Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

Σύμφωνο του ΟΗΕ για τη μετανάστευση ή ενίσχυση του Ισλαμικού επεκτατισμού;

 

katanixis.gr: Άλλη μια ανάλυση καταπέλτης κατά του συμφώνου του Ο.Η.Ε. για την μετανάστευση, αυτή τη φορά από έναν άνθρωπο του συστήματος[1]*.
Βόμβα στην κοινωνική συνοχή
Αυτό που γίνεται είναι η κατοχύρωση της διδασκαλίας του Κορανίου περί υποχρέωσης των πιστών σε μετακίνηση (hijiria) σε εδάφη αλλόθρησκα, σύμφωνα με το παράδειγμα του Προφήτη. Για την ενίσχυση του ισλαμικού επεκτατισμού
Η πρωτοβουλία των μουσουλμανικών κρατών – μελών του ΟΗΕ σε λίγες ίσως ώρες θα φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα. Παρά την κάθετη αντίδραση μεγάλων χωρών της Δύσης (ΗΠΑ, Ιταλία, Αυστραλία, Αυστρία κ.ά.), ψηφίζεται στο Μαρακές του Μαρόκου το περίφημο Σύμφωνο Μετανάστευσης (η Μετακίνησης) για τα δικαιώματα των μεταναστών.
Η Δύση και ιδιαίτερα η Ευρώπη, δίχως κανείς να ξέρει ποιος ακριβώς αποφασίζει, οδηγείται, δίχως μεγάλη γενική αντίδραση, στην αυτοκαταστροφή. Η παθητική ηγεσία της ΕΕ πρωτοστατεί στην πορεία αυτή ανατροπής της ευρωπαϊκής κοινωνικής συνοχής. Εντελώς μυωπικά, δίνοντας έμφαση απλά στις ρηχές φραστικές διαβεβαιώσεις των εμπνευστών του, πολλοί ευρωπαίοι ηγέτες κλείνουν τα μάτια στα μεγάλα ζητήματα και στις πληγές που ανοίγουν.
Αυτό που γίνεται είναι η κατοχύρωση της διδασκαλίας του Κορανίου περί υποχρέωσης των πιστών σε μετακίνηση (hijiria) σε εδάφη αλλόθρησκα, σύμφωνα με το παράδειγμα του Προφήτη. Για την ενίσχυση του ισλαμικού επεκτατισμού.
Στην ουσία, οι μεγάλες ανατροπές που εισάγονται με το Σύμφωνο αυτό του ΟΗΕ (και για όσους βέβαια το προσυπογράψουν) μπορούν να αποτιμηθούν ως εξής:
1. Οι μετανάστες θεμελιώνουν δικαίωμα μετακίνησης στις χώρες άφιξής τους, με τον όποιο επαναπατρισμό τους να συνδέεται με διμερείς συμφωνίες με τις χώρες προέλευσης. Δηλαδή, αν οι χώρες αυτές το αρνηθούν, ο επαναπατρισμός θα γίνεται σχεδόν αδύνατος.
2. Αφού το δικαίωμα μετακίνησης κατοχυρώνεται, όποια άρνηση ή αντίθεση προς τέτοιες δραστηριότητες καθίσταται παράνομη. Η καταγγελία της «παράνομης» μετανάστευσης γίνεται αδίκημα!
3. Τα δικαιώματα των «μετακινουμένων» κατοχυρώνονται. Με τρόπο μάλιστα που να ανοίγει λογής ερμηνείες για έμπειρους νομικούς και ΜΚΟ ώστε να διεκδικούν δικαιώματα ασύλου και διαμονής για «προστατευομένους» τους.
Οι κίνδυνοι είναι τεράστιοι για πλήρη αξιακή αλλοίωση δυτικών κοινωνιών και δημιουργία μαχητικά διεκδικητικών πλέον μουσουλμανικών μειονοτήτων. Το ζήτημα γίνεται κρισιμότερο από το γεγονός πως, σε αντίθεση με τη Δύση, είναι εντελώς αμφίβολο αν το Σύμφωνο θα εφαρμοσθεί από μουσουλμανικές χώρες που θα το έχουν υπογράψει. Θα αποδεχθεί λ.χ. η Σαουδική Αραβία οικοδόμηση χριστιανικών ναών ή μετανάστευση σιιτών από το Ιράν ή την Υεμένη;
Η Δύση έτσι τραγικά εθελοτυφλεί…

[1] Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος γεννήθηκε το 1946 στον Πειραιά. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Συγκριτική Πολιτειολογία, Ανάπτυξη και Διεθνείς Σχέσεις στα Πανεπιστήμια Κέντ και Κέιμπριτζ της Αγγλίας και Όσλο της Νορβηγίας. Είναι διπλωματούχος του ειδικού τμήματος Ηγεσίας και Διοίκησης της Σχολής Κέννεντυ του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ ενώ είναι και κάτοχος δύο επίτιμων διδακτορικών διπλωμάτων. Εξελέγη επτά συνολικά φορές βουλευτής Πειραιά και Νήσων και μετείχε σαν Υπουργός και Υφυπουργός σε έξη κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας ενώ το 1986 εξελέγη και Δήμαρχος του Πειραιά.
Μεταξύ άλλων διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών, Υπουργός Πολιτισμού κι Επιστημών και Υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας, Τεχνολογίας και Εμπορίου. Στις 17 Νοεμβρίου του 1994 παραιτήθηκε από το βουλευτικό του αξίωμα, αποχωρώντας παράλληλα κι από την ενεργό πολιτική. Στις εθνικές εκλογές του Μαρτίου 2004 εξελέγη για 8η φορά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο (Επικρατείας), συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ. Κείμενά του δημοσιεύονται σε ελληνικές εφημερίδες και περιοδικά, αναλύσεις του έχουν παρουσιασθεί σε διεθνούς κύρους έντυπα όπως η Wall Street Journal, οι Financial Times, το Transition, το Links κα. ενώ έχει γράψει βιβλία που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Εχει παρουσιάσει κι ενημερωτικές εκπομπές στη Τηλεόραση. Υπήρξε επισκέπτης - ειδικός εμπειρογνώμων (Visiting Scholar) του Κολεγίου Σαίντ Εντμουντς του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ (1995-6) και συνεργάτης της Μονάδας Εσωτερικής Ασίας και Μογγολίας της Σχολής Ανατολικών Σπουδών του ιδίου Πανεπιστημίου. Είναι Εταίρος (Public Policy Fellow) του Ερευνητικού Ιδρύματος Woodrow Wilson Center στην Ουάσιγκτον (1998-9) και ιδιαίτερα του Ινστιτούτου Κένναν για τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Αποφοίτων του Woodrow Wilson Center στην Ευρώπη. Εχει διευθύνει σεμινάρια κι έχει δώσει διαλέξεις για ζητήματα Ισλαμικής αναβίωσης και πετρελαιαγωγών στα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Στάνφορντ, Μπέρκλευ, Ουισκόνσιν, Τζώρτζ Ουάσιγκτον, Βιρτζίνια και Κολούμπια, στο αμερικανικό Department of State καθώς και σε κέντρα μελετών της Ουάσιγκτον. Έχει ταξιδέψει εκτενώς σε χώρες της Κεντρικής και της Νότιας Ασίας κι εργάζεται σαν σύμβουλος ανάλυσης πολιτικού ρίσκου για διεθνείς εταιρίες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ενέργειας στις περιοχές αυτές. Τον Νοέμβριο του 2003 ονομάσθηκε Καθηγητής της έδρας Δημόσιας Πολιτικής «Ελευθέριος Βενιζέλος», στο Αμερικανικό Κολέγιο της Ελλάδος. Τελευταία εργάσθηκε σαν επικεφαλής ομάδας διεθνών ειδικών συμβουλεύοντας την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε θέματα Ανταγωνισμού και Απελευθέρωσης των Αγορών. Επίσης ονομάσθηκε για δεύτερη φορά εταίρος του Woodrow Wislon Center της Washington με αντικείμενο την Ενεργειακή Διπλωματία της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Είναι τώρα Δ/ντής του Ινστιτούτου Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων του Αμερικανικού Κολλεγίου της Ελλάδας (Deree College) που εδρεύει την Πλάκα. και είναι συντονιστής του μεταπτυχιακού προγράμματος Ηγεσίας του ιδίου Κολλεγίου. Παράλληλα διδάσκει Effective Communication Campaigns και Ανάλυση Ρίσκου στο Πανεπιστήμιο του Καλίνιγκραντ (πρώην Koningsberg) της Ρωσικής Ομοσπονδίας.