Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2019

Από τη θεολογία των «μελών» σ’ αυτήν των «μερών*» ή αλλιώς των ημερών μας!

ΘΕΜΑ: ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ, ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ; ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑ ΣΩΜΑΤΟΣ!
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
Αποκλειστικά για την katanixis.gr
«ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν·» (Ιω. 5,39)
Αδελφοί, είναι γνωστό ότι ο  Θεός των Ορθοδόξων δοξάζεται τόσο με το πνεύμα όσο και με το σώμα μας. Ο απόστολος Παύλος πριν φτάσει στο τελικό συμπέρασμα, ότι δηλαδή, «ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ» (Α΄ Κορ. 6,20) ρωτάει το αυτονόητο: «ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν;» (Α΄ Κορ. 6,19), δηλαδή,  Ή δεν γνωρίζετε ότι το σώμα σας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος, που κατοικεί μέσα σας, και το έχετε λάβει από τον Θεόν και άρα δεν ανήκετε στον εαυτόν σας;
Στον αμέσως επόμενο στίχο δικαιολογεί: «ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματιὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ» (Α Κορ. 6, 20), Διότι έχετε εξαγορασθεί με πολύτιμον τίμημα, δηλαδή με το ανεκτίμητον αίμα του Χριστού. Αποφεύγετε, λοιπόν, κάθε σαρκικήν εκτροπήν, που μολύνει το σώμα, και δοξάσατε τον Θεόν με όλην σας την προσωπικότητα, με το σώμα σας και με το πνεύμα σας, τα οποία είναι του Θεού… «ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ» (Α Κορ. 6, 20).
Αν αυτά έλεγε ο Παύλος τω καιρώ εκείνω προς τους Χριστιανούς αναγνώστες του, ας δούμε λίγο τι λένε σήμερα οι ιατροί του κόσμου και μαζί οι διάδοχοι των αποστόλων, δηλαδή οι νυν επίσκοποί μας, για το σώμα μας εν σχέσει με τη Νέα «Δωρεά» της τεχνολογίας!
Κατ’ αρχήν μια πρώτη διαπραγματευτικής φύσεως αστοχία πολλών ιεροεξεταστών της υπόθεσης αυτής (που αφορά αποκλειστικά εμάς τους Ορθοδόξως βαπτισμένους) είναι η εξέταση της δωρεάς «σώματος» άνευ «ψυχής»! Τόσο οι ιατροί όσο και οι ειδήμονες εκκλησιαστικοί άνδρες πείθουν τον λαό του αληθινού Θεού (ίνα πλανήση και τους εκλεκτούς;) ότι με τον όρο «εγκεφαλικός θάνατος» ορίζεται ακριβώς η στιγμή εκείνη όπου η ψυχή χωρίζεται από το σώμα! Αυτό σημαίνει - κατ’ αυτούς - ότι ο «εγκεφαλικά νεκρός» είναι κατ’ ουσία νεκρός, και όχι κατά φαντασίαν! Δείτε πως περιγράφει την «ιδέα» αυτή ο Αρχ. Νικόλαος δύο χρόνια πριν γίνει Μεσογαίας: «Εγώ θα ‘θελα πάρα πολύ αντί να  με κατεβάζουν ακέραιο στον τάφο, που θα έχει ήδη αρχίσει η αποσύνθεση, να μπορούσα να έδινα όργανα, να ζήσουν κι άλλο άνθρωποι πριν φύγω από τους «τροχούς», ακριβώς την τελευταία στιγμή, και να μην έχετε κανένα πρόβλημα στο μυαλουδάκι σας» (2 Οκτ 2012) [1]! Στον ίδιο ανήκουν και τα λόγια: «αν βρεθώ σε μια τέτοια κατάσταση (ενν. εγκεφαλικού θανάτου), να μην ασχολούνται με λεπτομέρειες της υπάρξεώς μου, αλλά να πάρουν τα όργανα και να δωθούνε» (7 Φεβ 2012) [2]
Ας δούμε όμως και την άλλη όψη της δωρεάς «σώματος και πνεύματος»
 Πράγματι, αν εξετάσουμε την όψη του χωρισμού της ψυχής από το σώμα ή αλλιώς την του «θανάτου» όψη (ή πιο ορθά αυτής της κοιμήσεως του ορθοδόξου πιστού) εύκολα διαπιστώνουμε το φοβερό του πράγματος! «Εἶναι πράγματι φοβερὸ τὸ μυστήριο τοῦ θανάτου, τὸ πῶς ἡ ψυχὴ βίαια χωρίζεται ἀπὸ τὴν ἁρμονική της σχέση μὲ τὸ σῶμα καὶ κόβεται ὁ φυσικός της δεσμὸς μὲ αὐτὸ μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ. Γι᾿αὐτὸ Σὲ παρακαλοῦμε τὸν δοτήρα τῆς ζωῆς καὶ φιλάνθρωπο, τὸν μεταστάντα ἀνάπαυσε στὶς σκηνὲς τῶν δικαίων Σου» (Νεκρώσιμο Ιδιόμελο της Ακολουθίας εις Κεκοιμημένους) [4]. Αλλ’ όμως το μυστήριο τουθανάτου είναι «φοβερό» μόνο γι’ αυτό; Ότι δωρίζεις «σώμα με πνεύμα» δεν σου λέει κάτι; Ή για το ότι«Ως Χριστιανοί, όλοι δεχτήκαμε σε κάποια στιγμή της ζωής μας τη μεγάλη ευλογία του Θεού, να βαπτισθούμε και να γίνουμε μέλη του σώματος του Χριστού. Να ενωθούμε μαζί Του, να Τον ντυθούμε, όπως χαρακτηριστικά ψάλλουμε: «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε. Αλληλούϊα»….», τι έχεις να πεις; Υπάρχει μήπως μετά από τον βιολογικό μας θάνατο, μετά από τον αληθινό χωρισμό της ψυχής από το σώμα μας και χωρισμός - διάλυση του «Σώματος του Χριστού», δηλαδή της Εκκλησίας Του, δηλαδή μετά από τον σωματικό μας θάνατο ή καλύτερα κοίμηση, επέρχεται και χωρισμός - κομμάτιασμα ημών των πιστών και  τιμίων μελών Του; Αλήθεια ποιανού θεολογία είναι αυτή, μήπως των Οικουμενιστών;
Ή πάλι το ότι «Το τριπλό βούτηγμα στο νερό σημαίνει την τριήμερη ταφή και ανάσταση του Χριστού μας και δεν είναι απλά συμβολικές κινήσεις αυτές. Πραγματικά από την ώρα τούτη ο βαπτιζόμενος είναι μέλος του σώματος του Χριστού. Όπως ο Χριστός πέθανε και αναστήθηκε, έτσι με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, που ενεργεί μέσα στην Εκκλησία μας, αυτός που βαπτίζεται πεθαίνει ως άνθρωπος μακριά από τον Θεό και γεννιέται ως άνθρωπος ενωμένος με τον Θεό», τί σου λέει; Εσύ ο βαπτιζόμενος άνθρωπος, ο ενωμένος με τον Θεό Λόγο λόγω του ότι είσαι μέλος του Θεανθρώπου, του Σωτήρα Ιησού Χριστού, εσύ λοιπόν δωρίζεις το «σώμα και το αίμα» σου (ενν. ότι το αίμα είναι χαλαρός ιστός) προς σωτηρία πασχόντων ασθενών; Δηλαδή, δωρίζεις αυτό που δεν σου ανήκει σε άλλους ανθρώπους,  κάνεις κατ’ ουσίαν αυτό που κάνουν οι Οικουμενιστές, αυτό που κάνει ο αιρεσιάρχης Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ; Ποια διαφορά έχεις από τον αιρετικό πατριάρχη μας που δήθεν γυρίζει την πλάτη όταν οι Διάκονοί του μοιράζουν «Σώμα και αίμα Χριστού» σε άλλους «Χριστιανούς», και ποια διαφορά υπάρχει σε εκείνους και σε μας όταν σκορπούμε τα τίμια «μέλη» της Εκκλησίας μας οπίσω των άλλων θαυμαστών «εκκλησιών»; Εν τέλει τα «κομμάτια» του βιολογικού σώματός μας δεν είναι ενωμένα ως φυσικά μέλη της Εκκλησίας με την Κεφαλή της που είναι ο Ιησούς Χριστός;
Αδελφοί, εάν δεν πέφτει ο Οικουμενισμός οφείλεται στο ότι δεν χτυπάμε τη βάση του οικοδομήματος αυτού αλλά μόνο τις κορυφές εν Κωνσταντινουπόλει! Ο Μέγας Βασίλειος λέγει πως για να πέσει ένα αιρετικό οικοδόμημα πρέπει να το χτυπήσεις στη βάση του…. Δηλαδή; Δηλ. αυτό: «εγώ (ενν. ο Αρχ. Νικόλαος) είμαι και μέλος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.). Δεν αναφέρθηκε ότι εγώ έχω κάνει διατριβή στην ηθική των μεταμοσχεύσεων. Η διδακτορική μου διατριβή σε θεολογικό χώρο είναι στις μεταμοσχεύσεις και την έχω ονομάσει ως εξής: «Αλλήλων Μέλη». Τι ωραία πράγμα είναι ο ένας να δίνει «κομμάτια» στον άλλον! Είναι ωραίο πράγμα, να σας πω, την αγάπη μας να την εκφράσουμε με το να… με ένα φιλί, με μια χειραψία, με μια αγκαλιά. Τι μεγάλο πράγμα είναι να δίνεις όχι απ’ αυτό που έχεις, απ’ αυτό που είσαι, από το σώμα σου! Εγώ θα ‘θελα πάρα πολύ αντί να  με κατεβάζουν ακέραιο στον τάφο…» [1]!
Αλήθεια! «Τι μεγάλο πράγμα είναι (ως ένας κρυφοοικουμενιστής) να δίνεις όχι απ’ αυτό που έχεις, (αλλά) απ’ αυτό που είσαι, από το σώμα σου»…! Ω του παραδόξου θαύματος, η «μίμηση του Χριστού» σε όλο το μεγαλείο - εργαλείο εξαπάτησης «παιδίων επισκόπων»! Αλλά κι αυτό πάλι, το «Αλλήλων Μέλη;», τί κορυφαία «ιδέα» ή καλύτερα «σημαία» (ενν. του Οικουμενισμού;)! Θέλει και σχόλιο;
Μετά τιμής
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
Πτολεμαΐδα 30-12-18
«ΜΕΡΩΝ*»:
ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ "ΜΕΛΗ"! ΣΤΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ - ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΛΕΞΗ - ΚΛΕΙΔΙ: ΜΕΡΟΣ... 1) Κάθε Μέρος θα λάβει αμέσως αποτελεσματικά μέτρα... 2) Εναντίον του άλλου Μέρους... 3) Τα Μέρη θα λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα... 4)Έκαστο Μέρος θα λάβει αμελλητί αποτελεσματικά μέτρα...5) Εάν ένας ιδιωτικός φορέας στο έδαφος ενός Μέρους...6) Χωρίς να το γνωρίζει αυτό το Μέρος, αυτό το Μέρος, μόλις λάβει γνώση ...7) Έκαστο Μέρος θα αποτρέπει και θα αποθαρρύνει ενέργειες...8) Ενάντια στο άλλο Μέρος... (Σχόλιο εδώ: https://www.katanixis.gr)