Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

Τα ντουβάρια λένε πάντα την αλήθεια;

katanixis.gr: "ΑΛΛΑΖΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕ (ΣΥΜ)ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ;"
Προχθές στράφηκα σε ένα σύνθημα
και στάθηκα να το κοιτώ, και να μη το χορταίνω.
Φέρει την υπογραφή κάποιου αναρχικού
και βάζει το δάχτυλο"επί τον τύπον των ήλων".
Αμφισβητεί την προσευχή.
Εκείνος ένα αναρχικός
μέσα στη δίνη των ιδεών του,
αναρωτήθηκε για το 
"αν η προσευχή αλλάζει τον κόσμο";
(για να καταλήξει στο “λαθεμένο” συμπέρασμα 
πως δεν αλλάζει ο κόσμος με προσευχές).
Εγώ ένας βαπτισμένος Ορθόδοξος
στράφηκα ντροπιασμένος
στον εαυτό μου να ελεγχθώ.
- Γιατί δεν στράφηκα ακόμα στην προσευχή,
για να αλλάξω τον κόσμο;
- Γιατί δεν στράφηκα στην προσευχή,
για να αλλάξω τον κόσμο μου έστω;
Μετά πάλι συλλογίστηκα τους λόγους
του αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς
πως ο Ευρωπαίος άνθρωπος
και ο ανθρωπισμός των ανθρώπων
είναι ένα αδιέξοδο οικοδόμημα.
Οι δυτικοί ψυχίατροι και ψυχολόγοι, πατέρες όρων όπως 
εκείνοι του ΕΓΩ του ΥΠΕΡΕΓΩ και του ID,
της ενσυναίσθησης και της αυτοπραγμάτωσης,
ονειρεύτηκαν έναν κόσμο χωρίς Θεό.
Μάλιστα πανηγύριζαν γι αυτό:
“ Πέθανε ο θεός! Ο θεός είναι νεκρός!
Κι αυτοί που τον σκότωσαν είμαστ' εμείς.
Είμαστε οι φονιάδες
πάνου απ' όλους τους φονιάδες.
Τώρα πρέπει οι ίδιοι εμείς να γίνουμε θεοί!
Έτσι μόνο θα σταθούμε στο ύψος
της πράξης του φόνου.
Γιατί δεν εξανάγινε στυγερότερη πράξη.
Αυτοί που θα ζήσουν μετά από μας,
έχοντας πίσω τους ένα τέτοιο πελώριο έργο,
θα ζήσουνε σε μια εποχή
ανώτερη απ' όλες τις εποχές μέχρι τώρα[1]
Και συνεχίζει ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
για τον σύγχρονο άνθρωπο: 
“Η απουσία του Θεού,
η θεοποίηση του ανθρώπου
οδηγεί στην αναγκαστική αναρχία,
και τελικά στον μηδενισμό[2]”.
Μετά θυμήθηκα τους λόγους του π. Ανδρέα[3] 
"έχω δικά μου προβλήματα να λύσω"
Όχι των αναρχικών.
Ούτε των μηδενιστών.
Πόσο μάλλον των Οικουμενιστών
που θα συμπροσεύχονται με αιρετικούς.
Έρχονται Θεοφάνεια άλλωστε.

Μετά είδα και άλλο ένα σύνθημα στον τοίχο:
 
Αναρωτήθηκα, τελικά π.Ανδρέα "τα ντουβάρια λένε πάντα την αλήθεια";


[1] Νίτσε: Πέθανε ο Θεός - Ελλήνισε και διαβάζει ο Δημήτρης Λιαντίνηςhttps://www.o-klooun.com/philosophy/nitse-pethane-o-theos-ellinise-o-dimitris-liantinis
[2] Ἀρχιμ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, «Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καὶ Οἰκουμενισμός», ἔκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη, Θεσσαλονίκη 1974.