους πληγέντες, ούτε ότι πιστεύει σε έναν Θεό άκαρδο δυνάστη.  Αυτά είναι σκοτεινές και σκόπιμες παρερμηνείες.
Για παράδειγμα, γιατί Πανοσ. κ. Γεράσιμε αναφέρετε μόνον τα παιδιά;  Για να δημιουργήσετε εντυπώσεις;  Μίλησε κανείς για ευθύνες «των εξάχρονων ή των εννιάχρονων παιδιών»;  Η μήπως θα θέλατε να απαρνηθούμε και άλλες αλήθειες της Πίστεως, όπως το ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός οικονομεί ώστε κάποιος να πεθάνει πολύ νωρίς, προκειμένου να τον γλυτώσει από μελλοντική αποστασία;  Μήπως να απαρνηθούμε την αλήθεια ότι ο Κύριος οικονομεί ώστε κάποιος να πεθάνει είτε άδικα είτε μαρτυρικά, ώστε να σβήσει έτσι βαριές αμαρτίες, ή για να αποτελέσει κίνητρο μετανοίας για τους υπολοίπους;  Μήπως να απαρνηθούμε τις Γραφές από τις οποίες διδαχθήκαμε οτι σε τέτοιου είδους Θεομηνίες, στα θύματα συγκαταλέγονται και αθώοι, για λόγους που ο Θεός γνωρίζει και οικονομεί;  Μήπως δεν ελέγχεται απόλυτα η φύση από το χέρι του Θεού;  Μήπως είναι τυχαίο που κάποιες φορές η φωτιά σταματά μπροστά σε ξωκλήσια και εικονοστάσια λές και επιλέγει τί θα καταστρέψει;  Μήπως στην προσπάθειά μας να πλησιάσουμε τις αιρέσεις, φθάσαμε στην απόλυτα υπερήφανη βλασφημία να θεωρούμε τον εαυτό μας διορθωτή των Αγίων Πατέρων και σοφώτερο και αγαθότερο των Γραφών του Θεού;  Μήπως γνωρίζετε εσείς κ. Γεράσιμε πώς σκέπτεται και πώς ενεργεί ο Κύριος;  Γιατί τότε να απαρνηθούμε τις Γραφές, τις εμπειρίες και τις ερμηνείες των Αγίων Πατέρων;
Αλλά το πραγματικό αίτιο για τον συντονισμένο και πρωτοφανή ξεσηκωμό εναντίον ενός Ορθοδόξου Αρχιερέως φάνηκε οτι είναι αλλού, και όχι στις πυρκαγιές.  Το πραγματικό αίτιο ήταν οτι τόλμησε ένας Ορθόδοξος να θίξει την άθεη κυβέρνηση, και δεν είναι τυχαίο που όλοι όσοι έσπευσαν να λιθοβολήσουν τον Ορθόδοξο, είναι ομόκεντροι κύκλοι.
Τί πιο φυσιολογικό θα περίμενε κανείς, από το να σπεύσουν όλοι οι «Ορθόδοξοι» Επίσκοποί μας να στηρίξουν αυτόν τον έλεγχο πρός την άθεη ηγεσία;  Τα Συναξάρια είναι γεμάτα από Μάρτυρες και Ομολογητές οι οποίοι ήλεγξαν σκληρά τις άθεες ή τις αιρετικές πολιτικές ηγεσίες της εποχής τους.  Όμως όχι.  Στην Εκκλησιαστική ιεραρχία του 2018, μερικοί Επίσκοποι έσπευσαν οργισμένοι και ταραγμένοι να υπερασπιστούν την άθεη πολιτική ηγεσία, και μάλιστα στάζοντας «νέκταρ» «αδελφικών» χαρακτηρισμών κατά του αδελφού τους.  Γιατί άραγε τέτοια αλλόκοτη συμπεριφορά;  Ας αναλογισθεί ο καθ΄ ένας...
Εάν λοιπόν Παν. Αρχ. κ. Γεράσιμε συγχέετε, είτε λόγω αγνοίας είτε λόγω σκοπιμότητος, την αγιαστική και σωστική ενέργεια της «τιμωρίας» και των πνευματικών νόμων με την συκοφαντική διαστροφή οτι «κάποιοι τον έκαναν Θεό φοβερό, εκδικητικό και απάνθρωπο», τότε επιτρέψτε μου να σας πω ότι το βάρος της πλάνης είναι δικό σας αγαπητέ αδελφέ.
Και όσο για τα εδάφια που παραθέτουν όσοι προσπαθούν, Αγιογραφικά και όχι μετα-Πατερικά, να τεκμηριώσουν την αυτονόητη αλήθεια χιλιετιών, θα περίμενε κανείς να γνωρίζετε ότι όλα αυτά τα εδάφια μας απεκαλύφθησαν διότι έχουν διαχρονική διδακτική ισχύ.  Δεν έχουν καν ιστορικό λόγο υπάρξεως.  Ο Θεός δεν μας αποκάλυψε τίποτε για λόγους κοσμικής ιστορίας, αλλά για λόγους σωτηρίας.  Οπότε, όταν θεωρείτε την αυτονόητα ποιμαντική και δογματική ύπαρξή τους ώς «παραλογισμό», αναλογισθείτε οτι χρεώνετε αυτόν τον «παραλογισμό» και στον Θεό που επέτρεψε να τα γνωρίζουμε για αυτούς ακριβώς τους διαχρονικά ποιμαντικούς λόγους.  Άλλωστε, θα καταλάβετε το άτοπο του επιχειρήματός σας εάν σκεφθείτε το οτι το ίδιο ιστορικά και αυτοτελή θα ήσαν και όλα όσα γράφει περί αγάπης.  Άρα με την λογική σας δεν μένει τίποτε διδακτικό εκ της Πίστεως, εφόσον και οι ίδιοι οι λόγοι του Κυρίου περί αγάπης, ελέχθησαν στους μαθητάς οι οποίοι ευρίσκονταν εκεί και μόνον.
Αλλά και μόνον απο το οτι συκοφαντικά χρεώνετε την ποιμαντική χρήση των εδαφίων αυτών στο ότι τάχα όσοι τα χρησιμοποιούν τα θεωρούν ώς προφητεία για την πρόσφατη καταστροφή, από εκεί καταλαβαίνει και ο πιο καλοπροαίρετος τα στρατευμένα σας κίνητρα.
Η ταραχή σας δεν σας σταμάτησε όμως απο τό να συκοφαντήσετε και το γεγονός ότι κάποιοι όπως και εγώ έχουν χαρακτηρίσει την νεο-Προτεσταντική και Οικουμενιστική, δαιμονική αγαπολογία ώς «αγαπισμό» ή «αγαπουλινισμό», και τον ψεύτικο και αιρετικό «θεό» αυτής, ώς «θεό-αγαπουλίνο».  Δεν προσέβαλε κανείς τον Άγιο Τριαδικό Θεό.  Αυτό όμως το γνωρίζετε πολύ καλά, και εν τούτοις δεν σας σταμάτησε από το να συκοφαντήσετε όσους δεν αποδέχονται την νέα αυτήν Οικουμενιστική κακοδοξία.
Ξεχνάτε πολύ βολικά Παν. Αρχ. κ. Γεράσιμε, ότι όλοι όσοι αναφέρατε, εκτός από την αγάπη μίλησαν και για μετάνοια, και για τιμωρία, και για δικαιοσύνη του Θεού.  Θα σας θυμίσω μόνον τον Ευαγγελιστή Ιωάννη.  Διαβάζουμε στην αποκάλυψη του Ευαγγελιστού Ιωάννου, οτι «καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἳ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς ταύταις, οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν» (Αποκ. θ΄ 20), και οτι «ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ τοῦ ἔχοντος ἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας, καὶ οὐ μετενόησαν» (Αποκ. ιστ΄ 9), και οτι «ἐβλασφήμησαν τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καὶ ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν, καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν» (Αποκ. ιστ΄ 11), και οτι «ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸν ἐκ τῆς πληγῆς τῆς χαλάζης» (Αποκ. ιστ΄ 21).
Πέραν του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι όλα αυτά τα χωρία αποδεικνύουν περίτρανα το θεραπευτικό κίνητρο της τιμωρίας και ούτε κάν την ενέργεια των πνευματικών νόμων, απορρέει και μια ερώτηση: Με ποιόν τρόπο θα καταντήσουμε στην τραγική κατάσταση την οποία περιγράφει η Αποκάλυψη;  Με το να ομιλούμε περί ευθυνών, αμαρτιών, πνευματικών νόμων και μετανοίας, ή με το να αφορίζουμε όλες αυτές τις άβολες αλήθειες και να χαϊδεύουμε τα αυτάκια των αδελφών μας με έναν «θεό-αγαπουλίνο», που όσο και να ξεφεύγουμε, Αυτός θα μας τα συγχωρεί όλα σαν καλός Προτεστάντης;
Όταν γαλουχείς κάποιον με την ιδέα ότι η αποστασία του δεν θα έχει ποτέ συνέπειες, και ότι ο Θεός είναι μόνον μια αφελής και νεκρά αγάπη, τί θα νιώσει όταν αρχίσουν να συσσωρεύονται οι ωδίνες η μια επάνω στην άλλη;  Δεν θα στραφεί εναντίον του Θεού που νόμιζε οτι τον αγαπά όπως είναι, αμετανόητος, και ότι υπάρχει για να τον προστατεύει όπως και να ΄χεί;  Μήπως να αναλογισθούν οι αδελφοί μας οτι με τον βολικό αγαπουλινισμό τους οδηγούν τις ψυχές των αδελφών μας στην πλάνη και την αμετανοησία των εσχάτων καιρών;
Γιατί λοιπόν στον Ορθόδοξο υποτίθεται λόγο σας δεν υπάρχει πλέον η μετάνοια αδελφοί Οικουμενιστές;  Δεν είναι η μετάνοια μέσα στην ίδια Ορθόδοξη θεολογία που βρίσκετε και την αγάπη;  Είναι συλλογική πλάνη οι πνευματικοί νόμοι για τους οποίους μιλούν οι Άγιοι Πατέρες μας;  Γιατί δεν προσθέτετε και αυτά στο κήρυγμά σας;  Μόνον η αγάπη είναι μέρος της Πίστεως;
Επίσης, η δαιμονική συκοφαντία κ. Γεράσιμε, ότι όσοι αρνούμαστε να απαρνηθούμε την Πίστη μας στο όνομα ενός Οικουμενιστικού αγαπουλινισμού, οτι τάχα μας «ενοχλεί η αγάπη του Χριστού», αυτό είναι πέρα για πέρα εξοργιστικό!  ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ κ. Γεράσιμε!  Και πολύ σύντομα θα βρεθούμε ενώπιόν Του.  Και η συκοφαντία είναι βαρύτατη αμαρτία κ. Γεράσιμε, πολύ βαρύτερη από την υποτιθέμενη σκλροκαρδία και την κενοδοξία που άδικα μας χρεώνετε.  Προσωπικά πληγώθηκα πάρα πολύ από την άδικη τοποθέτησή σας κ. Γεράσιμε.  Δεν θα μου πείτε εσείς, ασεβή και ανευλαβή κ. Γεράσιμε, εάν με ενοχλεί η αγάπη του Χριστού ή εάν πεθαίνω για αυτήν!  Η Σατανική σας συκοφαντία δεν χαρακτηρίζει ούτε Αρχιερέα, ούτε Ορθόδοξο, ούτε κάν θιασώτη της αγάπης όπως χρίετε τον εαυτόν σας κ. Γεράσιμε.  Η συκοφαντία σας ήταν μια εμπαθής και άδικη επίθεση επειδή θίχτηκαν οι άθεοι και Οικουμενιστές φίλοι σας.  Αποδείξατε για μίαν ακόμη φορά το ποιόν του Οικουμενιστή «ιερέως», και από τι πνεύμα διακατέχεται.  Η συμπεριφορά σας δείχνει ότι δεν ευλαβείστε τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό κ. Γεράσιμε, μα κάποιον άλλον...
Εάν λοιπόν κάποιος εξήλθε του Σώματος της Εκκλησίας κ. Γεράσιμε, αυτός είστε εσείς.  Αλλά αυτό ήταν ήδη γνωστό από τα «Ορθόδοξα» καμώματά σας εκεί στο Αννόβερο.  Όσο για το ποιοί εγκαταλείπουν τους ποιμένες τους, είναι σαν να μιλάτε στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί, διότι δεν έχω ακούσει και κανέναν πιστό να φεύγει απο Ορθοδόξους, αλλά απο Οικουμενιστές.
Και πάλι τα θερμά μου συγχαρητήρια κ. Γεράσιμε για τους «ταπεινούς» χαρακτηρισμούς της ενδεικτικής Οικουμενιστικής σας «αγάπης» πρός έναν αδελφό Ορθόδοξο ιερέα, με εκφράσεις όπως «ανεκδιήγητος αποτυχημένος και αποτειχισμένος».  Να μας λείπει τέτοια Οικουμενιστική αγάπη σαν την δική σας κ. Γεράσιμε.  Έχουμε την ταπεινή και αδελφική αγάπη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.  Να μας λείπει ο ψεύτικος  «θεός-αγαπουλίνος» σας, διότι είναι δαίμων.  Εμείς προτιμούμε τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.  Να μας λείπει η ασεβής αφεντιά σας κ. Γεράσιμε.  Προτιμούμε τον ταπεινό αποτειχισμένο ομολογητή ιερέα που τόσο «αδελφικά» χλευάζετε, και που δεν φθάνετε την παρανυχίδα του ποδός του, χίλιοι Γεράσιμοι μαζί.
Και μιας και ρίξαμε το επίπεδο τόσο χαμηλά, θα μιλήσω και εγώ λαϊκά, καθ΄ ότι είμαι και λαϊκός: Για μαζευτείτε εσείς οι ασεβείς Οικουμενιστές εκεί επάνω, διότι «Νέρωνες» των ψυχών είστε εσείς που οδηγείτε με τόσο αλαζονική έλλειψη φόβου Θεού τις ψυχές των ανυποψίαστων αδελφών μας στην αιώνια απώλεια που επιφέρει η παναίρεση του Οικουμενισμού.
Εάν ήσασταν πραγματικός ποιμένας κ. Γεράσιμε, θα βλέπατε οτι η εποχή μας, στην πνευματική σαπίλα που έφτασε λόγω της ασωτίας και της αμετανοησίας του Οικουμενιστικού αγαπουλινισμού, χρειάζεται πνευματικούς «μπουρλοτιέρηδες» και «Παπαφλέσσες», όπως ήταν ο Προφήτης Ηλίας, ο Τίμιος Πρόδρομος, ο Απόστολος Παύλος, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Άγιος Κύριλλος Α΄ Αλεξανδρείας, ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο Άγιος Φώτιος ο Μέγας, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας, ο Μέγας Βασίλειος, ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, και τόσοι άλλοι Ομολογητές που με την βοήθεια του Θεού σήκωσαν το ανάστημά τους και πολέμησαν την ασέβεια και την αίρεση, και φώναξαν, και αποτειχίστηκαν, και διώχθησαν, και καθηρέθησαν, και αφορίσθησαν, και ΑΓΙΑΣΑΝ!, διότι δεν έγιναν «Ιούδες» για τα προσωρινά «30 αργύρια» του κόσμου τούτου, αλλά ομολόγησαν την ορθή Πίστη.  Δεν είχαν το νού τους να χαϊδέψουν τα αυτάκια όσων ήθελαν έναν Θεό που να εξυπηρετεί την αμετανοησία τους, αλλά υπέστησαν βασανιστήρια για να μην αποδεχθούν βολικές καινοτομίες.  Αυτή ήταν ΑΓΑΠΗ κ. Γεράσιμε.  Αγάπη Χριστού!
Ναι κ. Γεράσιμε, χρειαζόμαστε πραγματικούς Αρχιερείς σαν τον Σεβασμιώτατο Πατέρα Αμβρόσιο, για να πουν επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους, και όχι για να χαϊδεύουν τα αυτιά μην τυχόν και στεναχωρηθεί ο άθεος και ο αιρετικός.  Έχουμε ανάγκη από τέτοιους Αρχιερείς μήπως και ξυπνήσουμε επιτέλους απο την εθιστική ραστώνη της ακηδίας και της βολικής αμετανοησίας.  Μήπως και αρχίσουμε επιτέλους να γινόμαστε πραγματικοί Χριστιανοί.  Να μετανοήσουμε, να αγωνιστούμε, και να αγαπήσουμε τον Μέγα Ευεργέτη μας Κύριο ημών Ιησού Χριστό.
Αλλά που θα πάει κ. Γεράσιμε, θα γυρίσει ο τροχός.  Πόσο θα ανεχθεί ακόμη την ασέβεια ο Θεός;  Κάτι μου λέει ότι αυτά είναι μόνον οι αρχές των ωδίνων κ. Γεράσιμε.  Κάτι μου λέει ότι έρχεται να πάρει και να σηκώσει η οργή του Θεού, όλους τους διαστροφείς του λόγου Του.  Και τότε να μου πείτε για θεία οργή κ. Γεράσιμε...
Μετά φόβου Θεού,
Ιωάννης Μακαρούνης
Δείτε σχετικά: