Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018

Νεκτάριος Δαπέργολας, Ποιος έχει τη δύναμη να ξεσηκώσει αυτόν το λαό;

του Νεκτάριου Δαπέργολα
Τζιχαντιστικές τελετές νηπίων στη Θράκη, τα τουρκικά πλοία κάνουν βόλτες στο Αιγαίο, πιλότοι σκοτώνονται, η καταμέτρηση των νεκρών στο Μάτι συνεχίζεται αμείωτη, το ξέφραγο αμπέλι των συνόρων τσαλαπατιέται νυχθημερόν, η εθνική κυριαρχία υποθηκεύεται σ’ όλη τη βόρεια χώρα, λαθροκανίβαλοι ανά την επικράτεια σκοτώνουν, ληστεύουν ή επιτίθενται σε οδηγούς στις εθνικές οδούς, Δικαιοσύνη και σώματα ασφαλείας δεν λειτουργούν ούτε ως κακόγουστο αστείο, από τη διοικούσα Εκκλησία δεν ακούς παρά μόνο ένα δωσιλογικό ισοκράτημα στη δράση των ολετήρων και ο μισελληνικός συρφετός των «πρώτη φορά αριστερών» ανδρεικέλων του Πάιατ στην αθηνέζικη χωματερή υπάρχει αποκλειστικά για να αναζητά συνεχώς νέα μονοπάτια προδοσίας, νέα μέτρα ολέθρου κι εξαθλίωσης.
Χανόμαστε στον βούρκο - κι οι όποιες απόπειρες αντίδρασης δείχνουν θλιβερές κι αυτές, σαν στερνοί μακάβριοι σπασμοί ενός ρόγχου επιθανάτιου. Ένας λαός βρίσκεται σε βύθιο κώμα, καταβεβλημένος όχι τόσο από τα διεθνή και τα ντόπια καθάρματα που τον οδηγούν στην καταστροφή, αλλά βασικά από τις ίδιες του τις αμαρτίες δεκαετιών, την ίδια του την αδυναμία (κι απροθυμία) να ξυπνήσει, την ίδια του τη σύγχυση που διαιωνίζεται, το ίδιο του το τραγικό ανεπίστροφο.
Ένας ολόκληρος λαός σε κώμα. Αλήθεια, «τις εγερεί αυτόν»;