Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

Το τέλος είναι «άδηλο»!

ΘΕΜΑ: «ΣΩΜΑ» ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
Αποκλειστικά για την katanixis.gr

Αδελφοί, έχοντας κατά νου τα λόγια του Κυρίου: «Και εάν το μάτι σου σε σκανδαλίζη και σε παραπλανά εις την αμαρτίαν, βγάλε το και πέταξέ το…»(Ματθ. 18,9), και ακόμη ότι σήμερα το «μάτι» με τα χαρακτηριστικά του ορίζουν και αποδεικνύουν την «ταυτότητα» ενός ανθρωπίνου σώματος, ας αναφερθούμε γενικά στην έννοια της πτώσεως και ειδικά στην υπόθεση της δωρεάς οργάνων που αφορά ολόκληρη την Εκκλησία, κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς, και έχει σχέση με όλον τον άνθρωπο, που είναι ψυχή και σώμα συν Θεώ, και όχι απλά ένα άθροισμα μελών, οργάνων και ιστών!
Η πτώση γενικά ως έννοια, ό,τι κι αν περιγράφει, στο τέλος αποζητάει ένα στερέωμα για να ανακόψει την ξέφρενη πορεία της που διαφορετικά δεν θα είχε τέλος. Την αδυναμία μου να εκφράσω πλήρως το νόημα της υπόθεσης είθε να βοηθήσει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μιας και η ίδια η ζωή μετά την πτώση αποκτά νόημα ως «ζωή εν μετανοία» μέσα φυσικά στην κοιλιά της μάνας Εκκλησία μας, μία ζωή που είναι η εν Χριστώ ζωή! «Ἀµήν, ἀµὴν λέγω ὑµῖν ὅτι ὁ τὸν λόγονµου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέµψαντί µε, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ µεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν. Ἀµήν, ἀµὴν λέγω ὑµῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται…» (Ιωάν. 5,24). Τα λόγια αυτά του Κυρίου που ακούμε εξάλλου στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Νεκρώσιμης Ακολουθίας μάς βοηθούν στην επίγνωση της εν Χριστώ ζωής, ότι δηλαδή αυτός που πιστεύει στον Τριαδικό Θεό «µεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν»! Πώς λοιπόν αυτός που πιστεύει ότι βαδίζει όχι προς θάνατον αλλά προς «ζωήν αιώνιων» να αρνηθεί το εν Χριστώ σώμα του και να δωρίσει τα άγια μέλη του, αυτά που ντύθηκαν την αφθαρσία χάρη του Σταυρού του Σωτήρος Χριστού και σφραγίσθηκαν εν Αγίω Πνεύματι ώστε να είναι πάντοτε έτοιμα για τον ιερό Γάμο; Τί λοιπόν θα λέγαμε ότι είναι ο άνθρωπος; Μόνο ψυχή; Η θέωση του ανθρώπου δεν αφορά και το σώμα του; Θα μπορούσε κανείς να πει ότι υπάρχει σενάριο "δωρεάς ψυχής"; Αυτά πρεσβεύει η Εκκλησία μας και η θεολογία αυτής για το σώμα του ανθρώπου αλλά και για το Σώμα της που είναι σώμα Χριστού; Αλήθεια, που είναι ο προφήτης Ηλίας και που ο Ενώχ; Πού ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και που το τίμιο Σώμα του; Το σώμα μας, μας ανήκει ή το παραδώσαμε στην υπακοή της Εκκλησίας Του για να το έχουμε πάντοτε εις τους αιώνες; Αλλά και "τί είναι ο άνθρωπος" όταν η τελείωση της εικόνας του έχει άμεση σχέση με την ένδοξη φανέρωση του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, δηλαδή του Ιησού Χριστού και επίσης με το Γάμο Αυτού μετά της Νύμφης που είναι η Εκκλησία μας η Ορθόδοξη, η μόνη αληθινή Εκκλησία Του;....
Θυμίζω εδώ ότι ο χρόνος της ζωής μας πάνω στη γη έχει σωτηριολογική σημασία! Το πρώτο λοιπόν και κυρίαρχο μήνυμα εν Χριστώ ζωής είναι η μετάνοια γι’ αυτό και ο χρόνος της επιγείου ζωής μάς είναι απαραιτήτως απαραίτητος για να ολοκληρώσουμε αυτήν και δι’ αυτής να ολοκληρωθούμε, δηλαδή να δικαιωθούμε, δηλαδή να ζούμε τώρα και πάντοτε λόγω Πίστεως και αφοσίωσης στον Υιό του Θεού που μας οδηγεί στον Πατέρα Του και Πατέρα μας! Φυσικά την Πίστη αυτή θα πρέπει να την κρατήσουμε ζωντανή στο όλον αυτής, και λογικά σε ότι αφορά και την «δωρεά οργάνων»! Εάν ένα και μόνο αληθινό νόημα χαθεί από το όλον Αυτής, τότε μία εσχάτη πτώση μας περιμένει… Εάν ο άνθρωπος, ο σφραγισμένος εξ ολοκλήρου με το σημείο του τιμίου Σταυρού, ψυχή και σώμα μαζί, αρνείται και πάλι τη στέρεα δωρεά του Θεού, δηλαδή της εν Χριστώ σωτηρίας, τότε ένα άλλο δωρεάν εν σώματι σφράγισμα-χάραγμα τον περιμένει, αυτό του Αντιχρίστου!
Αδελφοί, οι άνθρωποι του κόσμου, «οἱ µὴ ἔχοντες ἐλπίδα», δεν γνωρίζουν τι κάνουν! Ας αφήσουμε αυτούς που βλέπουν προς θάνατο να κρίνουν τα του σώματός των και ας πράξουν κατά τη συνείδησή τους, ο Κύριος ημών θα κρίνει και θα διακρίνει αυτούς ως Δικαιοκρίτης που είναι. Εμείς όμως που είμαστε μέλη του Αναστάντος Ιησού Χριστού ας είμαστε έτοιμοι προς αιώνιον ζωήν, ανά πάσα στιγμή, αμήν. «Τοῦτο γὰρ ὑµῖν λέγοµεν ἐν λόγῳ Κυρίου, ὅτι ἡµεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόµενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου οὐ µὴ φθάσωµεν τοὺς κοιµηθέντας· ὅτι αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσµατι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπ' οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον, ἔπειτα ἡµεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόµενοι ἅµα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόµεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα, καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόµεθα. [Ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις.]» (Αποστολικό ανάγνωσμα της νεκρώσιμης Ακολουθίας).
Αδελφοί, το τέλος είναι πράγματι άδηλο (τόσο του θανάτου μας όσο και της εν Χριστώ αναλήψεως των ζώντων Χριστιανών εν ημέρα Κυρίου Ιησού Χριστού)! Πώς λοιπόν να δεχτούμε εμείς οι πιστοί τα λόγια απίστων, τα περί εγκεφαλικού θανάτου («Βεβαίωση ιατρού προς δόξα της Επιστήμης: Ο τάδε πέθανε ημέρα και ώρα τάδε…. Παρακαλώ ενεργείστε την αποκοπεί των τάδε και τάδε ζωτικών - υγιών οργάνων και ιστών. Υπογραφή ιατρού…»); Τελικά η πτώση ημών των ανθρώπων σταμάτησε ή συνεχίζεται μέχρις ότου οι πονηροί άνθρωποι (ενν. άπιστοι και άσωτοι) ομοιωθούν πλήρως με τον πατέρα τους, τον ανθρωποκτόνο Διάβολο; Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΕΛΕΗΣΕΙ ΤΟΥ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ» ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ «ΑΣΩΤΟΥΣ» ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ-ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ, ΑΜΗΝ.
Μετά τιμής
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ

Υ.Γ.
ΟΧΙ! ΣΤΗ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ «ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ» ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ «ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗΣ» ΖΩΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΔΗΘΕΝ «ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ» ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»! ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΝΕΟ «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ» ΤΟΝ ΚΙΝΕΙ ΤΟ «ΠΟΝΗΡΟ ΠΝΕΥΜΑ» ΟΠΩΣ ΕΞΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΑΡΚΑΣ!
ΝΑΙ, ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ! ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΑΣ «ΛΟΓΟΣ» ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΤΟ «ΜΑΤΙ» ΣΟΥ (ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩΡΗΣΕΙΣ): «καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλὸν σοί ἐστι μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός» (Ματθ. 18,9). Δηλαδή, Και εάν το μάτι σου σε σκανδαλίζη και σε παραπλανά εις την αμαρτίαν, βγάλε το και πέταξέ το• είναι καλό για σένα να εισέλθης εις την ζωήν μονόφθαλμος παρά έχων δύο μάτια να ριφθής εις την γέννεαν του πυρός. (Κόψε δηλαδή τον δεσμόν και την επικοινωνίαν με πρόσωπα, που σου είναι μεν πολύτιμα και χρήσιμα σαν το μάτι, αλλά σε παρασύρουν εις την αμαρτίαν, διά να αποφύγης έτσι την γέενναν του πυρός και εισέλθης εις την βασιλείαν των ουρανών).