Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Μία «κοσμική τελετή ταφής»; Κάτι που έπρεπε να γίνει και έγινε… «καθώς πρέπει;»

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
Αποκλειστικά για την katanixis.gr
Η «ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΩΝ» ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΤΑΦΗ KAI OXI MONO!
KAI ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ «ΜΙΑΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΟΥΣ ΤΑΦΗΣ» ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ!
ΘΕΜΑ: ΜΙΑ «ΚΟΣΜΙΚΗ ΤΕΛΕΤΗ ΤΑΦΗΣ»;  ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ… «ΚΑΘΩΣ ΠΡΕΠΕΙ;»
                Αδελφοί, λίγα λόγια του κ. Ηλία Βουλγαράκη από το βιβλίο του με τίτλο «ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΤΑΦΗ» (Μάρτιος 1992) αρκούν ώστε όσοι έχουν ώτα που ακούν (ενν. τα αυτιά της καρδιάς τους ανοιχτά), είτε Χριστιανοί ορθόδοξοι είτε όχι, να παραδεχτούν ότι η υπόθεση της «Δωρεάς οργάνων και ιστών», δηλαδή, ολοκλήρου του ανθρωπίνου σώματος είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση λόγω του ότι αφορά την «Μία» αληθινή Πίστη, των Ορθοδόξων Χριστιανών. Έχει δε, η υπόθεση αυτή της «δωρεάς» στενότατη έως αποκλειστική σχέση με εκείνους τους Γονείς που είναι, όπως λέμε, «άνθρωποι της Εκκλησίας». Η Παναγία που εορτάζει Σήμερα ας ελεά την υπερήφανη καρδιά ημών και υμών που ψάχνει ακόμη, 2018 χρόνια μ. Χ, έναν νέο τύπο, τρόπο και τόπο ταφής των «ξένων», ή καλύτερα μία «αξιοπρεπή λύση» για την ταφή των «ξένων Χριστού» ή αλλιώς των «ουδέτερων». Μία απλή και ασφαλή επιστημονική-ανθρωπιστική λύση που απλά αγνοεί τον Χριστοανθρωπισμό των Χριστουγέννων, μία επιστημονική «ιδέα» που κινείται και διακινείται εκτός των ορίων της «αληθούς» επιστήμης ή θεολογίας, αυστηρά και αποκλειστικά εκτός των ορίων της «Μίας του Χριστού Εκκλησίας»!
            Διαβάζουμε λοιπόν στη σελίδα 17:
           «Στην περίπτωσή μας οι γονείς ήσαν, όπως λένε, άνθρωποι της Εκκλησίας. Ο ιερέας λίγο - πολύ τους γνώριζε. Το περιστατικό το αντιμετώπισαν με τον ιερέα ως κοινό πρόβλημά τους. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετώπισαν (ενν. οι γονείς) και την υποτιμητική λύση που τους πρότεινε για να ταφεί το παιδί τους (ενν. ότι «Ο ιερέας θέλοντας να τον βοηθήσει (ενν. τον πατέρα) του συνέστησε να φέρει «χαρτί» από ψυχιάτρους ότι ο γιός του δεν είχε «σώας τας φρένας»… Ωστόσο ένιωθε βαθιά τραυματισμένος, επειδή αναγκάστηκε να συμμορφωθεί (τόσο αυτός όσο και η γυναίκα του) προς τη συμβουλή του ιερέα»).
        Πόσες είναι όμως οι περιπτώσεις αυτές; Το μεγαλύτερό τους ποσοστό εντοπίζεται σε οικογένειες που έχουν μικρό, καθόλου ή και αρνητικό δεσμό με την Εκκλησία. Ο πόνος όμως από το συμβάν της αυτοκτονίας μέλους της οικογένειάς τους είναι κοινός για όλους. Το ίδιο κοινό είναι και το συναίσθημα για τη σκληρή «μοίρα» του αυτόχειρα, κάτι που τους κάνει, κάποτε και από ενοχή, να θέλουν να τον κατευοδώσουν όσο το δυνατό πιο «καθώς πρέπει». Το έργο όμως αυτό (ενν. της εκκλησιαστικής ταφής) στον τόπο μας το «μονοπωλεί» η Εκκλησία. Κοσμική τελετή ταφής, κάτι ανάλογο με τον πολιτικό γάμο, δεν υπάρχει για να τη χρησιμοποιήσουν οι τυχόν ενδιαφερόμενοι. Αλλά κι αν υπήρχε, θεωρώ ότι γενικά για την περίπτωση θανάτου η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων θα προτιμούσε για ταφή τη μεσολάβηση της Εκκλησίας»!
         Αλήθεια,
            Α΄. «Κοσμική τελετή ταφής, κάτι ανάλογο με τον πολιτικό γάμο, δεν υπάρχει για να τη χρησιμοποιήσουν οι τυχόν ενδιαφερόμενοι»;
            Β΄. Η δωρεά οργάνων και ιστών, δηλαδή ολόκληρης της «σάρκας» του παιδιού και όχι μόνον, αφήνει το περιθώριο για μια «καθώς πρέπει» εκκλησιαστική ταφή αυτού από τους γονείς του; Αλήθεια, πού η «σάρκα» και που το ιερό του «σώμα» ώστε να δεχτεί επάξια την ιερά ενταφίασή του;
            Γ΄. Η «Δωρεά οργάνων και ιστών» είναι μία «αξιοπρεπείς ταφή» στο «χώμα» ή σε άλλο «σώμα»;
            Δ΄. Αν η «καύση» ολοκλήρου του σώματος είναι μια «καθώς πρέπει» λύση, αξιοπρεπείς, μη υποτιμητική, μπορεί η λύση αυτή να γίνει σεβαστή ως επιλογή ημών των «ανθρώπων της Εκκλησίας»;  Ή μήπως των «αθέων»; Αν η απάντηση είναι «όχι», και για τους πρώτους αλλά και για τους δεύτερους, μήπως η «Δωρεά οργάνων και ιστών» είτε πιστών είτε απίστων είτε αλλόπιστων είτε αλλόθρησκων είτε «ιδεολόγων» είτε «φιλολόγων» είτε «ιεροψαλτών» και εν γένει άλλων σαρκικών ιστορικών συνασπισμών σε «σώματα», μήπως γίνεται ο Δούρειος Ίππος για την άλωση του κάστρου της Ορθοδοξίας χάριν Οικουμενισμού ως παγκόσμια λύση οικουμενιστικής ταφής, λύση «που πρέπει να γίνει και θα γίνει», τουτέστιν υποχρεωτικά είτε διαφωνούν οι «γονείς» ή αλλιώς οι όντως εκκλησιαστικοί-οικουμενικοί Πατέρες μας είτε όχι; Μήπως τότε και «καθώς μας πρέπει» παίρνει σειρά και το ονομαζόμενο Σφράγισμα για τους «άθεους» και Χάραγμα για τους πιστούς - άπιστους ή αλλιώς για τους δήθεν «Ανθρώπους καλής θελήσεως» της Εκκλησίας;
          Ε΄. Τελικά το σώμα στο «χώμα» ως σιτάρι του Θεού, στα «δόντια» θηρίων ζώων όπως ο άγιος Ιγνάτιος του οποίου τα θηρία σεβάστηκαν την «καρδιά» και δεν την κατασπάραξαν;  Ή το σώμα μέσα σε έτερο «σώμα», τροφή στα δόντια θηρίων ανθρώπων;
Επιτρέψτε μου κλείνοντας να τοποθετήσω ενώπιόν σας σχετικά με το ερώτημα «Ε’» μία από τις ιδέες του βιβλίου «Ο Νώε»! Ο Παν. Ν. Τρεμπέλας γράφει (σελ. 106) προς κατήχηση των λαϊκών στο βιβλίο αυτό:
             «Ο Θεός νομοθετεί τον Νώε
             Όλα τα ζώα, λέει ο Θεός, τα θέτω κάτω από την εξουσία σας. Και μπορείτε απ’ όλων των ζώων τις σάρκες να τρέφεσθε και να τρώγετε. Σας απαγορεύω όμως ένα πράγμα: Δεν σας επιτρέπω να φάτε «κρέας εν αίματι ψυχής» αυτού. Αυτό που κάνουν τα άγρια θηρία, που κατασπαράζουν και καταβροχθίζουν μισοζώντανα τα θύματά τους….»!
                 Αδελφοί, σταματώ για να πω εν είδει μνημοσύνου για το «παιδί» ζητώντας και την ευχή του π. Αυγουστίνου που όπως σήμερα διαβάσαμε και πάλι είχε την ιδέα ότι η εορτή της εν τω ναώ εισόδου της Υπεραγίας Θεοτόκου θα πρέπει να καθιερωθεί ως εορτή του παιδιού... Σταματώ λοιπόν για να πω: Μήπως ο Θεός νοιάζεται μόνο για τα ημέρα θηρία, τα θηρία της ημέρας που βλέπουμε τόσο συχνά στα «άγρια» ντοκιμαντέρ να ενσωματώνουν εν είδη τροφής και χάριν ζωής των τα όργανα και τους ιστούς των «αδυνάτων» ζώων; Ή μήπως τα όσα αναφέρει ο Τρεμπέλας τα λέγει και για «εκείνο» το παιδάκι με τα κόκκινα ρούχα που έδειξε Σήμερα η ΤV στο Δελτίο Ειδήσεων (περί εμπορίας οργάνων) όπου σπάραζε στα «δόντια» αγνώστων επιστημόνων που μάλλον είχαν την «ειδίκευση» - αν όχι το πτυχίο - της κατασπάραξης «οργάνων»; Αλήθεια μπορεί να μας πει ο Μεσσηνίας γιατί υπερασπίζεται τη «Δωρεά οργάνων και ιστών» ώστε οι άθεοι να τον έχουν για προστάτη τους μοστράροντας τας «μελέτας» του στη γνωστή μεταγονεϊκή-μεταπατερική ιστοσελίδα τους; Καλά, για τον εγκεφαλικό δήθεν θάνατο μάς είπε και ο Νικόλαος, όμως για το πού η «ψυχή» του θανόντος εν ώρα «σφαγής» του, ποιος  «άνθρωπος του Θεού» θε να μας πει; [Όταν μάλιστα κατά τον Παναγιώτη του Νικολάου Τρεμπέλα «το αίμα έχει μέσα την ψυχή και τη ζωή του ζώου»; Υπόψη ότι το αίμα θεωρείται  ως (χαλαρός) ιστός, και ως ιστός ένα σύνολο κυττάρων].
              «Ουαί» στους ψευδοπροφήτας και ψευδοδιδασκάλους των ημερών μας, διότι τα σώματά τους θα είναι ενσωματωμένα ως μέλη με εκείνα που θα κληρονομήσουν όχι ζωή αιώνιον αλλά την κόλαση που είναι ήδη ετοιμασμένη (αλλά ακόμη και Σήμερα «κλειστή») για τον Διάβολο και τους αγγέλους του, αλλά και για ακόμη δύο τύπους «σωμάτων», του Αντιχρίστου και του Ψευδοπροφήτη… Αλήθεια ποιο το «κεφάλι» του Πρώτου και ποιο το «σώμα», δηλαδή τα «όργανα» και οι «ιστοί» του; Ομοίως, «ποια» του Δευτέρου;
Αδελφοί, καλή μας (ενν. «καθώς μάς πρέπει») μετάνοια! Ο Θεός να ελεά ολόκληρο τον κόσμο Του, όλα τα «παιδιά» Του, ώστε να γλιτώσουν από την «καθώς πρέπει θεολογική επιστήμη» των ψευδοπροφητών πατριαρχών και αρχιερέων μας που συνθέτουν το σώμα του Ψευδοπροφήτη αλλά και από τα δόντια των πονηρών οργάνων και ιστών του αντιχρίστου Οικουμενισμού που συνθέτει το σώμα του τελικού Αντιχρίστου, των δύο γνωστών ως «θηρίων» της Αποκαλύψεως, αμήν.
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ «ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΩΝ» ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ! ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΑΛΑΙΟ Ή ΝΕΟ ΕΙΔΟΣ «ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΤΕΛΕΤΗΣ ΤΑΦΗΣ»! Η «ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΩΝ» ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ ΜΕ «ΑΝΘΡΩΠΟ-ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ;»
(Στη μία των περιπτώσεων έχεις σώμα αλλά απαγορεύεται η «ιερά ταφή», ενώ στην άλλη δεν έχεις καν «σώμα» για να το θάψεις στη γη. Η ταφή λοιπόν καθίσταται  αδύνατη και μπαίνει θέμα – κατά τη γνώμη μας - Πίστης στην «Ανάσταση των σωμάτων»...  Ή αλλιώς και διαφορετικά μπαίνει «μεγάλο θέμα» που έχει σχέση με το Πιστεύω μας, το «Προσδοκώ ανάσταση νεκρών και ζωή του μέλλοντος, αμήν», δηλ. του τελευταίου άρθρου του Συμβόλου της Πίστεώς μας...)
Αλήθεια αυτός που θα επιλέξει την εν λόγω «Δωρεά» και δι’ αυτής θέλει να μπει ολόκληρος - ως σάρκα - σε άλλο «ανθρώπινο» σώμα (ΚΑΙ ΟΧΙ «ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟ»!) παραμένει πιστός στο Πιστεύω της «Μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής  Εκκλησίας» ή θα έχει την μερίδα των αθέων και των απίστων, που είναι η Ανάσταση, η Κρίση και η αιώνια Κόλαση; Τολμώ να πω πως τόσο οι ιατροί με τις εκτρώσεις όσο και με τις ονομαζόμενες «ιδέες περί μεταμοσχεύσεις» θα κολαστούν ως ανθρωποκτόνοι, ως όντως άνθρωποι που αντί να ομοιάσουν τον υπεράγαθο Θεό έγιναν όμοιοι με τον Διάβολο, όμοιοι μ’ αυτόν  που ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός αποκάλεσε «Ανθρωποκτόνο» και πατέρα του ψέματος, τουτέστιν των ψεύτικων ιδεών περί σωτηρίας του ανθρώπου…! Θυμήσου εδώ φίλε μου, τον πρόσφατο λογαριασμό της ΔΕΗ με τα ιδεατά λόγια: «Σ’ ευχαριστώ για τα μάτια, τα νεφρά, κτλ, μου έσωσες τη ζωή;». Κρίμα!
            ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΥΠΟΔΟΧΕΣ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΘΕΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ «ΟΡΓΑΝΩΝ», ΑΛΛΩΝ ΔΗΘΕΝ  ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ «ΣΩΜΑΤΩΝ» (ενν. ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΝΕΚΡΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ;) ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ  ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ «ΙΣΤΩΝ» ΤΟΥ Π.Σ.Ε..
            ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ «ΜΑΤΙΩΝ», ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ. ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΟΠΗ ΤΩΝ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΩΝ «ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΩΝ» ΜΕ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ, ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ (Κι ας μην ξεχνούμε ότι η κιβωτός του Νώε*  έπλεε δίχως «Πηδάλιον;» για ορισμένο χρόνο…)!

Μετά τιμής
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ, Ιεροψάλτης
21 Νοεμβρίου 2018, Τα Εισόδια της Θεοτόκου
«Σήμερον πιστοί χορεύσωμεν, εν ψαλμοίς και ύμνοις, τω Κυρίω άδοντες, τιμώντες και την αυτού, ηγιασμένην σκηνήν, την έμψυχων κιβωτόν….» (Στιχηρό εορτής  Μεγάλου Εσπερινού)
«Και η κιβωτός έπλεε εδώ κι εκεί σαν ακυβέρνητο από ανθρώπους πλοίο, χωρίς πηδάλιο, όπου το πήγαιναν τα ρεύματα των ανέμων και της απέραντης θάλασσας. Ο Θεός φαίνεται σαν να είχε λησμονήσει τον Νώε και την οικογένειά του. Σαν να τον είχε αφήσει στην τύχη του. Δοκιμάζεται και τώρα ακόμη η πίστη του δικαίου αυτού ανθρώπου και εξακολουθεί του έργο Του πάνω στην αγία αυτή ψυχή ο Κύριος, Αυτός που επιβλέπει όλων μας τον καταρτισμό και ζητεί όλων μας την σωτηρία» (Βιβλίο: «Ο Νώε», Σελ. 71).